Frances Teresa Stewart

Frances Teresa Stewart, księżna Richmond i Lennox (ur. 8 lipca 1647 w Paryżu, zm. 15 października 1702), angielska arystokratka, słynna z urody (zwano ją La Belle Stuart), odmówiła zostania kochanką króla Karola II. Jej twarz została wykorzystana jako twarzy Britannii, wyidealizowanego symbolu Wysp Brytyjskich.

Księżna Richmond i Lennox

Była córką Waltera Stewarta, dworzanina królowej Henrietty Marii. Urodziła się we Francji. Do Anglii przyjechała w okresie Restauracji w 1662 r. Uczestniczyła w ślubie króla Karola II i Katarzyny Bragança, a wkrótce potem została Lady-in-Waiting nowej królowej.

Swoją urodą szybko zwróciła na siebie uwagę dworu. Samuel Pepys pisał, że był największą pięknością jaką kiedykolwiek widział[1]. Wśród jej adoratorów znaleźli się książę Buckingham oraz Francis Digby (syn lorda Bristol), a także samego króla. Frances jednak odrzuciła jego zaloty, nie chcąc zostać kochanką władcy. Po zwycięstwach w wojnie z Holandią w 1664 r., król nakazał wybić pamiątkowe medaliony z postacią Brytannii. Wzorem dla tej postaci miała być Frances Stewart[2]. W marcu 1667 r. poślubiła ona księcia Richmond i Lennox. Za ślub bez królewskiej zgody została usunięta z dworu królewskiego.

W 1669 r. zachorowała na ospę. Król przybył wówczas do księżnej i wybaczył jej małżeństwo zawarte bez jego zgody. Po wyzdrowieniu Frances powróciła na dwór królewski. Jej mąż został wkrótce ambasadorem w Danii i zmarł bezpotomnie w 1672 r. Frances cały czas pozostała w kraju zajmując się jego majątkiem. Po śmierci męża jego włości przejęła Korona a wdowie przyznano 1000 funtów rocznej pensji.

Księżna była obecna przy narodzinach Jakuba Franciszka Edwarda, syna króla Jakuba II i podpisywała właściwy certyfikat przed Radą. Zmarła w 1702 r. Dziedziczył po niej jej bratanek, lord Blantyre.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj