Otwórz menu główne

Sezon 1961 Formuły 1 – dwunasty sezon Mistrzostw Świata Formuły 1. Mistrzem Świata został Phil Hill. W trakcie mistrzostw podczas GP Włoch na torze w Monzie zginął Wolfgang von Trips. Tytuł mistrza konstruktorów po raz pierwszy zdobył zespół Ferrari (prócz wspomnianych Hilla i Tripsa punkty dla Ferrari zdobywali: Amerykanin Richie Ginther, Włoch Giancarlo Baghetti oraz Belg Olivier Gendebien).

Sezon 1961 Mistrzostw Świata Formuły 1
Inauguracja 14 maja
Zakończenie 8 października
Liczba wyścigów 8
Mistrzowie
Kierowcy Phil Hill
Konstruktorzy Ferrari
Poprzedni sezonNastępny sezon
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Spis treści

PrzebiegEdytuj

Sezon 1961 w Formule 1 był zdominowany przez świetnie zorganizowaną ekipę Ferrari. Tylko Stirling Moss w podstarzałym Lotusie był w stanie dwukrotnie pokonać dzięki swojej zręczności włoską ekipę (raz udało się to Innesowi Irelandowi). Giancarlo Baghetti zaliczył w swoim debiucie zwycięstwo (na torze we Francji).

ZmianyEdytuj

TerminarzEdytuj

Lista startowaEdytuj

Klasyfikacja kierowcówEdytuj

Punktacja:
Wyścig: 8-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 5 najlepszych wyników

Poz. Kierowca MON
 
NED
 
BEL
 
FRA
 
GBR
 
GER
 
ITA
 
USA
 
Pkt.
1   Phil Hill* 3 2 1 9 2 (3) 1 34 (38)
2   Wolfgang von Trips 4 1 2 NU 1 2 NU 33
3   Stirling Moss 1 4 8 NU NU 1 NU NU 21
4   Dan Gurney 5 10 6 2 7 7 2 2 21
5   Richie Ginther 2 5 3 15 3 8 NU 16
6   Innes Ireland NW NU 4 10 NU NU 1 12
7   Jim Clark 10 3 12 3 NU 4 NU 7 11
8   Bruce McLaren 6 12 NU 5 8 6 3 4 11
9   Giancarlo Baghetti 1 NU NU 9
10   Tony Brooks 13 9 13 NU 9 NU 5 3 6
11   Jack Brabham NU 6 NU NU 4 NU NU NU 4
12   John Surtees 11 7 5 NU NU 5 NU NU 4
13   Jackie Lewis 9 NU NU 9 4 3
14   Olivier Gendebien NZ 4 11 3
15   Joakim Bonnier 12 11 7 7 5 NU NU 6 3
16   Graham Hill NU 8 NU 6 NU NU NU 5 3
17   Roy Salvadori 8 6 10 6 NU 2
  Maurice Trintignant 7 NU 13 NU 9 0
  Carel Godin de Beaufort 14 11 NU 16 14 7 0
  Lorenzo Bandini NU 12 NU 8 0
  Cliff Allison 8 NW 0
  Roger Penske 8 0
  Hans Herrmann 9 15 13 0
  Peter Ryan 9 0
  Masten Gregory NZ NW 10 12 11 NU NU 0
  Henry Taylor NZ NW 10 NU 11 0
  Tim Parnell NU 10 0
  Hap Sharp 10 0
  Tony Maggs 13 11 0
  Michel May NU 11 NW 0
  Ian Burgess NW NW 14 14 12 0
  Renato Pirocchi 12 0
  Trevor Taylor 13 0
  Tony Marsh NW NU 15 0
  Keith Greene 15 0
  Gerry Ashmore NU 16 NU 0
  Wolfgang Seidel NW 17 NU NU 0
  Bernard Collomb NU NS 0
  Lucien Bianchi NZ NU NU NU 0
  Willy Mairesse NU NU NU 0
  Jack Fairman DK NU 0
  Giorgio Scarlatti NU 0
  Massimo Natili NU 0
  Ricardo Rodríguez NU 0
  Gaetano Starrabba NU 0
  Nino Vaccarella NU 0
  Roberto Bussinello NU 0
  Brian Naylor NU 0
  Roberto Lippi NU 0
  Jim Hall NU 0
  Lloyd Ruby NU 0
  Walt Hansgen NU 0
  André Pilette NZ 0
Poz. Kierowca MON
 
NED
 
BEL
 
FRA
 
GBR
 
GER
 
ITA
 
USA
 
Pkt.

Klasyfikacja konstruktorówEdytuj

Punktacja:
Wyścig: 8-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 5 najlepszych wyników
Tylko jeden, najwyżej uplasowany kierowca danego konstruktora, zdobywał dla niego punkty

Poz. Konstruktor MON
 
NED
 
BEL
 
FRA
 
GBR
 
GER
 
ITA
 
USA
 
Pkt.
1   Ferrari (2) 1 1 1 1 (2) 1 WD 40 (52)
2   Lotus-Climax 1 3 8 3 10 1 10 1 32
3   Porsche 5 10 (6) 2 5 7 2 2 22 (23)
4   Cooper-Climax (6) (6) 5 5 4 (5) 3 4 14 (18)
5   BRM-Climax 13 8 13 6 9 NU 5 3 7
  Cooper-Maserati 7 NU 13 12 NU 8 0
  Gilby-Climax 15 0
  Ferguson-Climax DK 0
  De Tomaso-OSCA NU NU 0
  Lotus-Maserati NU 0
  De Tomaso-Alfa Romeo WD NU 0
  JBW-Climax WD NU 0
  Emeryson-Maserati NZ WD NZ 0
Poz. Konstruktor MON
 
NED
 
BEL
 
FRA
 
GBR
 
GER
 
ITA
 
USA
 
Pkt.

Śmierć Wolfganga von TripsaEdytuj

Zdarzyło się to podczas 1 okrążenia wyścigu na torze Monza. Niemiec stracił panowanie nad swoim Ferrari i wpadł w trybuny pełne widzów. W wyniku tego Niemiec zginął, a prócz niego 14 kibiców