Feliks Płażek

polski dramaturg i pisarz

Feliks Płażek (ur. 30 maja 1882, Złoczów – zm. 11 września 1950, Kraków) – polski dramaturg i pisarz.

Feliks Płażek
Data i miejsce urodzenia

30 maja 1882
Złoczów

Data i miejsce śmierci

11 września 1950
Kraków

Dziedzina sztuki

dramat

Epoka

Młoda Polska, dwudziestolecie międzywojenne

Był synem Edwina Teodora Płażka i Stefanii z domu Wesołowskiej. Brat Edwina. Studiował prawo w Wiedniu. Mieszkał we Lwowie i Krakowie. Publikował w „Czasie”, „Przeglądzie Polskim”, „Przeglądzie Współczesnym”, „Gazecie Literackiej”. Tworzył dramaty odwołujące się do wątków antycznych i poetyki Wyspiańskiego, Słowackiego i Maeterlincka. W twórczości nawiązywał również do historii Bizancjum oraz legendarnych dziejów Polski. Spoczywa na Cmentarzu Salwatorskim (sektor SC14-1-16)[1].

Grób Feliksa Płażka na Cmentarzu Salwatorskim

Wybrane dzieła:

  • Elektra (1904)
  • Święta wiosna (1904)
  • Pogrom (1906)
  • Eire (1907)
  • Legenda o królowej Alestis (1914)
  • Powrót (1919)
  • Ardea (1925)
  • Napięty łuk (1931)
  • Zburzenie Trebizondy (1936)
  • Ifigenia (1937)
  • Topór (1938)

PrzypisyEdytuj

  1. Cmentarz parafialny Kraków Salwator - wyszukiwarka osób pochowanych, krakowsalwator.artlookgallery.com [dostęp 2021-08-17].

BibliografiaEdytuj