Filip Nereusz Olizar

Filip Nereusz Olizar-Wołczkiewicz herbu Radwan Sowity (ur. ok. 1750, zm. w 1816 we Włoszech) – szambelan królewski w czasach panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego, podczaszy wielki litewski, marszałek Trybunału Głównego Koronnego.

Filip Nereusz Olizar
Herb
Radwan Sowity
Rodzina Olizar
Data urodzenia ok. 1750
Data i miejsce śmierci 1816
Włochy
Ojciec Onufry Olizar
Matka Marianna Róża Korzeniowska
Żona

Ludwika Niemirowicz-Szczytt

Dzieci

Narcyz,
Gustaw,
Adelajda, ż. Konstantego Przezdzieckiego

Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów) Order Świętego Włodzimierza II klasy (Imperium Rosyjskie)

Brat posła na Sejm Czteroletni, Józefa Kalasantego, oraz Genowefy (matki Franciszka Ksawerego Druckiego-Lubeckiego) i Klary. Poślubił Ludwikę Niemirowicz-Szczyttównę I v. za Ludwikiem Oskierką, córkę Krzysztofa Niemirowicza-Szczytta i Józefy hr. Butlerówny[1]. Z Ludwiką miał troje dzieci: Narcyza, Gustawa oraz Adelajdę - matkę Aleksandera Narcyza Przezdzieckiego.

ŻyciorysEdytuj

Pochodził ze szlacheckiej rodziny Olizarów herbu Chorągwie Kmitów posiadającej znacznie dobra ziemskie, m.in. na Wołyniu.

9 grudnia 1774 r. został mianowany szambelanem, następnie został podczaszym wielkim litewskim (30 VIII 1780 — 1794). W 1790 r. był deputatem z województwa kijowskiego i marszałkiem Trybunału Głównego Koronnego (1791).

Filip Nereusz Olizar został właścicielem Ostrożca, Zabłocia, Woronia, Struhy i Radymla w powiecie pińskim. Po śmierci brata odziedziczył cały majątek, stając się także właścicielem m.in. Korosteszowa. W Korosteszowie wybudował nowy dwór[2], a także ufundował nowe uposażenie kościoła (1796), otwartą lecznicę oraz szkołę[3].

Po rozbiorach był członkiem cesarskiej komisji edukacyjnej[4] na Litwie i rosyjskim rzeczywistym radcą stanu, a także członkiem Akademii Nauk i Towarzystwa Ekonomicznego we Florencji.

Zmarł we Włoszech, gdzie udał się dla podreperowania zdrowia.

Był kawalerem orderów Orła Białego, św. Stanisława i św. Włodzimierza II klasy.

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. T.Żychliński, Złota Księga Szlachty Polskiej, Rocznik IV, Poznań 1882, s. 364-365: Niemirowiczowie-Szczyttowie h. Jastrzębiec
  2. Славные дела и жизнь графа Олизара и архимандрита Елисея (ros.). [dostęp 2012-05-20].
  3. O Filipie Nereuszu Olizarze w haśle ''Korosteszów'', [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 419.
  4. według pamiętników Tadeusza Bobrowskiego (str. 69) pozostałymi członkami tej komisji byli: Filip Plater, Michał Sobański i Józef Drzewiecki.