Florian Baranowski

Florian Baranowski herbu Ostoja (zm. po 1764) – podczaszy bracławski, właściciel dóbr ziemskich: Pilica, Łękawica, Zakrzew, Szczyty, Brześce. Podpisał z ziemią czerską elekcję Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku.

Florian Baranowski
Herb
Herb Ostoja
podczaszy bracławski
elektor króla Stanisława Augusta Poniatowskiego
Rodzina

Baranowscy herbu Ostoja

Data śmierci

po 1764

Ojciec

Mikołaj Baranowski

Matka

Anna Laskowska

Żona

Józefa Baranowska
Ewa Łaska

Dzieci

ks. Antoni
Ignacy Walenty

ŻyciorysEdytuj

Florian Baranowski należał do rodziny wywodzącej się z Jurzykowa (obecnie Jerzykowo koło Pobiedzisk), położonego w dawnym pow. gnieźnieńskim województwa poznańskiego[1]. Jego rodzina należała do rodu heraldycznego Ostojów[2][3][4][5]. Był synem Mikołaja Baranowskiego, podczaszego bracławskiego i Anny z Laskowskich. Wstępował w związki małżeńskie dwukrotnie. Jego pierwszą żoną była kuzynka Józefa Baranowska, córka Bogusława a drugą Ewa Łaska. Miał dwóch synów - Ignacego Walentego, burgrabiego czerskiego i ks. Antoniego[6], kanonika smoleńskiego, wice-dziekana przytyckiego[7], proboszcza parafii w Radzanowie i Jasionnej[8].

Florian Baranowski był właścicielem licznych dóbr ziemskich. W roku 1746 wraz z braćmi dokonał podziału majątku spadłego po zmarłym ojcu - Pilicy, Łękawicy i Zakrzewa[9]. W 1754 roku kupił Szczyty i Brześce (własność w tym czasie Kożuchowskich). Dziesięć lat później sprzedał te dobra Mostowskiemu. Wraz z synami był posłem z ziemi czerskiej na sejm elekcyjny 1764 roku. Od 1756 roku był tytułowany podczaszym bracławskim[10].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. T. Jurek (red.), Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010-2019, Poznań, część I, s. 11-13, 594.
  2. Biblioteka Kórnicka, PAN, Teki Dworzaczka - Monografie - Baranowscy h. Ostoja.
  3. A. Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1899, t. I, s. 101-107.
  4. S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1904, t. I, s. 89-90.
  5. K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. II, s. 62, t. IV, s. 490.
  6. A. Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1899, t. I, s. 102-104.
  7. Archiwum Diecezjalne w Radomiu, Akta małżeństw 1764-1797, k. 59.
  8. 615 lat. Radzanów i okolice, redaktor naukowy: prof. dr hab. Henryk Bednarczyk, [w:] „Biblioteka Sycyńska”, t. XXVII, Sycyna 2006, s. 11, 220.
  9. A. Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1899, t. I, s. 102.
  10. A. Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1899, t. I, s. 103.

BibliografiaEdytuj

  • Teki Dworzaczka. Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów szlachty wielkopolskiej XV-XX w., Biblioteka Kórnicka PAN, Kórnik-Poznań 1995-2019 - Teki Dworzaczka.
  • T. Jurek (red.), Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010-2019, Poznań, część I, s. 11-13.
  • K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. II, s. 62, t. IV, s. 490.
  • A. Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1899, t. I, s. 101-107, t. uzupełnień s. 77-79.
  • S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1904, t. I, s. 89-90.
  • B. Paprocki, Herby rycerstwa polskiego przez Bartosza Paprockiego zebrane i wydane r. p. 1584, wydanie Kazimierza Józefa Turowskiego, Kraków, Biblioteka Polska, 1858, s. 371.
  • Z. Cieplucha, Z przeszłości ziemi Kościańskiej, Kościan 1929.