Fiacha mac Delbaith

Fiacha mac Delbaith (ir. Fiacha mac Dealbhaeith) – mityczny król Irlandii w latach 1056-1046 p.n.e. Syn Delbaetha z ludu Tuatha Dé Danann, potomka Nemeda, oraz Ernmas, córki Etharlama, syna Nuady ze Srebrną Ręką.

Fiacha mac Delbaith
mityczny król Irlandii
Okres

od 1056 p.n.e.
do 1046 p.n.e.

Poprzednik

Delbaeth

Następca

MacCuill, MacCecht i MacGreine

Dane biograficzne
Ojciec

Delbaeth

Matka

Ernmas

Dzieci

Banba,
Fódla,
Ériu

Według Lebor Gabála Érenn, objął tron po tym, jak jego ojciec został powalony i zabity przez Caichera mac Nama, brata Nechtana. Kroniki Czterech Mistrzów zaś podały, że on sam powalił swego ojca. Miał trzy córki z własną matką Ernmas: Banbę, Fódlę i Ériu, eponimiczne irlandzkie boginie, które były poślubione MacCuillowi, MacCechtowi oraz MacGreinemu. Fiacha panował przez dziesięć lat, kiedy został powalony i zabity w bitwie wraz ze swym bratankiem Ai mac Ollom z ręki Eogana Inbira.

Bibliografia edytuj

  • Truhart P., Regents of Nations. Systematic Chronology of States and Their Political Representatives in Past and Present. A Biographical Reference Book, Part 1: Antiquity Worldwide, München 2000, s. 372, ISBN 3-598-21543-6.

Linki zewnętrzne edytuj