Otwórz menu główne

François Duval

belgijski kierowca rajdowy

François Duval (ur. 18 listopada 1980 w Chimay) – belgijski kierowca rajdowy. Był fabrycznym kierowcą zespołów Forda, Citroëna i Stobarta, a także prywatnych, First Motorsport i OMV Kronos Citroën. W swojej karierze jeździł z takimi pilotami jak: Jean-Marc Fortin, Stéphane Prévot, Sven Smeets, Patrick Pivato czy Denis Giraudet. Nosi przydomki „Frankie” i „Obelix”.

François Duval
Ilustracja
François Duval podczas Rajdu Turcji 2006
Kraj  Belgia
Data i miejsce urodzenia 18 listopada 1980
Chimay
Sezon 2001–2010
Seria Rajdowe mistrzostwa świata
Zespół Ford, Citroën, First Motorsport, OMV Kronos Citroën WRT, Stobart
Sukcesy
Strona internetowa

Swoją karierę rajdową Duval rozpoczął w 1986 roku. Początkowo startował w zawodach quadów i kartingów, a w rajdach zadebiutował w 1999 roku. Jego pierwszym samochodem był Citroën Saxo. W debiutanckim roku wygrał belgijskie zawody Citroën Saxo Challenge. W marcu 2001 roku zadebiutował w rajdowych mistrzostwach świata jadąc samochodem Mitsubishi Carisma GT. Debiutanckiego Rajdu Portugalii jednak nie ukończył na skutek awarii układu elektrycznego.

W 2001 roku Duval rozpoczął też starty w serii Junior WRC. Startował w niej również w 2002 roku. W 2003 roku został członkiem zespołu Forda. Na przełomie lutego i marca 2003 podczas Rajdu Turcji 2003 po raz pierwszy w karierze stanął na podium w rajdzie mistrzostw świata. Zajął wówczas trzecie miejsce. W 2005 roku startował w zespole Citroëna. W listopadzie 2005 wygrał swój jedyny rajd w mistrzostwach świata, Rajd Australii 2005. W latach 2006–2007 jeździł w mistrzostwach Škodą Fabią WRC i Citroënem Xsarą WRC w zespole OMV Kronos. Natomiast w 2008 roku zaliczył starty w Fordzie Focusie WRC w zespołach Stobartu i fabrycznego.

W swojej karierze Duval wygrał jeden rajd w mistrzostwach świata. 14 razy w swojej karierze stawał na podium w rajdach mistrzostw świata. Zdobył w nich 172 punkty. Wygrał 55 odcinków specjalnych[1].

KarieraEdytuj

PoczątkiEdytuj

Duval urodził się w Chimay. Swoją karierę w sportach motorowych rozpoczął wzorując się na ojcu, René Duvalu. Ojciec był rajdowcem i startował w zarówno w rajdach, jak i rallysprintach. Młody Duval w wieku 6 lat nauczył się jeździć quadem, z silnikiem 50 cm³, a następnie także kartingiem. Jako nastolatek startował obydwoma pojazdami zarówno w mistrzostwach Belgii, jak i mistrzostwach Europy. W 1995 roku wywalczył mistrzostwo Belgii quadów z małymi silnikami, a w latach 1997 i 1998 – z dużymi silnikami[2].

W 1999 roku Duval został kierowcą rajdowym. Postanowił wystartować Citroënem Saxo w belgijskich zawodach Citroën Saxo Challenge[3]. W marcowym debiucie za kierownicą Saxo w Rajdzie Thy-le-Château zajął trzecie miejsce[4]. Ogółem w 1999 roku czterokrotnie wygrał rajd w Citroën Saxo Challenge, a raz był drugi, dzięki czemu wywalczył mistrzostwo tej serii[2]. W 2000 roku Duval wystartował w mistrzostwach Belgii i zajął w nich trzecie miejsce. W tamtym roku został członkiem zespołu Mitsubishi Marlboro Junior Team i za kierownicą Mitsubishi wystartował w trzech rajdach mistrzostw Europy: Rajdzie Luksemburga (Mitsubishi Lancer Evo 6, czwarte miejsce), Rajdzie Ypres (Mitsubishi Carisma GT Evo 6, nie ukończył go) i Rajdzie Condroz-Huy (Mitsubishi Carisma GT Evo 6, dziewiąte miejsce)[3][5].

2001–2002: Junior WRCEdytuj

 
Duval na odcinku specjalnym Rajdu Finlandii w Fordzie Pumie S1600.

W 2001 roku Duval wziął udział łącznie w 17 rajdach. Mitsubishi Carismą GT ponownie wystartował w Rajdzie Luksemburga i był w nim piąty[2]. W marcu 2001 zadebiutował Carismą w mistrzostwach świata. Pilotowany przez Jeana-Marca Fortina nie ukończył jednak debiutanckiego Rajdu Portugalii. Wycofał się na 9. odcinku specjalnym, a powodem wycofania się była awaria układu elektrycznego[6]. Za kierownicą Mitsubishi pojechał jeszcze w Rajdzie Cypru i Rajdzie Australii. Pierwszego nie ukończył, a w drugim był dziewiętnasty[5].

W sezonie 2001 Duval startował również samochodem Ford Puma S1600. Zaliczył w nim pełny cykl startów w serii S1600, zwanej w kolejnych latach Junior World Rally Championship[3]. Debiutanckiego w S1600 rajdu, Rajdu Katalonii Duval nie ukończył. Wycofał się na 10. odcinku specjalnym na skutek wypadku[6]. W czerwcu 2001 nie ukończył swojego drugiego rajdu w S1600, Rajdu Grecji. Powodem tego była dyskwalifikacja, gdyż Duval przekroczył dopuszczalny limit spóźnień na 8. oesie[7]. W sierpniu 2001 Duval nie ukończył Rajdu Finlandii, a w październiku zajął osiemnastą pozycję w klasyfikacji generalnej Rajdu San Remo oraz drugą w S1600. Ostatniego rajdu sezonu, Rajdu Wielkiej Brytanii nie ukończył z powodu wypadku[8].

Przed sezonem 2002 Duval podpisał kontrakt z zespołem Forda na występy fabrycznym Fordem Focusem WRC obok Hiszpana Carlosa Sainza, Brytyjczyka Colina McRae i Estończyka Markko Märtina w pięciu rajdach mistrzostw świata. Oprócz tego Duval miał zaliczyć pełny cykl Junior WRC startując Fordem Pumą S1600[3]. W pierwszym rajdzie sezonu, Rajdzie Monte Carlo, Duval zajął siedemnastą pozycję oraz zwyciężył w klasyfikacji Junior WRC wygrywając z Włochem Nicolą Caldanim oraz Libańczykiem Rogerem Feghalim[9]. W następnych dwóch rajdach, Szwecji i Korsyki Duval pojechał Fordem Focusem WRC. W pierwszym z nich zajął 10. miejsce, a drugiego nie ukończył na skutek wypadku. W Rajdzie Katalonii Duval zdobył jeden punkt za zajęcie szóstego miejsca w Junior WRC[8]. W Rajdzie Cypru, w którym jechał Fordem Focusem WRC, miał awarię silnika i wycofał się z jazdy na 9. oesie. Drugi odcinek specjalny cypryjskiego rajdu, Lagoudera – Kapouras 1, był pierwszym wygranym odcinkiem specjalnym w karierze Belga[1]. Jednak trzech kolejnych rajdów mistrzostw świata, w których Duval startował, także nie ukończył. W Rajdzie Grecji (jechał w nim Fordem Pumą S1600) miał wypadek, w Rajdzie Finlandii (Ford Focus WRC) – awarię zawieszenia, a w Rajdzie Niemiec (Ford Puma S1600) – także awarię[8]. We wrześniu, w Rajdzie San Remo Duval był dwudziesty w klasyfikacji generalnej oraz szósty w Junior WRC, dzięki czemu zdoby swój dwunasty punkt w mistrzostwach tej serii[10]. W sezonie 2002 wystartował jeszcze we dwóch rajdach. W Rajdzie Australii, w którym pojechał Focusem WRC miał wypadek, a z Rajdu Wielkiej Brytanii wyeliminowała go awaria skrzyni biegów w Fodzie Pumie[8].

2003–2004: FordEdytuj

 
Załoga Duval-Prévot w Fordzie Focusie WRC na trasie Rajdu Monte Carlo 2004.

W 2003 roku Duval podpisał kontrakt z zespołem Forda na starty w pełnym sezonie 2003. Stał się drugim kierowcą zespołu obok Estończyka Markko Märtina i otrzymał numer 5[11]. W pierwszym rajdzie w sezonie 2003, Rajdzie Monte Carlo, Duval przyjechał na szóstej pozycji w klasyfikacji generalnej[12]. W lutym 2003 pojechał w Rajdzie Szwecji. Na 5. odcinku specjalnym miał jednak wypadek, który wyeliminował go z dalszej jazdy[13]. W lutym 2003, przed Rajdem Turcji, nowym pilotem Duvala został Stéphane Prévot, który zastąpił Jeana-Marca Fortina. Z nowym pilotem Duval po raz pierwszy w karierze stanął na podium w mistrzostwach świata. Zajął trzecią pozycję. Przegrał jedynie z Hiszpanem Carlosem Sainzem i Brytyjczykiem Richardem Burnsem[14]. Stał się wówczas najmłodszym kierowcą w historii, który stanął na podium w rajdzie mistrzostw świata. Liczył sobie 22 lata. Pobił rekord Fina Markku Aléna, który w 1973 roku był drugi w Rajdzie Finlandii. Fin był jednak o trzy miesiące starszy niż Duval[15]. W kolejnych siedmiu startach w mistrzostwach świata Belg tylko dwukrotnie zdobywał punkty. W majowym Rajdzie Argentyny był ósmy, a w lipcowym Rajdzie Niemiec – siódmy. Trzech z tych siedmiu rajdów nie ukończył. Z czerwcowego Rajdu Grecji wyeliminował go wypadek. W odbywającym się w tym samym miesiącu Rajdzie Cypru wycofał się na 5. oesie na skutek nieprawidłowego ciśnienia oleju. Z kolei w sierpniu 2003 uległ wypadkowi w Rajdzie Finlandii[8]. W październikowym Rajdzie San Remo Duval był piąty i zdobył cztery punkty do klasyfikacji mistrzostw świata[16]. W tym samym miesiącu wystartował również w Rajdzie Korsyki. Od 8. do 11. odcinka specjalnego był liderem. Na 12. spadł na drugie miejsce, a zawody ostatecznie ukończył na trzeciej pozycji za Norwegiem Petterem Solbergiem i Carlosem Sainzem[17]. W dwóch ostatnich rajdach sezonu 2003, Rajdzie Katalonii i Rajdzie Wielkiej Brytanii, Duval był odpowiednio czwarty i piąty. Ostatecznie zakończył sezon na 9. pozycji w klasyfikacji generalnej z 30 zdobytymi punktami[8].

 
François Duval w Fordzie Focusie WRC na trasie Rajdu Finlandii 2004.

W sezonie 2004 Duval pozostał drugim kierowcą Forda obok Markko Märtina[18]. W pierwszym rajdzie sezonu, Rajdzie Monte Carlo Duval stanął na podium. Zajął 3. miejsce za Francuzem Sébastienem Loebem oraz za swoim partnerem z zespołu Forda, Märtinem[19]. Lutowego rajdu Szwecji Duval nie ukończył. Wycofał się z dalszej jazdy na 19. odcinku specjalnym[20]. W marcu 2004, w Rajdzie Meksyku, kierowcy Forda zdobyli dwa pierwsze miejsca. Wygrał Märtin, a Duval zajął drugie miejsce przegrywając z Estończykiem o 42,5 sekundy[21]. W kolejnym rajdzie, Rajdzie Nowej Zelandii, Duval przyjechał do mety na osiemnastym miejscu. Do 20. odcinka specjalnego jechał na siódmej pozycji, jednak uszkodził swój samochód[22]. Majowego Rajdu Cypru Duval nie ukończył na skutek uszkodzenia koła. Z kolei w czerwcu zajął czwarte miejsce w Rajdzie Grecji, a w odbywającym się w tym samym miesiącu Rajdzie Turcji był piąty[8]. W lipcowym Rajdzie Argentyny Belg dojechał na trzecim miejscu. Stracił ponad cztery minuty do zwycięzcy, Hiszpana Carlosa Sainza i ponad 3 minuty do drugiego na mecie, Sébastiena Loeba[23]. Kolejnym rajdem sezonu 2004, w którym Duval stanął na podium był Rajd Niemiec. Belg wygrał w nim siedem odcinków specjalnych, a w klasyfikacji generalnej był drugi, o 29,1 sekundy za Loebem[24]. We wrześniu kierownictwo zespołu Forda ogłosiło, iż nie przewiduje Duvala wśród swoich załóg na sezon 2005, w związku z tym Belg rozpoczął poszukiwania nowego zespołu[25]. We wrześniowym Rajdzie Japonii Duval miał pojechać z innym pilotem, Philippe Droevenem, gdyż Stéphane'owi Prévotowi zmarł ojciec[26]. Rajdu tego Duval nie ukończył z powodu wypadku. Następnie we wrześniu był piąty w Rajdzie Wielkiej Brytanii, a w październiku dojechał na tym samym miejscu do mety Rajdu Sardynii. Rajdu Korsyki i Rajdu Hiszpanii Belg nie ukończył. Na Korsyce awarii uległ silnik Forda Focusa, w Hiszpanii – zawieszenie[8]. W ostatnim rajdzie sezonu 2004, Rajdzie Australii Duval był trzeci: za Loebem i Finem Harrim Rovanperą[27]. Ogółem sezon 2004 Belg zakończył na szóstym miejscu w klasyfikacji generalnej. Zdobył łącznie 53 punkty[28].

2005: CitroënEdytuj

16 listopada 2004 roku Duval podpisał roczny kontrakt z zespołem Citroëna na występy Citroënem Xsarą WRC w sezonie 2005. W Citroënie miał zastąpić odchodzącego z rajdów Hiszpana Carlosa Sainza i stać się drugim kierowcą zespołu obok Francuza Sébastiena Loeba. W sezonie 2005 pilotem Duvala pozostał Stéphane Prévot[29]. Swój debiut w Citroënie Duval zaliczył w styczniu 2005 podczas Rajdu Monte Carlo. Do 6. odcinka specjalnego jechał na drugiej pozycji, jednak uderzył swoją Xsarą WRC w słup elektryczny. Słup zablokował drogę, przez co organizatorzy odwołali ten odcinek specjalny[30]. W dwóch kolejnych rajdach Duval także nie zdobył punktów do klasyfikacji mistrzostw świata. W Rajdzie Szwecji dojechał na dwunastej pozycji, a marcowego Rajdu Meksyku nie ukończył[8]. W kwietniowym Rajdzie Nowej Zelandii zdobył pierwsze punkty w sezonie. Dojechał na czwartej pozycji tracąc niespełna minutę do trzeciego Pettera Solberga z Norwegii[31]. Natomiast w majowym Rajdzie Sardynii Belg był jedenasty[32]. Innego majowego rajdu, Rajdu Cypru, Duval nie ukończył. Na 11. odcinku specjalnym miał wypadek, w wyniku czego doszło do pożaru auta. Ani Duval, ani jego pilot nie doznali obrażeń[33]. W Rajdzie Turcji i Rajdzie Grecji Belg nie pojechał i został zastąpiony przez Carlosa Sainza[34][35]. Belg wrócił do rajdów w lipcu, ale jego nowym pilotem został Sven Smeets. W Rajdzie Argentyny Duval był siódmy, a w Rajdzie Finlandii – ósmy[8]. Pod koniec sierpnia zajął drugie miejsce w Rajdzie Niemiec. Przegrał jedynie z partnerem z zespołu, Loebem, tracąc do niego 37,4 sekundy[36]. We wrześniu ponownie był drugi, tym razem w Rajdzie Wielkiej Brytanii. Rajd wygrał wówczas Petter Solberg[37]. W odbywającym się na przełomie września i października Rajdzie Japonii Duval był czwarty. Z kolei październikowego Rajdu Korsyki nie ukończył na skutek wypadku na 10. oesie[8]. Na koniec października 2005 Duval po raz trzeci w sezonie stanął na podium i po raz trzeci była to druga lokata. W Rajdzie Hiszpanii przegrał jedynie z Loebem, ale przyczynił się do wywalczenia przez zespół Citroëna mistrzostwa świata konstruktorów[38]. W listopadzie Duval wystartował w ostatnim rajdzie sezonu, Rajdzie Australii. Po 14. oesie objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej po tym, jak Solberg miał zderzenie z kangurem i nie oddał go do końca rajdu. Odniósł tym samym swoje pierwsze i jedyne zwycięstwo w karierze w mistrzostwach świata. Na mecie rajdu wyprzedził Fina Harriego Rovanperę o 52,9 sekundy oraz Austriaka Manfreda Stohla minutę i 33 sekundy[39]. Dzięki zwycięstwu w Australii został pierwszym Belgiem, który wygrał rajd mistrzostw świata[2]. W sezonie 2005 Duval był szósty w klasyfikacji generalnej mistrzostw świata i wyrównał tym samym swoje osiągnięcie z sezonu 2004. W 2005 roku zdobył 47 punktów[40].

2006–2007: First Motorsport i OMV KronosEdytuj

 
Duval w Citroënie Xsarze WRC w barwach zespołu OMV Kronos, jadący w Rajdzie Niemiec 2007.

Po zakończeniu sezonu 2005 Duval odszedł z zespołu Citroëna. Został członkiem nowo powstałego belgijskiego prywatnego zespołu First Motorsport, a jego nowym pilotem został Patrick Pivato. W styczniu zgłosił swój start w Rajdzie Monte Carlo samochodem Škoda Fabia WRC[41]. Na 9. odcinku specjalnym tego rajdu Duval miał jednak wypadek i nie ukończył go[42]. Kolejnym rajdem w 2006 roku, w którym pojechał Duval, był Rajd Katalonii. Zajął w nim szóste miejsce[43]. W kwietniu, w Rajdzie Korsyki, Duval miał wypadek na 8. oesie. W maju ukończył Rajd Sardynii na ósmej pozycji, a czerwcu – Rajd Grecji na trzynastej pozycji. W mistrzostwach świata pojechał jeszcze w trzech rajdach. Nie ukończył Rajdu Niemiec, był dziewiąty w Rajdzie Turcji oraz ósmy w Rajdzie Wielkiej Brytanii. W listopadzie wziął też udział w Rajdzie Condroz-Huy w ramach mistrzostw Belgii, który wygrał[8].

W styczniu 2007 Duval był zgłoszony w zespole First Motorsport do udziału w Rajdzie Monte Carlo 2007. Ostatecznie jednak w nim nie wystartował z powodu braku wsparcia First Motorsport przez fabryczny zespół Škody[44]. Z kolei w kwietniu pojawiły się kolejne problemy First Motorsport. Zespół nie zdołał zakupić żadnego modelu Škody Fabii WRC od Škody Motorsport, w efekcie czego Duval przez długi okres nie mógł startować w mistrzostwach świata[45]. Pierwszymi zawodami w 2007 roku, w których wziął udział Duval był odbywający się na przełomie maja i czerwca Rajd Grecji. Belg nie ukończył go jednak z powodu awarii silnika w Fabii na 4. oesie[46]. W sierpniu 2007 roku Duval dołączył do prywatnego zespołu OMV Kronos Citroën World Rally Team, w którym został drugim kierowcą obok Austriaka Manfreda Stohla[47]. Jeszcze w tym samym miesiącu wystartował Citroënem Xsarą WRC w nowym zespole, w Rajdzie Niemiec. Wygrał w nim siedem odcinków specjalnych i ostatecznie zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej za Francuzem Sébastienem Loebem[48]. Citroënem Xsarą w OMV Kronos Duval pojechał również w Rajdzie Hiszpanii oraz Rajdzie Korsyki. W pierwszym z nich dojechał na piątej pozycji, a drugiego nie ukończył na skutek awarii alternatora. W listopadzie 2007 jadąc Fiatem Abarthem Grande Punto S2000 wygrał Rajd Condroz-Huy[8].

2008: Stobart i FordEdytuj

 
Duval w Fordzie Focusie WRC w barwach zespołu Stobart M-Sport podczas Rajdu Niemiec 2008.

Pod koniec 2007 roku Duval podpisał kontrakt z zespołem Stobart M-Sport Ford Rally Team na starty Fordem Focusem WRC w sezonie 2008. Został czwartym kierowcą zespołu obok Norwega Henninga Solberga, Brytyjczyka Matthew Wilsona oraz Włocha Gianluigiego Gallego[49]. Swój debiut w Stobarcie zaliczył w styczniu 2008 podczas Rajdu Monte Carlo. Jadąc z pilotem Eddym Chevaillieriem zajął czwarte miejsce. Do ostatniego odcinka specjalnego walczył jednak z Australijczykiem Chrisem Atkinsonem w Subaru Imprezie WRC o miejsce na podium. Jego strata do Atkinsona wyniosła 1,1 sekundy[50]. Z kolei w sierpniu 2008 Duval został nominowany na punktującego kierowcę w Stobarcie w Rajdzie Niemiec, który był jego drugim startem w sezonie 2008[51]. W niemieckim rajdzie Duval wygrał cztery odcinki specjalne i ukończył go na trzeciej pozycji za dwoma kierowcami Citroëna C4 WRC, Francuzem Sébastienem Loebem i Hiszpanem Danielem Sordo[52]. Kolejnym rajdem w 2008 roku, w którym Duval pojechał jako kierowca zespołu Stobart był sierpniowy Rajd Nowej Zelandii. Belg zakończył w nim swój udział na 19. oesie wskutek wypadku[53]. W połowie sezonu 2008 kierownictwo fabrycznego zespołu Forda zadecydowało, iż w dwóch ostatnich asfaltowych rundach sezonu, Rajdzie Katalonii i Rajdzie Korsyki, Duval zastąpi Fina Jariego-Mattiego Latvalę[54]. W obu tych rajdach Belg przyjechał na punktowanych pozycjach. W Rajdzie Katalonii przyjechał czwarty, tracąc 8,3 seukndy do trzeciego Fina Mikko Hirvonena. Natomiast w Rajdzie Korsyki był trzeci za Loebem i Hirvonenem. W sezonie 2008 Duval pojechał jeszcze w dwóch rajdach w zespole Stobarta[8]. Nie ukończył Rajdu Japonii z powodu wypadku. Uderzył Fordem Focusem WRC w betonową barierę. W wyniku zderzenia urazów doznał pilot Duvala, Patrick Pivato. Doznał on złamania miednicy i nogi oraz przeszedł kilka operacji w szpitalu w Sapporo[55]. W ostatnim rajdzie sezonu, w Rajdzie Wielkiej Brytanii, pilotem Duvala był Denis Giraudet. Belg dojechał w nim na szóstej pozycji[8]. W klasyfikacji generalnej mistrzostw świata zajął siódme miejsce ze zdobytymi 25 punktami[56].

Po 2008 rokuEdytuj

W 2009 roku Duval sporadycznie startował w rajdach. W lutym 2009 wystartował Porsche 911 w Rajdzie Legend Boucles de Spa. Zajął w nim dziewiąte miejsce w kategorii Legend[57]. W kwietniu 2009 wygrał Rajd Walonii jadąc Toyotą Corollą WRC[58]. W 2009 roku wziął też udział w dwóch rajdach serii Intercontinental Rally Challenge, Rajdzie Ypres (jechał Škodą Fabią S2000) i Rajdzie San Remo (jechał Fiatem Abarthem Grande Punto S2000). Obu rajdów nie ukończył, podobnie jak listopadowego Rajdu Condroz-Huy, który odbył się w ramach mistrzostw Belgii[8]. Pod koniec 2009 roku wskutek upadku Duval doznał złamania kręgów lędźwiowych[59].

W 2010 roku Duval otrzymał propozycje startów Protonem Satrią Neo S2000 w mistrzostwach Azji i Pacyfiku oraz Intercontinental Rally Challenge. W kwietniu zdecydował się jednak na zakończenie swojej kariery rajdowej[60]. W lipcu Duval ogłosił chwilowy powrót do rajdów. W sierpniu 2010 roku miał wystąpić gościnnie w zespole Stobarta w Rajdzie Niemiec[61]. Rajdu tego jednak nie ukończył. Na 14. oesie, Panzerplatte, uległ wypadkowi i zrezygnował z dalszej jazdy[62].

W 2011 roku Duval wystartował w rallycrossowych zawodach mistrzostw Francji w Kerlabo, w których pojechał samochodem Peugeot 207 w kategorii SuperCars. Zajął w nich drugie miejsce[63]. Następnie brał także udział w zawodach mistrzostw Europy na Duivelsbergcircuit w Maasmechelen, jednak nie wszedł w nich do finału[64]. W grudniu 2011 Duval zgłosił swój udział w rajdzie Legend Boucles de Spa, w którym ma wystartować Fordem Escortem w grupie 4[65].

Życie prywatneEdytuj

Duval jest synem René Duvala. Był on rajdowcem i startował w zarówno w rajdach, jak i rallysprintach, w których w 1994 wywalczył mistrzostwo Belgii jadąc Toyotą Celicą GT-4[2]. Duval mieszka w miejscowości Chimay. Po zakończeniu kariery postanowił pomóc ojcu w prowadzeniu firmy sprzedającej używane samochody[60].

Największym idolem rajdowym Duvala, obok ojca René, jest hiszpański kierowca Carlos Sainz[66].

Zwycięstwa w Mistrzostwach ŚwiataEdytuj

Nr Rajd Sezon Pilot Samochód
1   Rajd Australii 2005 Sven Smeets Citroën Xsara WRC

Starty w rajdach WRCEdytuj

Sezon Zespół Samochód 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Punkty Miejsce
2001 François Duval Mitsubishi Carisma GT[a]
Ford Puma S1600
 
 
 
NU
 
NU
 
 
NU
 
DK
 
 
NU
 
 
18
 
NU
 
19
 
NU
0 -
2002 François Duval
Ford Motor Co
Ford Puma S1600[b]
Ford Focus WRC[c]
 
17
 
10
 
NU
 
25
 
NU
 
 
NU
 
 
NU
 
NU
 
20
 
 
NU
 
NU
0 -
2003 Ford Motor Co Ford Focus WRC  
7
 
NU
 
3
 
9
 
8
 
NU
 
NU
 
7
 
NU
 
10
 
5
 
3
 
4
 
5
30 9.
2004 Ford Motor Co Ford Focus WRC  
3
 
NU
 
2
 
18
 
NU
 
4
 
5
 
3
 
7
 
2
 
NU
 
5
 
5
 
NU
 
NU
 
3
53 6.
2005 Citroën Total World Rally Team Citroën Xsara WRC  
NU
 
12
 
NU
 
4
 
11
 
NU
 
 
 
7
 
8
 
2
 
2
 
4
 
NU
 
2
 
1
47 6.
2006 First Motorsport Škoda Fabia WRC  
NU
 
 
 
6
 
NU
 
 
8
 
13
 
NU
 
 
 
 
9
 
 
 
8
5 19.
2007 First Motorsport
OMV Kronos Citroën World Rally Team
Škoda Fabia WRC[d]
Citroën Xsara WRC
 
 
 
 
 
 
 
 
NU
 
 
2
 
 
5
 
NU
 
 
 
12 10.
2008 Stobart VK M-Sport Ford Rally Team[e]
BP Ford Abu Dhabi World Rally Team[f]
Ford Focus WRC  
4
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3
 
NU
 
4
 
3
 
NU
 
6
25 7.
2010 Stobart VK M-Sport Ford Rally Team Ford Focus WRC  
 
 
 
 
 
 
 
 
NU
 
 
 
 
0 -

Starty w JWRCEdytuj

Sezon Zespół Samochód 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Punkty Miejsce
2001 François Duval Ford Puma S1600 ESP
NU
GRE
DK
FIN
NU
ITA
2
FRA
NU
GBR
NU
6 7.
2002 François Duval Ford Puma S1600 MCO
1
ESP
6
GRE
NU
DEU
NU
ITA
6
GBR
NU
12 6.

Starty w rajdach IRCEdytuj

Sezon Zespół Samochód 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Punkty Miejsce
2008 François Duval Fiat Abarth Grande Punto S2000 STA
POR
NU
YPR
ROS
MAD
BAR
AST
SAN
VAL
CHI
0 -
2009 François Duval Škoda Fabia S2000[g]
Fiat Abarth Grande Punto S2000[h]
MON
KUR
SAF
AZO
YPR
NU
ROS
MAD
BAR
AST
SAN
NU
SZK
0 -

UwagiEdytuj

  1. Mitsubishi Carismą startował w Rajdzie Portugalii i Cypru.
  2. Fordem Pumą S1600 startował w Rajdzie Hiszpanii, Grecji, Niemiec, Włoch i Wielkiej Brytanii.
  3. Fordem Focusem WRC startował w Rajdzie Szwecji, Francji, Cypru, Finlandii i Australii.
  4. Škoda Fabią WRC w zespole First Motorsport startował jedynie w Rajdzie Grecji.
  5. Fordem Focusem WRC w zespole Stobart M-Sport startował w Rajdzie Monte Carlo, Niemiec, Nowej Zelandii, Japonii i Wielkiej Brytanii.
  6. Fordem Focusem WRC w zespole BP Ford Abu Dhabi WRT startował w Rajdzie Hiszpanii i Francji.
  7. Škodą Fabią S2000 startował w Rajdzie Ypres.
  8. Fiatem Abarth Grande Punto S2000 startował w Rajdzie San Remo.

PrzypisyEdytuj

  1. a b François Duval profile (ang.). juwra.com. [dostęp 20.12.2011].
  2. a b c d e François Duval profile (ang.). Rally Paradise. [dostęp 19.01.2012].
  3. a b c d François Duval profile (ang.). WRC.com. [dostęp 19.01.2012].
  4. Biographie (niderl.). Oficjalna strona François Duvala. [dostęp 19.01.2012].
  5. a b François Duval: profile (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 19.01.2012].
  6. a b 35º TAP Rallye de Portugal: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 19.01.2012].
  7. 48. Acropolis Rally 2001: François Duval, Jean-Marc Fortin (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 19.01.2012].
  8. a b c d e f g h i j k l m n o p François Duval profile (ang.). eWRC-results.com. [dostęp 19.01.2012].
  9. 70ème Rallye Automobile de Monte-Carlo: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 19.01.2012].
  10. 44º Rallye Sanremo – Rallye d’Italia: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 19.01.2012].
  11. Ford Team season 2003 (ang.). juwra.com. [dostęp 19.01.2012].
  12. 71ème Rallye Automobile de Monte-Carlo: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 19.01.2012].
  13. 52nd Uddeholm Swedish Rally: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 19.01.2012].
  14. Sainz clinches victory (ang.). BBC Sport. [dostęp 19.01.2012].
  15. François Duval pobił rekord (pol.). Rallyonline.pl. [dostęp 19.01.2012].
  16. 45º Rallye Sanremo – Rallye d’Italia: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 19.01.2012].
  17. Solberg clinches Corsica victory (ang.). BBC Sport. [dostęp 19.01.2012].
  18. Ford Team season 2004 (ang.). juwra.com. [dostęp 19.01.2012].
  19. Loeb takes dominant win (ang.). BBC Sport. [dostęp 19.01.2012].
  20. 53. Uddeholm Swedish Rally 2004: results (ang.). eWRC-results.com. [dostęp 19.01.2012].
  21. Martin sweeps to Mexico win (ang.). BBC Sport. [dostęp 19.01.2012].
  22. François Duval, Stéphane Prévot: 34. Propecia Rally New Zealand 2004 (ang.). eWRC-results.com. [dostęp 19.01.2012].
  23. Sainz sets rally record (ang.). BBC Sport. [dostęp 19.01.2012].
  24. Loeb wins German Rally (ang.). BBC Sport. [dostęp 19.01.2012].
  25. Ford to release Duval (ang.). BBC Sport. [dostęp 19.01.2012].
  26. Prevot withdraws from Rally Japan (ang.). Crash.net. [dostęp 19.01.2012].
  27. Loeb equals rally victory record (ang.). BBC Sport. [dostęp 19.01.2012].
  28. World Rally 2004 standings (ang.). BBC Sport. [dostęp 19.01.2012].
  29. Duval clinches drive with Citroen (ang.). BBC Sport. [dostęp 20.01.2012].
  30. Loeb maintains Monte Carlo lead (ang.). BBC Sport. [dostęp 20.01.2012].
  31. Loeb wraps up New Zealand victory (ang.). BBC Sport. [dostęp 20.01.2012].
  32. 2º Supermag Rally Italia Sardinia: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 20.01.2012].
  33. Loeb increases Cyprus Rally lead (ang.). BBC Sport. [dostęp 20.01.2012].
  34. Sainz returns for Rally of Turkey (ang.). BBC Sport. [dostęp 20.01.2012].
  35. Sainz extends comeback to Greece (ang.). BBC Sport. [dostęp 20.01.2012].
  36. Loeb eases to victory in Germany (ang.). BBC Sport. [dostęp 20.01.2012].
  37. Loeb refuses win after Park death (ang.). BBC Sport. [dostęp 20.01.2012].
  38. Loeb leads Citroen to Rally title (ang.). BBC Sport. [dostęp 20.01.2012].
  39. Duval holds on for Aussie victory (ang.). BBC Sport. [dostęp 20.01.2012].
  40. 2005 FIA World Rally Championship for Drivers Final classification (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 20.01.2012].
  41. Duval joins Monte Carlo field (ang.). Crash.net. [dostęp 20.01.2012].
  42. 74ème Rallye Automobile Monte-Carlo: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 20.01.2012].
  43. 42º Rally RACC Catalunya - Costa Daurada: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 20.01.2012].
  44. Duval likely to miss Monte (ang.). Crash.net. [dostęp 20.01.2012].
  45. Francois Duval i First Motorsport zostali bez auta WRC (pol.). Rajdy.v10.pl. [dostęp 20.01.2012].
  46. 54th BP Ultimate Acropolis Rally of Greece (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 20.01.2012].
  47. Duval i Stohl na Rajd Niemiec z OMV Kronos (pol.). Rajdy.v10.pl. [dostęp 20.01.2012].
  48. Loeb claims record win in Germany (ang.). BBC Sport. [dostęp 20.01.2012].
  49. Stobart Ford ujawnia skład kierowców na sezon 2008 (pol.). WRCRally.pl. [dostęp 20.01.2012].
  50. Loeb begins title quest with win (ang.). BBC Sport. [dostęp 20.01.2012].
  51. François Duval rejoins Stobart Ford for Germany (ang.). Crash.net. [dostęp 20.01.2012].
  52. Loeb triumphs in Rally of Germany (ang.). BBC Sport. [dostęp 20.01.2012].
  53. 38th Repco Rally New Zealand: results (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 20.01.2012].
  54. Francois Duval will replace Jari-Matti Latvala in the BP Ford Abu Dhabi WRT for Rally Catalunya and Tour de Corse (ang.). RallyBuzz.com. [dostęp 20.01.2012].
  55. Patrick Pivato injury update (ang.). Automobilsport.com. [dostęp 20.01.2012].
  56. 2008 FIA World Rally Championship for Drivers Final classification (ang.). RallyBase.nl. [dostęp 20.01.2012].
  57. François Duval sur une Porsche 911 Groupe 3 pour les Legend Boucles de Spa (fr.). Automobilsport.com. [dostęp 20.01.2012].
  58. Wevers Sport Corolla WRC gives Duval first victory in Rally de Wallonie (ang.). Wevers Sports. [dostęp 20.01.2012].
  59. Duval to rest for 8 weeks (ang.). RallyBuzz.com. [dostęp 20.01.2012].
  60. a b Duval reitres from rallying (ang.). Max Rally. [dostęp 20.01.2012].
  61. Duval Set to Join Stobart in Germany (ang.). RallyBuzz.com. [dostęp 20.01.2012].
  62. Duval unhurt in heavy accident (ang.). Racer.com. [dostęp 20.01.2012].
  63. Z Duvalem i Polakami (pol.). Autoklub.pl. [dostęp 20.01.2012].
  64. Niespodzianki w Maasmechelen (pol.). Autoklub.pl. [dostęp 20.01.2012].
  65. Tym razem w Escorcie (pol.). Autoklub.pl. [dostęp 20.01.2012].
  66. Duval: Sainz je můj idol ! (cz.). Autosport.cz. [dostęp 19.01.2012].

BibliografiaEdytuj