Otwórz menu główne

Fetysz – polska komedia obyczajowa z 1984 roku w reż. Krzysztofa Wojciechowskiego.

Fetysz
Gatunek komedia obyczajowa
Rok produkcji 1984
Data premiery 2 lutego 1985
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 87 min
Reżyseria Krzysztof Wojciechowski
Główne role Jan Prochyra, Ewa Ziętek,
Ludwik Benoit
Muzyka Thomas Morley
Gioacchino Rossini
Zdjęcia Andrzej Barszczyński
Scenografia Elżbieta Karwańska
Kostiumy Renata Kochańska
Montaż Łucja Ośko
Produkcja PRF "Zespoły Filmowe"
Wytwórnia WFF w Łodzi
Dystrybucja Film Polski

Spis treści

Opis fabułyEdytuj

Polska lat 80. XX w. Winicjusz Rudy, głowa rodziny i działacz społeczny, jest uczciwym inspektorem sanepidu. Komuś takiemu trudno żyć w PRL-owskiej rzeczywistości – łapówek od kierowników kontrolowanych lokali gastronomicznych brać nie chce, za uczciwy handel na Bazarze Różyckiego jest oskarżany przez milicję o spekulanctwo.

Rudy ma jedno marzenie – mieć Fiata 126 p. Kiedy w końcu, po wielu trudach, udaje mu się zdobyć upragnione prawo jazdy i "malucha" (tj. załatwić), wóz zostaje skradziony. Popularna marka i kolor samochodu – "piasek pustyni", jedyny w jakim jest produkowany – czynią go w praktyce nie możliwym do odnalezienia. Zdesperowany Rudy, po bezowocnym oczekiwaniu na efekty milicyjnych poszukiwań, postanawia ukraść identyczne auto. Nie jest to trudne, biorąc pod uwagę mnogość marki w poszukiwanym kolorze i łatwość sforsowania zamków. Jego rodzina o niczym nie wie. Pierwsze skradzione auto Rudy prezentuje jako swoje, odzyskane. Jednak wkrótce zostaje skradziony i ten wóz. Rudy kradnie kolejnego "malucha", który również po pewnym czasie pada łupem złodziei. Sytuacja zaczyna się powtarzać: Rudemu kradną kolejne samochody, a on kradnie innym. W końcu jego proceder kradzieży samochodu tej samej marki i w tym samym kolorze, powoduje powołanie przez MO specjalnej grupy dochodzeniowej (zwłaszcza, że łupem Rudego w pewnym momencie pada nawet "maluch" majora milicji). Donos "życzliwego" sąsiada sprawia, że w końcu milicja wpada na trop Rudego. Jednak dla zmylenia pościgu, ostatnim łupem Rudego pada "maluch" w kolorze granatowym i to właśnie z nim "nakrywają" go milicjanci. Rudy siedzi w celi pełen niespokojnego oczekiwania na odsiadkę. Po laboratoryjnych badaniach auta z którym złapała go milicja, okazuje się jednak, że granatowy maluch, to w rzeczywistości pierwsze auto Rudego, które nabył legalnie i które po kradzieży zostało przelakierowane. Jedyny zarzut jaki może mu postawić prokurator to kradzież własnego samochodu, Rudy zostaje więc zwolniony.

W ostatniej scenie filmu, Rudy opuszcza areszt, a zwrócony mu granatowy maluch, niekierowany przez nikogo podąża zanim.

Główne roleEdytuj

i inni.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj