Franciszek Hawranek

Franciszek Hawranek (ur. 9 marca 1919 w Tychach, zm. 17 września 1981)[1] – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, wicedyrektor Instytutu Śląskiego w Opolu, znawca dziejów Śląska.

Franciszek Hawranek
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 9 marca 1919
Tychy
Data śmierci 17 września 1981
profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Krakowie
Doktorat 1964
Uniwersytet Wrocławski
Habilitacja 1971
Profesura 1975
wicedyrektor Instytutu Śląskiego w Opolu

ŻyciorysEdytuj

Po odbytych w latach 1937–1939 studiach w Państwowym Instytucie Pedagogicznym w Katowicach[2] podjął pracę nauczyciela. Podczas II wojny światowej został wcielony do Wehrmachtu. Walczył na froncie zachodnim i trafił do amerykańskiego obozu jenieckiego[1].

Od 1945 pracował jako nauczyciel na Śląsku. W latach 1948–1951 odbył studia w Instytucie Pedagogicznym Związku Nauczycielstwa Polskiego w Warszawie, w latach 1958–1961 studiował historię w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. Na podstawie rozprawy pt. Ruch komunistyczny na Górnym Śląsku w latach 1918–1922 uzyskał w 1964 na Uniwersytecie Wrocławskim stopień doktora nauk humanistycznych. W 1971 nadano mu stopień naukowy doktora habilitowanego. W 1975 został profesorem nadzwyczajnym[1].

W 1970 podjął pracę w Instytucie Śląskim w Opolu. Był kierownikiem Zakładu Historii tego instytutu a od 1975 do śmierci był jego wicedyrektorem. W 1971 został nauczycielem akademickim Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu[1].

Zmarł śmiercią tragiczną. Został pochowany na cmentarzu w Gorzowie Śląskim[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Franciszek Hawranek. gorzowslaski.pl, 4 czerwca 2014. [dostęp 2019-12-03].
  2. Zob. Romuald Grzybowski, Geneza wyższych szkół pedagogicznych i ich rozwój organizacyjny w latach 1946-1949, „Biuletyn Historii Wychowania” 2000, nr 1/2, s. 36.