Otwórz menu główne

Formuła 1 Sezon 1962

Sezon 1962 Formuły 1 – trzynasty sezon Mistrzostw Świat Formuły 1.

Sezon 1962 Mistrzostw Świata Formuły 1
Ilustracja
Inauguracja 20 maja
Zakończenie 29 grudnia
Liczba wyścigów 9
Mistrzowie
Kierowcy Graham Hill
Konstruktorzy BRM
Poprzedni sezonNastępny sezon

PrzebiegEdytuj

Mistrzostwo konstruktorów zdobył zespół BRM, z mistrzem kierowców Grahamem Hillem. Jack Brabham stworzył własny zespół w którym także startował zdobywając 9 punktów. Meksykanin Ricardo Rodríguez w swoim debiucie zdobył 4 miejsce mając 20 lat i 123 dni, tym samym stał się najmłodszym zdobywcą punktów w F1. Rekord ten został pobity 38 lat później przez Jensona Buttona, który swoje punkty zdobył w wieku 20 lat i 67 dni. Pod koniec sezonu podczas kwalifikacji do niezaliczanej do mistrzostw świata Grand Prix Meksyku Rodríguez zginął w wypadku.

TerminarzEdytuj

Lista startowaEdytuj

 
Najlepszy kierowca Lotusa – Jim Clark podczas Grand Prix Niemiec 1962
 
Kierowca teamu Lola-Climax – John Surtees (po lewej)
 
Kierowca teamu Ferrari, mistrz świata z sezonu 1961 – Phil Hill, podczas wyścigu na Nürburgring
 
Szwed Joakim „Jo” Bonnier podczas wyścigu w Niemczech
Team Kierowcy Starty
  BRM   Graham Hill
  Richie Ginther
  Jackie Lewis
  Bruce Johnstone
9
9
1
1
  Lotus-Climax   Trevor Taylor
  Jim Clark
  Innes Ireland
  Maurice Trintignant
  Jack Brabham
  Jo Siffert
  Jay Chamberlain
  Masten Gregory
  Nino Vaccarella
  Tony Shelly
  Lucien Bianchi
  John Campbell-Jones
  Gerry Ashmore
  Ernesto Prinoth
  Roger Penske
  Rob Schroeder
  Neville Lederle
  Ernie Pieterse
9
9
8
6
5
3
3
2
2
2
1
1
1
1
1
1
1
1
  Cooper-Climax   Tony Maggs
  Bruce McLaren
  Jackie Lewis
  Ian Burgess
  Bernard Collomb
  Hap Sharp
  Timmy Mayer
  John Love
9
9
4
3
1
1
1
1
  Lola-Climax   John Surtees
  Roy Salvadori
9
7
  Porsche   Carel Godin de Beaufort
  Jo Bonnier
  Dan Gurney
  Ben Pon
  Heinz Schiller
  Heini Walter
  Nino Vaccarella
9
7
7
1
1
1
1
  Ferrari   Phil Hill
  Giancarlo Baghetti
  Ricardo Rodríguez
  Lorenzo Bandini
  Willy Mairesse
6
4
4
3
3
  Brabham-Climax   Jack Brabham
3
  Lotus-BRM   Masten Gregory
  Jo Siffert
  Wolfgang Seidel
  Heinz Schiller
  Günther Seiffert
  Tony Shelly
4
2
2
1
1
1
  de Tomaso-O.S.C.A.   Roberto Lippi
1
  de Tomaso   Nasif Estéfano
1
  LDS-Alfa Romeo   Doug Serrurier
1
  Gilby-BRM   Keith Greene
2
  ENB-Maserati   Lucien Bianchi
1
  Emeryson-Climax   Tony Settember
  Wolfgang Seidel
2
1
  Cooper-Alfa Romeo   Mike Harris
1

Klasyfikacja kierowcówEdytuj

Punktacja:
Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 5 najlepszych wyników

Poz. Kierowca NED
 
MON
 
BEL
 
FRA
 
GBR
 
GER
 
ITA
 
USA
 
RSA
 
Pkt.
1   Graham Hill 1 (6) 2 9 (4) 1 1 (2) 1 42 (52)
2   Jim Clark 9 NU 1 NU 1 4 NU 1 NU 30
3   Bruce McLaren NU 1 NU (4) 3 (5) 3 3 2 27 (32)
4   John Surtees NU 4 5 5 2 2 NU NU NU 19
5   Dan Gurney NU NU NW 1 9 3 13 5 15
6   Phil Hill 3 2 3 NU NU 11 NW 14
7   Tony Maggs 5 NU NU 2 6 9 7 7 3 13
8   Richie Ginther NU NU NU 3 13 8 2 NU 7 10
9   Jack Brabham NU 8 6 NU 5 NU 4 4 9
10   Trevor Taylor 2 NU NU 8 8 NU NU 12 NU 6
11   Giancarlo Baghetti 4 NU 10 5 5
12   Lorenzo Bandini 3 NU 8 4
13   Ricardo Rodríguez NU NW 4 6 14 4
14   Willy Mairesse 7 NU 4 3
15   Joakim Bonnier 7 5 NU NU 7 6 13 3
16   Innes Ireland NU NU NU NU 16 NU 8 5 2
17   Carel Godin de Beaufort 6 NZ 7 6 14 13 10 NU 11 2
18   Masten Gregory NU NZ NU NU 7 12 6 1
19   Neville Lederle 6 1
  Maurice Trintignant NU 8 7 NU NU NU 0
  Jackie Lewis 8 NZ NU 10 NU 0
  John Love 8 0
  Nino Vaccarella NZ 15 9 0
  Lucien Bianchi 9 16 0
  Roger Penske 9 0
  Bruce Johnstone 9 0
  Jo Siffert NZ 10 NU 12 NZ 0
  Rob Schroeder 10 0
  Ernie Pieterse 10 0
  Ian Burgess 12 11 NZ 0
  Tony Settember 11 NU 0
  John Campbell-Jones 11 0
  Hap Sharp 11 0
  Heini Walter 14 0
  Jay Chamberlain 15 NZ NZ 0
  Wolfgang Seidel NS NU NZ 0
  Roy Salvadori NU NU NU NU NU NU NW NU 0
  Tony Shelly NU NZ NZ 0
  Keith Greene NW NU NZ 0
  Ben Pon NU 0
  Heinz Schiller NU 0
  Bernard Collomb NU 0
  Timmy Mayer NU 0
  Doug Serrurier NU 0
  Mike Harris NU 0
  Günther Seiffert NZ 0
  Gerry Ashmore NZ 0
  Ernesto Prinoth NZ 0
  Roberto Lippi NZ 0
  Nasif Estéfano NZ 0
  Jim Hall NW 0
Poz. Kierowca NED
 
MON
 
BEL
 
FRA
 
GBR
 
GER
 
ITA
 
USA
 
RSA
 
Pkt.

Klasyfikacja konstruktorówEdytuj

Punktacja:
Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 5 najlepszych wyników
Tylko jeden, najwyżej uplasowany kierowca danego konstruktora, zdobywał dla niego punkty

Poz. Konstruktor NED
 
MON
 
BEL
 
FRA
 
GBR
 
GER
 
ITA
 
USA
 
RSA
 
Pkt.
1   BRM 1 (6) 2 (3) (4) 1 1 (2) 1 42 (56)
2   Lotus-Climax 2 8 1 7 1 4 9 1 (5) 36 (38)
3   Cooper-Climax (5) 1 NU 2 3 (5) 3 (3) 2 29 (37)
4   Lola-Climax NU 4 5 5 2 2 NU NU NU 19
5   Porsche 6 5 7 1 9 3 (6) 5 11 18 (19)
6   Ferrari 3 2 3 WD NU 6 4 WD 18
7   Brabham-Climax NU 4 4 6
8   Lotus-BRM NZ NU NU NU NU 12 6 1
  Emeryson-Climax NS 11 NU WD 0
  ENB-Maserati 16 0
  Gilby-BRM WD NU NZ 0
  LDS-Alfa Romeo NU 0
  Cooper-Alfa Romeo NU 0
  De Tomaso NZ 0
  De Tomaso-Osca NZ 0
Poz. Konstruktor NED
 
MON
 
BEL
 
FRA
 
GBR
 
GER
 
ITA
 
USA
 
RSA
 
Pkt..