Otwórz menu główne

Flaga Włoch – prostokąt podzielony na trzy pionowe pasy: zielony, biały, czerwony.

Flaga Włoch
bandiera d’Italia
(il Tricolore)

Flaga narodowa
Informacje
Proporcje 2:3
Wprowadzona 19 czerwca 1946
Warianty
Bandera państwowa
Bandera państwowa Bandera państwowa
Bandera cywilna
Bandera cywilna Bandera cywilna
Bandera wojenna
Bandera wojenna Bandera wojenna

SymbolikaEdytuj

Trójkolorowe pasy nawiązują do rewolucji francuskiej, podkreślając znaczenie trzeciego stanu w rządzeniu państwem. Potocznie uważa się także, że kolory symbolizują: zielony – wolność, nadzieja i krajobraz śródziemnomorski, biały – wiara katolicka i ośnieżone szczyty Alp, czerwony – męstwo i krew tych, którzy walczyli o zjednoczenie Włoch[1]. Taki sam zestaw kolorów mają flagi państwowe: Meksyku, Bułgarii, Węgier, Iranu.

HistoriaEdytuj

 
Flaga Włoch 1861-1946

Po raz pierwszy trójkolorowa flaga pojawiła się w 1795 roku w Bolonii podczas zamieszek studenckich. Oficjalnie flagą włoską została w 1796 roku dzięki Napoleonowi, który ją przyjął dla Legionu Lombardzkiego. Używano jej od 11 maja 1798 do 20 sierpnia 1802. Towarzyszyła wszystkim walkom o niepodległość, łącząc się z ideami jedności i niepodległości narodowej. W 1848 król Sardynii przywrócił ją i w centrum umieścił herb swej dynastii sabaudzkiej. Pod koniec II wojny światowej trójkolorowa flaga bez symboli była uznawana za flagę Włoskiej Republiki Socjalnej. W obecnym kształcie została zatwierdzona w konstytucji republiki 19 czerwca 1946.

Konstrukcja i wymiaryEdytuj

Prostokąt o proporcjach 2:3 podzielony na trzy równe pionowe pasy: zielony, biały, czerwony.

 

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Bandiera italiana, czyli o włoskiej fladze –, „VIA ITALIA – Szkoła Językowa Online”, 24 października 2016 [dostęp 2018-03-14] (pol.).