Otwórz menu główne

Formuła 1 Sezon 1963 – 14. sezon Formuły 1 rozpoczęty 26 maja w Monte Carlo, a zakończony 28 grudnia w RPA.

Sezon 1963 Mistrzostw Świata Formuły 1
ilustracja
Inauguracja 26 maja
Zakończenie 28 grudnia
Liczba wyścigów 10
Mistrzowie
Kierowcy Jim Clark
Konstruktorzy Lotus-Climax
Poprzedni sezonNastępny sezon

PrzebiegEdytuj

Mistrzem został Jim Clark, który po słabym starcie do sezonu (8 miejsce w Monako), w pozostałych 9 zdeklasował przeciwników i tylko dwukrotnie nie wygrał zajmując 2 miejsce w Niemczech (zwyciężył John Surtees) oraz 3 miejsce w USA (przegrana z Grahamem Hillem i Richie Gintherem). Sezon ten był także początkiem końca byłego mistrza świata – Phila Hilla.

TerminarzEdytuj

Klasyfikacja kierowcówEdytuj

Punktacja:
Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 6 najlepszych wyników

Poz. Kierowca MON
 
BEL
 
NED
 
FRA
 
GBR
 
GER
 
ITA
 
USA
 
MEX
 
RSA
 
Pkt.
1   Jim Clark 8 1 1 1 1 (2) 1 (3) 1 (1) 54 (73)
2   Graham Hill 1 NU NU 3‡ 3 NU 16 1 4 3 29
3   Richie Ginther 2 4 (5) NU (4) 3 2 2 3 NU 29 (34)
4   John Surtees 4 NU 3 NU 2 1 NU 9 DK NU 22
5   Dan Gurney NU 3 2 5 NU NU 14 NU 6 2 19
6   Bruce McLaren 3 2 NU 12 NU NU 3 11 NU 4 17
7   Jack Brabham 9 NU NU 4 NU 7 5 4 2 13 14
8   Tony Maggs 5 7 NU 2 9 NU 6 NU NU 7 9
9   Innes Ireland NU NU 4 9 NU NU 4 6
10   Lorenzo Bandini 10 5 NU NU 5 NU 5 6
11   Jo Bonnier 7 5 11 NS NU 6 7 8 5 6 6
12   Gerhard Mitter NU 4 3
13   Jim Hall NU NU 8 11 6 5 8 10 8 3
14   Carel Godin de Beaufort 6 9 10 NU NZ 6 10 10 2
15   Jo Siffert NU NU 7 6 NU 9 NU NU 9 1
16   Trevor Taylor 6 NU 10 13 NU 8 NU NU 8 1
17   Ludovico Scarfiotti 6 NW 1
  Chris Amon NW NU NU 7 7 NU NW NU 0
  Hap Sharp NU 7 0
  Peter Broeker 7 0
  Maurice Trintignant NU 8 9 0
  Mike Hailwood 8 10 0
  Tony Settember 8 NU NU NU NZ 0
  John Love 9 0
  Bernard Collomb NZ 10 0
  Phil Hill NU NU NS 11 NU NU 0
  Masten Gregory NU 11 NU NU NU 0
  Moisés Solana 11 0
  Doug Serrurier 11 0
  Bob Anderson 12 12 0
  Trevor Blokdyk 12 0
  John Campbell-Jones 13 0
  Mike Spence 13 0
  Brausch Niemann 14 0
  Giancarlo Baghetti NU NU 15 NU NU 0
  Willy Mairesse NU NU NU 0
  Ian Burgess NU NU 0
  Pedro Rodríguez NU NU 0
  Ian Raby NU NZ NZ 0
  Lucien Bianchi NU 0
  Mário de Araújo Cabral NU NW 0
  Rodger Ward NU 0
  Peter de Klerk NU 0
  Sam Tingle NU 0
  Ernie Pieterse NU 0
  David Prophet NU 0
  André Pilette NZ NZ 0
  Tim Parnell NZ 0
  Kurt Kuhnke NZ 0
  Roberto Lippi NZ 0
  Ernesto Brambilla NZ 0
  Frank Dochnal NW 0
Poz. Kierowca MON
 
BEL
 
NED
 
FRA
 
GBR
 
GER
 
ITA
 
USA
 
MEX
 
RSA
 
Pkt.

Klasyfikacja konstruktorówEdytuj

Punktacja:
Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 6 najlepszych wyników
Tylko jeden, najwyżej uplasowany kierowca danego konstruktora, zdobywał dla niego punkty

Poz. Konstruktor MON
 
BEL
 
NED
 
FRA
 
GBR
 
GER
 
ITA
 
USA
 
MEX
 
RSA
 
Pkt.
1   Lotus-Climax (6) 1 1 1 1 (2) 1 (3) 1 (1) 54 (74)
2   BRM 1 (4) (5) 10 3 3 2 1 3 (3) 36 (45)
3   Brabham-Climax NU 3 2 4 NU 7 (5) 4 2 2 28 (30)
4   Ferrari 4 NU 3 NU 2 1 NU 5 NU 5 26
5   Cooper-Climax 3 2 11 2 9 (6) 3 8 5 4 25 (26)
6   BRP-BRM NU 4 9 NU 4 WD WD 6
7   Porsche 6 9 10 4 NZ 6 10 10 5
8   Lotus-BRM NU NU 7 6 6 5 8 10 7 NW 4
  Lola-Climax NU NU NU 7 7 NU 10 NU NU 0
  Stebro-Ford 7 0
  Scirocco-BRM WD 8 WD NU NU NU NZ 0
  ATS WD NU NU WD WD WD 11 NU NU 0
  LDS-Alfa Romeo 11 0
  Cooper-Maserati NZ 12 0
  Lotus-Ford 14 0
  Gilby-BRM NU NZ NZ 0
  Alfa Romeo NU 0
  Lotus-Borgward NZ 0
  De Tomaso-Ferrari NZ 0
Poz. Konstruktor MON
 
BEL
 
NED
 
FRA
 
GBR
 
GER
 
ITA
 
USA
 
MEX
 
RSA
 
Pkt.