Otwórz menu główne

Franciszek Ślusarczyk (polityk)

Ten artykuł dotyczy polskiego polityka. Zobacz też: Franciszek Ślusarczyk – polski duchowny.

Franciszek Ślusarczyk (ur. 16 sierpnia 1895 w Krakowie, zm. 17 marca 1963 tamże) – polski nauczyciel i działacz polityczny, poseł do Krajowej Rady Narodowej (1944–1947) oraz prezydent Rzeszowa (1944–1948).

ŻyciorysEdytuj

W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich (w I Brygadzie). Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego pracował w inspektoracie szkolnym w Rzeszowie, był również nauczycielem. W latach 20. zatrudniony w Drukarni Udziałowej w Rzeszowie (jako księgowy i dyrektor administracyjny). Na krótko przed wybuchem II wojny światowej pełnił obowiązki wiceprezydenta miasta. W czasie okupacji niemieckiej uczestniczył w tajnym nauczaniu, był aresztowany.

W 1944 objął obowiązki prezydenta Rzeszowa (do 1948). Zasiadał w Krajowej Radzie Narodowej (1944–1947). W 1945 organizował struktury SD w Rzeszowie i na Podkarpaciu, był przewodniczącym WK. W 1947 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski w okręgach Gorlice i Rzeszów[1]. W latach 1949–1959 zatrudniony w Dyrekcji Budowy Osiedli Robotnicznych w Krakowie. Przez krótki okres pełnił obowiązki ławnika Sądu Wojewódzkiego w Krakowie.

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Zobacz teżEdytuj

  • Tytus Zwoliński – wiceprezydent Rzeszowa (1944–1945), współorganizator SD w Rzeszowie.

PrzypisyEdytuj

  1. Nasi kandydaci do Sejmu, "Kurier Codzienny", nr 18 (509), 19 stycznia 1947, s. 9–10

BibliografiaEdytuj

  • (red. Zdzisław Budzyński [et al.]), Encyklopedia Rzeszowa, Rzeszów 2004, s. 690 (biogram autorstwa Małgorzaty Jarosińskiej; ze zdjęciem)
  • Stanisław Łoza, Czy wiesz kto to jest?, Warszawa 1938, s. 737
  • Henryk Wosiński, Stronnictwo Demokratyczne w Polsce Ludowej. Cz. 3: Udział Stronnictwa w pracach parlamentu PRL w latach 1944–1968 (red. Wiktoria Beczek), Warszawa 1969, s. 130 (ze zdjęciem)