Otwórz menu główne

Francesco Rutelli (ur. 14 czerwca 1954 w Rzymie) – włoski polityk, były burmistrz Rzymu, były minister i eurodeputowany, parlamentarzysta.

Francesco Rutelli
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1954
Rzym
Burmistrz Rzymu
Okres od 8 grudnia 1993
do 8 stycznia 2001
Przynależność polityczna Demokraci
Poprzednik Franco Carraro
Następca Walter Veltroni

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia z zakresu architektury na Uniwersytecie Rzymskim – Sapienza. Początkowo próbował swoich sił w malarstwie, zorganizował kilka wystaw w rzymskich galeriach, na których prezentował swoje surrealistyczne kolaże.

Działalność polityczną rozpoczął, wstępując do partii Włoscy Radykałowie, której w 1980 został sekretarzem. W tym czasie optował za libertariańskimi jak na owe czasy poglądami, był zwolennikiem legalizacji aborcji, marihuany i jednostronnego rozbrojenia.

W latach 1983–1994 zasiadał w Izbie Deputowanych IX, X i XI kadencji. Pod koniec lat 80. dołączył do Federacji Zielonych, stając się jednym z jej liderów. W 1993 powołano go na urząd ministra środowiska i obszarów wiejskich, lecz zrezygnował z tego stanowiska po zaledwie jednym dniu. W tym samym roku został wybrany burmistrzem Rzymu jako kandydat centrolewicowej koalicji (pokonując Gianfranca Fini). Urząd ten zajmował do 2001.

W latach 1999–2001 zasiadał w Parlamencie Europejskim, do którego wybrano go z listy nowej partii Romano ProdiegoDemokratów. W 2001 został pokonany przez Silvia Berlusconi jako kandydat na premiera z ramienia koalicji Drzewo Oliwne. W tym samym roku powrócił do Izby Deputowanych jako poseł XIV kadencji. 24 marca 2002 razem z Demokratami przystąpił do nowej partii Demokracja to Wolność – Stokrotka, w której objął stanowisko prezydenta.

W wyborach w 2006 został deputowanym XV kadencji. W drugim rządzie Romano Prodiego objął tekę wicepremiera oraz ministra kultury i turystyki. Funkcje te pełnił przez dwa lata. W 2007 przystąpił do nowo powołanej Partii Demokratycznej.

W 2008 został senatorem XVI kadencji, obejmując kierownictwo jednej z komisji. Mandat sprawował do 2013. W 2009 odszedł z PD, powołując centrowy Sojusz dla Włoch.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj