Otwórz menu główne

Felicja Czerniaków

Felicja Czerniaków, z domu Zwayer (Cwajer)[1] (ur. 1883 w Warszawie[1], według in. 1887, zm. 24 lutego 1950 w Warszawie) – polska pedagog i doktor filozofii żydowskiego pochodzenia, żona Adama Czerniakowa.

Felicja Czerniaków
Ilustracja
Grobowiec rodziny Czerniaków na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie
Imię przy narodzeniu Felicja Zwayer
Data i miejsce urodzenia 1883
Warszawa
Data i miejsce śmierci 24 lutego 1950
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz żydowski przy ulicy Okopowej w Warszawie
Zawód, zajęcie pedagog

ŻyciorysEdytuj

Przed II wojną światową wraz z Eugenią Zweibaumową (żoną Juliusza Zweibauma) prowadziła szkołę średnią przy ulicy Marszałkowskiej. Była aktywistką Centosu. Wraz z mężem pomagali w akcjach pomocy dzieciom. Podczas wojny została przesiedlona do getta warszawskiego. Po śmierci męża 2 sierpnia 1942 roku przy pomocy przyjaciół opuściła getto i ukrywała się przez krótki czas u Anny Blum, swej przedwojennej pomocy domowej, potem przez 10 miesięcy u koleżanki ze studiów doktor Grabowskiej, a następnie u profesora Apolinarego Rudnickiego, dyrektora I Gimnazjum Związku Zawodowego Nauczycielstwa Polskich Szkół Średnich.

Po zakończeniu wojny pozostała w Warszawie, mieszkała na Grochowie i podjęła pracę w księgarni "Książka" na Pradze. W 1947 roku zgłosiła się do Żydowskiego Instytutu Historycznego z propozycją odpłatnego przekazania Dziennika Czerniakowa. ŻIH jednak odmówił, co spowodowało, że przekazała dziennik znajomemu, który wywiózł go do Kanady. Felicja Czerniaków po zakończeniu wojny żyła w bardzo złych warunkach materialnych. Zmarła w 1950 roku. Została pochowana w grobowcu rodzinnym na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 10, rząd 2)[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Home of Jewish Records Indexing - Poland | Jewish vital records database, www.jri-poland.org [dostęp 2018-10-11].
  2. Cmentarze m. st. Warszawy. Cmentarze żydowskie. Warszawa: Rokart, 2003. ISBN 83-916419-3-7.

BibliografiaEdytuj