Ford Fusion (Ameryka Północna)

Samochód osobowy segmentu D
Ten artykuł dotyczy sedana na rynek Ameryki Pn. i Pd. z lat 2005—2020. Zobacz też: Ford Fusion (Europa) — minivan na rynek Europy z lat 2002—2012.

Ford Fusionsamochód osobowy klasy średniej produkowany pod amerykańską marką Ford w latach 2005 — 2020.

Pierwsza generacjaEdytuj

Ford Fusion I
 
Ford Fusion I przed liftingiem
Producent Ford
Zaprezentowany Sierpień 2005
Okres produkcji 2005 — 2012
Miejsce produkcji   Hermosillo
Poprzednik Ford Contour
Następca Ford Fusion II
Dane techniczne
Segment D
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
Silniki 2.3 Duratec 160 KM
2.5 Duratec
V6 3.0 Duratec 221/240 KM
V6 3.5 Duratec 263 KM
Skrzynia biegów 5-biegowa manualna
5 i 6-biegowa automatyczna
Napęd przedni
AWD
Długość 2006-2009: 4831 mm
2009-2012: 4841 mm
Szerokość 1834 mm
Wysokość 2006-2009: 1453 mm
2009-2012: 1445 mm
Rozstaw osi 2728 mm
Liczba miejsc 5
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Lincoln MKZ
Mercury Milan
Pokrewne Ford Edge
Mazda 6
Mazda CX-9
Konkurencja Chevrolet Malibu
Honda Accord
 
Ford Fusion I - tył
 
Ford Fusion I po liftingu
 
Ford Fusion I - tył po liftingu

Ford Fusion I został po raz pierwszy zaprezentowany w 2005 roku.

Późnym latem 2005 roku Ford zdecydował uzupełnić lukę w ofercie, jaka pozostała po wycofaniu w 2000 roku średniej wielkości modelu Contour. Zupełnie nowy model Fusion powstał na platformie koncernu Forda o nazwie CD3, na której oparto także bliźniaczego Lincolna MKZ i Mercury Milan[1].

Samochód został utrzymany w charakterystycznym dla ówczesnej oferty Forda wyglądzie - poza chromowaną atrapą chłodnicy, model wyróżniał się też srebrnym wypełnieniem tylnych lamp. W 2007 roku do wersji napędowych dołączyła wersja z napędem na obie osie[2].

Amerykański Fusion nie miał nic wspólnego z oferowanym wówczas równolegle miejskim minivanem o takiej samej nazwie[3].

LiftingEdytuj

W październiku 2008 roku auto przeszło gruntowny lifting nadwozia. Zmieniono m.in. pas przedni i tylny, a także kształty reflektorów oraz zderzaków. Pojawił się zupełnie nowy kształt reflektorów, a także charakterystyczna, chromowana atrapa chłodnicy. Tylne lampy zamiast dotychczasowego, srebrnego wypełnienia, zyskała teraz klasyczne, czerwone[4].

Wraz z odświeżoną odmianą do wersji wyposażeniowych dołączyła odmiana Sport. Zmiana dotyczyła także jednostek napędowych. W silniku 3.0 V6 zwiększono moc z 221 na 240 KM. W tym samym roku zaprezentowano wersję hybrydową pojazdu napędzaną przez silnik spalinowy o pojemności 2.5 l i mocy 156 KM oraz silnik elektryczny o mocy 106 KM[5].

W 2010 roku wersja Hybrid zdobyła tytuł North American Car of the Year[6].

Wersje wyposażenioweEdytuj

  • S
  • SE
  • SEL
  • Sport


Druga generacjaEdytuj

Ford Fusion II
 
Ford Fusion II przed liftingiem
Inne nazwy Ford Mondeo
Producent Ford
Zaprezentowany Detroit Auto Show 2012
Okres produkcji 2012 — 2020
Miejsce produkcji   Hermosillo
  Flat Rock
Poprzednik Ford Fusion I
Dane techniczne
Segment D
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
Silniki 1.5 EcoBoost
1.6 EcoBoost 178 KM
2.0 EcoBoost 243 KM
2.5 Duratec 175 KM
2.7 EcoBoost V6
Skrzynia biegów 6-biegowa manualna
6-biegowa automatyczna
eCVT
Napęd przedni
AWD
Długość 4869 mm
Szerokość 1852 mm
Wysokość 1476 mm
Rozstaw osi 2850 mm
Masa własna 1507 - 1554 kg
Liczba miejsc 5
Dane dodatkowe
Pokrewne Ford C-Max
Ford Taurus
Ford Edge
Lincoln MKZ
Lincoln MKX
Konkurencja Chevrolet Malibu
Honda Accord
Nissan Altima
Toyota Camry
 
Ford Fusion II - tył
 
Ford Fusion II po pierwszym liftingu
 
Ford Fusion II - tył po pierwszym liftingu
 
Ford Fusion II po drugim liftingu
 
Ford Fusion II - tył po drugim liftingu

Ford Fusion II został zaprezentowany po raz pierwszy podczas Detroit Auto Show w 2012 roku.

W styczniu 2012 roku amerykański oddział Forda zaprezentował zupełnie nową, zbudowaną od podstaw drugą generację Fusiona. Samochód utrzymano w nowej estetyce stylistycznej marki, która wyróżniała się bardziej awangardowym wyglądem[7]. Objawiało się to wyraźnymi przetłoczeniami na drzwiach, strzelistym i podłużnym kształtem oświetlenia, a także niżej poprowadzoną, opadającą linią dachu[8].

We wrześniu 2012 roku, w ramach polityki One Ford okazało się, że amerykański Fusion II to bliźniacza odmiana europejskiego Forda Mondeo piątej generacji. Różnice okazały się minimalne - samochody dzieliło tylko przystosowanie oświetlenia do lokalnych wymogów, nieco inne warianty wyposażenia i gama nadwoziowa - w czasie gdy Fusion dostępny był tylko jako sedan, to Mondeo oferowano także jako liftbacka i kombi[9].

W 2013 roku hybrydowa odmiana Fusiona Energi została nagrodzona tytułem Green Car of the Year.

Pierwszy lifitngEdytuj

W styczniu 2016 roku Ford zaprezentował Fusiona II po gruntownej modernizacji. W jej ramach zmienił się wygląd zarówno pasa przedniego, jak i tylnego. Reflektory zyskały charakterystyczne wcięcia i stały się bardziej strzeliste, a tylne lampy wykonane teraz w technologii LED połączyła chromowana poprzeczka. Ponadto pojawiły się też zderzaki z chromowanymi akcentami[10]. Pomimo polityki One Ford, modernizacja nie objęła europejskiego Mondeo[11] - samochód przeszedł ją dopiero w 2019 roku i to w innym zakresie.

Drugi liftingEdytuj

Drugą modernizację Fusion II przeszedł w marcu 2018 roku. W jej ramach zmodyfikowano wygląd przedniego zderzaka, w którym pojawiła się przemodelowana atrapa chłodnicy i nowe wloty powietrza. Ponadto zmodyfikowano też wygląd pasa tylnego, skąd zniknęła chromowana poprzeczka na rzecz pojedynczych, chromowanych akcentów w lampach[12].

Brak następcyEdytuj

W kwietniu 2018 roku Ford poinformował, że Fusion nie otrzyma przewidzianego bezpośredniego następcy w ramach nowej polityki marki stawiającej na SUV-y zamiast klasycznych samochodów osobowych. Pojazd pozostanie w produkcji do 2021 roku[13]. Wbrew pierwotnym ustaleniom, w 2019 roku pojawiły się jednak informacje, że w miejsce Fusiona wprowadzony zostanie podwyższone kombi w stylu Subaru Outbacka[14]. Produkcja Fusiona w dotychczasowej formie dobiegła końca w drugiej połowie lipca 2020 roku[15].

Wersje wyposażenioweEdytuj

  • S
  • SE
  • SEL
  • Titanium
  • Hybrid Energi


PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj