Ewangelicki Kościół Czeskobraterski

Ewangelicki Kościół Czeskobraterski (cz. Českobratrská církev evangelická, ČCE) – protestancki kościół unijny w Czechach nawiązujący tradycją do doktryny braci czeskich. Na koniec 2015 roku Kościół liczył 75 318 wiernych w 254 zborach w 14 senioratach oraz 207 duchownych (160 mężczyzn oraz 47 kobiet)[1].

Ewangelicki Kościół Czeskobraterski
Českobratrská církev evangelická
Ilustracja
Czeskobraterski kościół w miejscowości Sázava
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo
 └ Protestantyzm
   └ Ewangelicyzm
Ustrój kościelny Synodalizm
Zasięg geograficzny Czechy
Członkostwo Konferencja Kościołów Europejskich
Światowy Alians Kościołów Reformowanych
Światowa Federacja Luterańska
Światowa Rada Kościołów
Strona internetowa

CharakterystykaEdytuj

Jego geneza sięga XVIII wieku. W 1781 cesarz Józef II wydał w monarchii habsburskiej Patent tolerancyjny dla innowierców. Nie obejmował on jednak swoim obowiązywaniem kościołów tradycji husyckiej, w tym braci czeskich. Wierni tego wyznania, nie mając możliwości ujawnienia się, przystąpili do kościołów konfesji ewangelicko-reformowanej i ewangelicko-augsburskiej (zob. Kościół ewangelicki w Austrii w latach 1781–1918). Na terenie Czech powstały 52 zbory kalwińskie i 20 zborów luterańskich, w których większość stanowili byli husyci. Istniejąc w takiej strukturze dążyli oni jednak do stworzenia własnej wspólnoty. Pierwsza próba ich zjednoczenia miała miejsce w 1848 roku. Dopiero zakończenie I wojny światowej i rozpad monarchii Austro-Węgier stworzyły realne podstawy do realizacji tego zamierzenia. W grudniu 1918 zbory luterańskie i kalwińskie, uważające się za spadkobierców husytyzmu, połączyły się, tworząc Ewangelicki Kościół Czeskobraterski. W chwili powstania obejmował ok. 120 tys. ewangelików reformowanych i 30 tys. luteran[2]. Pod koniec lat 20. XX wieku liczył ok. 150 000 wyznawców[3].

Ewangelicki Kościół Czeskobraterski jest zorganizowany na trzech płaszczyznach. Zgromadzeniem wszystkich wiernych jest sobór. Reprezentacją wiernych jest synod, złożony na wzór parlamentu z wybieralnych posłów. Kościół dzieli się na 14 diecezji (senioratów) i 264 zbory (parafie). Na czele kościoła jako jego reprezentant stoi Rada Synodalna złożona z 6 osób (3 osób świeckich i 3 osób duchownych).

Aktualnie Ewangelicki Kościół Czeskobraterski jest drugim pod względem liczebności kościołem chrześcijańskim w Czechach. Liczba jego wiernych przekracza 75 tys. Należy do Światowego Aliansu Kościołów Reformowanych i do Światowej Federacji Luterańskiej.

SenioratyEdytuj

Kościół podzielony jest na 14 senioratów obejmujących 254 zbory:

  • Seniorat praski (31 zborów)
  • Seniorat podiebradzki (22 zbory)
  • Seniorat południowoczeski (7 zborów)
  • Seniorat zachodnioczeski (23 zbory)
  • Seniorat ustecki (15 zborów)
  • Seniorat liberecki (9 zborów)
  • Seniorat kralowohradecki (16 zborów)
  • Seniorat chrudimski (25 zborów)
  • Seniorat policki (9 zborów)
  • Seniorat horacki (16 zborów)
  • Seniorat brneński (23 zbory)
  • Seniorat wschodniomorawski (27 zborów)
  • Seniorat morawskośląski (26 zborów)
  • Seniorat ochranowski (nie tworzy ziemskiego obwodu, łączy byłe zbory Jednoty Braci Czeskich, które wstąpiły do EKC; obecnie 9 zborów)

Znani członkowie, duchowniEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Českobratrská církev evangelická (cz.). e-cirkev.cz. [dostęp 2018-03-18].
  2. Trzysta lat tolerancji na Śląsku Cieszyńskim. Renata Czyż, Wacław Gojniczek, Daniel Spratek (redakcja). Cieszyn: Parafia Ewangelicko Augsburska w Cieszynie, 2010, s. 258. ISBN 978-83-907639-6-5.
  3. Elżbieta Pałka, Sytuacja kościołów i związków wyznaniowych w Czechach i na Słowacji, s. 144

Linki zewnętrzneEdytuj