Feliks Jędrychowski

Franciszek Feliks Jędrychowski, ps. „Brzechwa”, „Chudy”, „Ostroga”, także jako Feliks Stypułkowski (ur. 11 stycznia 1894 w Bochni, zm. 9 marca 1942 w Poroninie) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, komendant Okręgu Kielce–Radom Związku Walki Zbrojnej od grudnia 1941 roku do lutego 1942 roku, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Feliks Jędrychowski
Brzechwa, Chudy, Ostroga
Ilustracja
pułkownik piechoty pułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 11 stycznia 1894
Bochnia
Data i miejsce śmierci 9 marca 1942
Poronin
Przebieg służby
Lata służby 1914–1942
Siły zbrojne Legiony Polskie
cesarska i królewska Armia
Wojsko Polskie
Jednostki 4 Pułk Piechoty Legionów
16 Pułk Piechoty
45 Pułk Piechoty
17 Pułk Piechoty
22 Pułk Piechoty
Obwód Częstochowa ZWZ
Inspektorat Częstochowa ZWZ
Okręg Radom-Kielce ZWZ
Stanowiska zastępca dowódcy pułku
dowódca pułku piechoty
komendant obwodu
inspektor okręgowy
komendant okręgu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

ŻyciorysEdytuj

Franciszek Feliks Jędrychowski urodził się 11 stycznia 1894 roku w Bochni, w rodzinie Józefa i Antoniny z domu Kociołek. Uczeń szkoły powszechnej w Bochni w latach 1901–1905. Następnie uczeń gimnazjum w Bochni i w Tarnowie. We wrześniu 1912 roku wstąpił do Związku Strzeleckiego. Przeszedł przeszkolenie wojskowe i ukończył szkołę podoficerską ZS. Jako podoficer–instruktor organizował i szkolił oddziały ZS na prowincji. W 1914 roku otrzymał świadectwo dojrzałości.

 
Bracia Jędrychowscy z 4 Pułku Piechoty Legionów Polskich

Podczas I wojny światowej służył w szeregach 4 pułku piechoty Legionów Polskich. 29 września 1914 roku awansował na chorążego, a 20 sierpnia 1915 roku na podporucznika[1]. 15 września 1917 roku na własną prośbę został zwolniony ze służby w Polskim Korpusie Posiłkowym i wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii[2].

6 grudnia 1923 roku został przeniesiony z 16 pułku piechoty w Tarnowie do 45 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Równem na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy batalionu[3]. 31 marca 1924 roku został awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów piechoty[4]. Po awansie został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu, a później przesunięty na stanowisko kwatermistrza pułku. W marcu 1926 roku został zatwierdzony na stanowisku oficera przysposobienia wojskowego pułku[5].

23 maja 1927 roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem na stanowisko rejonowego komendanta Przysposobienia Wojskowego 5 Dywizji Piechoty we Lwowie[6]. 23 stycznia 1929 roku został awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 25. lokatą w korpusie oficerów piechoty[7]. 6 lipca 1929 roku otrzymał przeniesienie do Komendy Placu Lwów na stanowisko komendanta[8]. 31 marca 1930 roku został przeniesiony do 17 pułku piechoty w Rzeszowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[9]. Od 19 października 1931 roku był słuchaczem dwutygodniowego kursu informacyjno–gazowego w Szkole Gazowej w Warszawie[10]. W kwietniu 1934 roku objął dowództwo 22 pułku piechoty w Siedlcach[11]. Na czele tego pułku walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku. W 1940 roku komendant Obwodu Częstochowa ZWZ. Do grudnia 1941 jako inspektor okręgowy kierował pracami Inspektoratu Częstochowa ZWZ[12]. Następnie, do lutego 1942, pełnił obowiązki komendanta Okręgu Radom-Kielce ZWZ.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 14.
  2. Rozkaz Nr 360 dowódcy Polskiego Korpusu Posiłkowego z 15 września 1917 roku, Centralne Archiwum Wojskowe, sygn. I. 120.1.563, s. 305 [1].
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 75 z 6 grudnia 1923 roku, s. 698.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 169.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 11 marca 1926 roku. Dodatek „Obsada personalna przysposobienia wojskowego”, s. 4.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 maja 1927 roku, s. 148.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 24 stycznia 1929 roku, s. 3.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 199.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 103.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 260.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 153.
  12. Armia Krajowa - szkice z dziejów Sił Zbrojnych Polskiego Państwa Podziemnego, pod redakcją Krzysztofa Komorowskiego, Warszawa 1999, s. 415.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 stycznia 1923 roku, s. 17.
  14. M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 10 maja 1922 roku, s. 371.
  16. a b Na podstawie fotorgrafii

BibliografiaEdytuj