Fisker Karma

Samochód osobowy segmentu E

Fisker Karmahybrydowy samochód osobowy klasy wyższej produkowany pod amerykańską marką Fisker w latach 2011 – 2012 oraz pod amerykańską marką Karma jako Karma Revero od 2016 roku.

Fisker Karma
Karma Revero
Karma Revero GT
Ilustracja
Fisker Karma
Producent Fisker
Karma
Projektant Henrik Fisker
Zaprezentowany Styczeń 2008
Okres produkcji 2011 – 2012
od 2016
Miejsce produkcji Finlandia Uusikaupunki[1]
Stany Zjednoczone Moreno Valley
Dane techniczne
Segment E
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
Napęd tylny
Długość 2011-2012:
4970 mm (Karma)
od 2016:
4999 mm (Revero)
Szerokość 2011-2012:
41984 mm (Karma)
od 2016:
2134 mm (Revero)
Wysokość 2011-2012:
41310 mm (Karma)
od 2016:
1331 mm (Revero)
Rozstaw osi 2011-2012:
43160 mm (Karma)
od 2016:
4999 mm (Revero)
Masa własna 2011-2012:
2400-2495 kg (Karma)
od 2016:
2449 kg (Revero)
Liczba miejsc 4
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Drako GTE
VLF Destino
Pokrewne Fisker Atlantic
Fisker Surf
Fisker Sunset
Konkurencja Audi A7
BMW serii 6 Gran Coupe
Mercedes-Benz CLS
Porsche Panamera

Historia i opis modeluEdytuj

 
Fisker Karma - tył
 
Karma Revero
 
Karma Revero - tył
 
Karma Revero GT

Fisker Karma został zaprezentowany po raz pierwszy w styczniu 2008 roku na Detroit Auto Show, jako pierwsza samodzielna konstrukcja opracowana pod marką Fisker[2].

Pojazd przyjął formę wyższej klasy 4-drzwiowego sedana, zyskując awangardową i futurystyczną stylistykę autorstwa ówczesnego prezesa i współzałożyciela Fisker Automotive - Henrika Fiskera. Charakterystycznymi elementami stały się muskularne nadkola poszerzające nadwozie, pdłużna maska, dwuczęściowa podłużna atrapa chłodnicy i umieszczone na górnych krawędziach błotników reflektory[3].

Fisker Karma to pojazd o napędzie hybrydowym - samochód wyposażono w dwa silniki elektryczne, silnik spalinowy napędzający prądnicę ładującą akumulatory i zintegrowane z konstrukcją dachu - baterie słoneczne[4].

Produkcja Karmy rozpoczęła się w marcu 2011 roku przez Valmet Automotive w Finlandii[5], który wcześniej produkował auta na zlecenie m.in. dla Porsche i Saaba.

Przerwa w produkcjiEdytuj

Po półtora roku trwania produkcji Fiskera Karmy w fińskim Uusikaupunki, została ona wstrzymana w listopadzie 2012 roku z powodu bankructwa firmy A123 Systems, która zajmowałą się dostawą baterii do układów hybrydowych[6].

Produkcji nie udało się już wznowić - w kolejnych miesiącach Fisker Automotive pogrążyło się w kryzysie finansowym, który zakończył się odejściem Henrika Fiskera wiosną 2013 roku[7] i ostatecznie ogłoszeniem bankructwa przedsiębiorstwa w listopadzie 2013 roku[8].

Karma ReveroEdytuj

W lutym 2014 roku chiński gigant rynku części samochodowych, Wanxiang Group, kupił upadłe Fisker Automotive, a także prawa do wyglądu i układu napędowego Fiskera Karmy[9]. W związku z zachowaniem przez Henrika Fiskera praw do stosowania nazwy Fisker, dotychczasowa firma zmieniła nazwę na Karma Automotive.

W sierpniu 2016 roku odbyła się premiera Fiskera Karmy pod nową nazwą Karma Revero[10]. Za to w październiku 2016 roku, po przetransportowaniu dawnej fińskiej linii produkcyjnej do Moreno Valley w amerykańskiej Kalifornii, ruszyła ona ponownie[11].

LiftingEdytuj

W maju 2019 roku Karma Revero przeszła pierwszą głęboką modernizację od czasu wznowienia produkcji pod nową marką, dokonując korekty nazwy na Karma Revero GT[12]. Zdecydowano się głęboko zmodyfikować zarówno oryginalny projekt Henrika Fiskera z 2008 roku, jak i dotychczasowy układ napędowy.

Pod kątem wizualnym samochód zyskał zupełnie nowy pas przedni, z dużym jednoczęściowym wlotem powietrza dominującym pas przedni. Reflektory umieszczono niżej, zachowując ich dotychczasową formę, za to z tyłu zmodyfikowano kształt lamp i wygląd zderzaka. Modernizacja objęła także kokpit, gdzie pojawiło się nowe koło kierownicy oraz zmodernizowana konsola centralna z dużym ekranem dotykowym[13].

Karma Revero GT zyskała też zupełnie nowy układ napędowy, gdzie dotychczasowy silnik benzynowy konstrukcji General Motors zastąpiła nowa, trzycylindrowa jednostka napędowa BMW o pojemności 1,5-litra. Spalinowy silnik pełni teraz funkcję jedynie tzw. range extendera pomocniczego wobec dwóch silników elektrycznych o mocy 535 KM[14].

Dane techniczne (Fisker Karma)Edytuj

  • 2 x silnik elektryczny o mocy 120 kW, napęd na oś tylną
  • łączna maksymalna moc: 408 KM (2 x 204 KM na tylne koła)
  • Maksymalny moment obrotowy: 1330,5 Nm
  • 1 x silnik spalinowy, napędzający wyłącznie prądnicę,
  • Moc maksymalna: 264 KM, GM Ecotec 2,0 turbo

Silnik spalinowy używany jest wyłącznie do ładowania akumulatorów – nie ma mechanicznego połączenia z układem przeniesienia napędu. Za wyhamowanie pojazdu odpowiadają hamulce tarczowe firmy Brembo o średnicy 370 mm oraz komputerowo sterowany system odzyskiwania energii hamowania.

Osiągi (Fisker Karma)Edytuj

  • Przyspieszenie 0–96 km/h (0–60 mph): 5,9 s (w trybie "Sport" – z doładowaniem akumulatorów poprzez prądnicę napędzaną silnikiem spalinowym)
  • Przyspieszenie 0–96 km/h(0–60 mph): 7,9 s (w trybie "Stealth" – tylko silniki elektryczne)
  • Prędkość maksymalna: 200 km/h (stała) lub 230 km/h (dostępna przez 90 sekund) w trybie "Sport"
  • Prędkość maksymalna: 153 km/h (95 mph) w trybie "Stealth"
  • Zasięg 483 km (tryb "Stealth")/ 80 km (tryb "Sport")


Wersje specjalneEdytuj

 
Fisker Sunset
 
Fisker Surf

Fisker SunsetEdytuj

W kwietniu 2010 roku Fisker zaprezentował bliski wersji produkcyjnej prototyp 2-drzwiowego coupe-kabrioleta o nazwie Fisker Sunset. Samochód otrzymał 4-miejscowe nadwozie, z twardym składanym dachem i identycznym wyglądem pasa przedniego, tylnego oraz kokpitu[15]. Samochód nie trafił do seryjnej produkcji.

Fisker SurfEdytuj

We wrześniu 2011 roku Fisker przedstawił przedprodukcyjne studium nowej wersji nadwoziowej Karmy o nazwie Fisker Surf, która docelowo miała poszerzyć ofertę o 5-drzwiowe shooting brake. Pojazd odróżniał się większym bagażnikiem, a także linią dachu nawiązującą do kombi. Wyżej poprowadzono linię okien, a na klapie bagażnika pojawiła się dodatkowa czarna nakładka[16]. Pierwotnie samochód miał trafić do sprzedaży i produkcji w 2013 roku, jednak nie udało się zrealizować tych planów z powodu bankructwa Fisker Automotive.


BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj