Otwórz menu główne
Grób rodzinny Feliksa i Dariusza Fikusów na służewskim cmentarzu przy ul. Wałbrzyskiej

Feliks Fikus (ur. 7 stycznia 1905, zm. 31 grudnia 1980) – polski dziennikarz, wydawca, ojciec Dariusza Fikusa.

ŻyciorysEdytuj

W okresie międzywojennym był działaczem Młodzieży Wszechpolskiej. Podczas zamachu majowego był jednym z organizatorów Legii Akademickiej. Po powstaniu Obozu Wielkiej Polski był sekretarzem organizacji młodzieżowej na dzielnicę zachodnią. Pisał do miesięcznika „Awangarda”[1]. Był także współwłaścicielem i redaktorem grupy pism związanych z Endecją[2].

Ukończył studia filologiczne, następnie podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego, z których został relegowany za działalność polityczną. 1 września 1930 został członkiem kolegium redakcyjnego „Kuriera Poznańskiego[1]. W 1933 roku został członkiem ścisłego kierownictwa tego pisma.

Uczestnik kampanii wrześniowej. Okupację spędził w obozie jenieckim w Lubece[1].

Po wojnie brał udział w organizowaniu czasopisma „Rolnik Polski”. Był też jednym z dyrektorów w Instytucie Prasy „Czytelnika”[1].

Pochowany na służewskim cmentarzu przy ul. Wałbrzyskiej w Warszawie.

PublikacjeEdytuj

  • Roman Dmowski 1864-1939. Życiorys, wspomnienia, zbiór fotografii. Poznań, 1939

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Feliks Fikus. Za wspomnień. „Rocznik Historii Czasopiśmiennictwa Polskiego”. 12/1, s. 109-129, 1973. 
  2. Jerzy Urban: Jajakobyły. BGW, 1992, s. 5. ISBN 83-7066-181-5.