Flakpanzer I

Flakpanzer I (2 cm Flak 38 auf Selbsthahrlafette PzKpfw I Ausf. A, Sd.Kfz.101) – niemieckie samobieżne działo przeciwlotnicze.

2 cm Flak 38 auf Selbstfahrlafette PzKpfw I Ausf. A (Sd.Kfz.101)
ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Alkett
Typ pojazdu samobieżne działo przeciwlotnicze
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4 osoby
Historia
Produkcja 1941
Wycofanie 1943
Egzemplarze 24 egz.
Dane techniczne
Silnik 4-cylindrowy, ~gaźnikowy, chłodzony powietrzem silnik w układzie bokser typu Krupp M 305 o pojemności 3460 cm³
o mocy 42 kW (57 KM)
Transmisja mechaniczna
Pancerz stalowy
6-13 mm
Długość 1020 mm
Szerokość 2060 mm
Wysokość 1970 mm
Masa bojowa: 6300 kg
Osiągi
Prędkość 30-35 km/h
Zasięg 145 (droga), 115 (teren)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) bez przygotowania: 600 mm
Rowy (szer.) 1400 mm
Ściany (wys.) 370 mm
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x 2 cm FlaK 38 kalibru 20 mm

Po wycofaniu z uzbrojenia czołgów PzKpfw I Ausf. A ich podwozia postanowiono wykorzystać do budowy dział samobieżnych. Na 24 z nich umieszczono działka przeciwlotnicze 2 cm Flak 38 L/112 tworząc w ten sposób samobieżne działa przeciwlotnicze. Przebudowy dokonały zakłady Alkett w Berlinie. Przebudowane wozy zostały przydzielone 614 Dywizjonowi Artylerii Przeciwlotniczej.

Flakpanzer I był pierwszym typem niemieckiego samobieżnego działa przeciwlotniczego. Wszystkie wyprodukowane egzemplarze zostały zniszczone w czasie bitwy stalingradzkiej na przełomie 1942 i 1943 roku.

BibliografiaEdytuj

  • Janusz Ledwoch, 1997, Niemieckie wozy bojowe 1933-1945, Warszawa, Militaria, ​ISBN 83-86209-57-7​.

Linki zewnętrzneEdytuj