Otwórz menu główne

Feldmarschalleutnant

Odznaka stopnia wojskowego Feldmarschalleuntanta w armii austro-węgierskiej

Feldmarschalleutnant (FML), dawniej pisany Feldmarschall-Leutenant) – ranga generalska (lecz nie marszałkowska) w wojskach Świętego Cesarstwa, Cesarstwa austriackiego, Austro-Węgier, pierwszej Republiki Austriackiej (1933–1938). W armii Królestwa Węgier odpowiednikiem był stopień altábornagy.

W armiach innych państw odpowiednik to dwugwiazdkowy generał (generał porucznik, w Wojsku Polskim obecnie generał dywizji).

W języku polskim nazwa Feldmarschalleutnant jest niekiedy tłumaczona w sposób dosłowny, choć mylący, jako feldmarszałek-lejtnant, feldmarszałek-porucznik lub marszałek polny porucznik.

Zarys historycznyEdytuj

Ranga Feldmarschalleutnanta pojawiła się w Niemczech jednocześnie ze stopniem feldmarszałka na początku wojny trzydziestoletniej. Głównodowodzący, którym był cesarz, przydzielał feldmarszałkowi zastępcę – pod-feldmarszałka, do którego obowiązków należało występowanie w imieniu marszałka, oprowiantowanie żołnierza, kontrolowanie dróg i straż itd. Do 1705 ranga Feldmarschalleutnanta istniała także w Szwecji.

W wojskach Świętego Cesarstwa stopień istniał do 1806, w armii Austro-Węgier do 1918. Pierwszym habsburskim oficerem noszącym stopień Feldmarschalleutnanta był Hieronim von Colloredo-Waldsee (zm. 1638), ostatnim Wilhelm Bankowski von Frugnoni (zm. 1932), armia pierwszej Republiki Austriackiej miała sześciu posiadaczy tego stopnia.

Feldmarschalleutnant nie otrzymywał przy nominacji głównego atrybutu rangi marszałkowskiej – laski marszałkowskiej (której polską odmianą jest buława), ale miał prawo do tytułu ekscelencja. Wyższą rangą od Feldmarschalleutnanta był w armii austro-węgierskiej generał odpowiedniego rodzaju broni (w obecnej polskiej armii generał broni): piechoty (General der Infanterie), kawalerii (General der Kavallerie) lub artylerii (Feldzeugmeister).

Ze względu na podobieństwo nazwy z feldmarszałkiem te dwa pojęcia są często mylone i Feldmarschalleutnantom niesłusznie przypisuje się rangę (feld-)marszałkowską.

BibliografiaEdytuj

  • Georg von Alten: Handbuch für Heer und Flotte, Band III. Berlin: 1911.