Fosfomycyna

związek chemiczny

Fosfomycyna (łac. Fosfomycinum) – fosforoorganiczny związek chemiczny z grupy fosfonianów. Jest antybiotykiem. Występuje naturalnie, został wyizolowany z różnych szczepów Streptomyces[2], będący pochodną kwasu fosfonowego.

Fosfomycyna
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C3H7O4P
Masa molowa 138,06 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 23155-02-4
26016-99-9 (sól disodowa)
PubChem 446987
DrugBank DB00828
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC J01 XX01
Stosowanie w ciąży kategoria B

W 2020 r. w Polsce i Unii Europejskiej lek został wycofany z obrotu ze względu na negatywny stosunek korzyści do ryzyka wynikającego z jego stosowania[3].

Mechanizm działaniaEdytuj

Fosfomycyna jest antybiotykiem o działaniu bakteriobójczym[4]. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu pierwszego etapu syntezy peptydoglikanu ściany komórkowej bakterii, poprzez unieczynnienie enzymu transferazy fosfoenolopirogronianowej[4].

Spektrum działaniaEdytuj

Fosfomycyna obejmuje swym działaniem zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne, między innymi:

Na fosfomycynę oporne są drobnoustroje z rodzaju Bacteroides oraz pewne szczepy Pseudomonas i Proteus. Oporność może być typu chromosomalnego lub plazmidowego.

WskazaniaEdytuj

Fosfomycynę stosuje się w niepowikłanych postaciach zapalenia pęcherza moczowego, w przypadku bezobjawowego bakteriomoczu, o ile są wskazania do jego leczenia, oraz w profilaktyce zakażeń układu moczowego.

PrzeciwwskazaniaEdytuj

Działania niepożądaneEdytuj

Fosfomycyna może wywołać nudności, zgagę, biegunkę, ból brzucha, ból i zawroty głowy.

PreparatyEdytuj

Monural, Uromaste.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Fosfomycin, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00828 (ang.).
  2. Ernst Mutschler: Farmakologia i toksykologia. Wrocław: MedPharm Polska, 2010, s. 854. ISBN 978-83-60466-81-0.
  3. GIF wycofuje z obrotu wszystkie serie leków Monural i Uromaste, medonet.pl [dostęp 2020-06-23].
  4. a b Podlewski JK., Chwalibogowska-Podlewska A.: Leki współczesnej terapii. Warszawa: Medical Tribune Polska, 2009, s. 354. ISBN 978-83-60135-54-9.

BibliografiaEdytuj

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2007. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2007, s. 279. ISBN 978-83-7430-110-7.