Feliks Stroiński

polska ofiara represji stalinowskich

Feliks Stroiński (ur. 20 listopada 1899 r. w Lublinie, zm. 28 grudnia 1948 w Warszawie) - skazany w tzw. sprawie kwatermistrzowskiej.

Feliks Stroiński
Data i miejsce urodzenia 20 listopada 1899
Lublin
Data i miejsce śmierci 28 grudnia 1948
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby od 1939
Główne wojny i bitwy II wojna światowa

ŻyciorysEdytuj

Syn Edmunda i Walentyny z Podgórskich. Jego losy w czasie kampanii wrześniowej 1939 i okupacji niemieckiej nie są znane. 1945–1947 pracował w Departamencie Kwaterunkowo-Budowlanym MON.

Aresztowany w lutym 1948 i oskarżony wraz z Jerzym Brońskim, Stefanem Długołęckim i Janem Czeredysem w tzw. sprawie kwatermistrzowskiej (S.3292) o „zbrodnię sabotażu” i stworzenie monopolu prywatnych firm obsługujących dostawy dla wojska. Najwyższy Sąd Wojskowy w Warszawie skazał go 3 listopada 1948 wraz ze współpodsądnymi na podst. 3 §2 Dekr.13.06.1946 na karę śmierci[1]. Stracony 28 (?) grudnia 1948, więzieniu mokotowskim.

UpamiętnienieEdytuj

Dokładne miejsce pochówku jest nieznane. Grób symboliczny znajduje się na Cmentarzu Wojskowym w Kwaterze "na Łączce".

PrzypisyEdytuj

  1. "Księga najwyższego wymiaru kary" w Krzysztof Szwagrzyk: Zbrodnie w majestacie prawa 1944-1955. Wyd. ABC Future, Warszawa, 2000.

BibliografiaEdytuj

  • Tadeusz Swat: Niewinnie Straceni 1945-56. Wyd. Fundacja Ochrony Zabytków, Warszawa 1991., zob też Straceni w Więzieniu mokotowskim.
  • Małgorzata Szejnert: Śród żywych duchów. Wyd. ANEKS, Londyn 1990.
  • Krzysztof Madej. Kara śmierci za mięso. „Biuletyn IPN”. Nr 11 (22) listopad 2002, s. 55. IPN. [dostęp 2009-07-02]. 
  • AIPN, Teczki więźniów 1948, Stroiński Feliks