Otwórz menu główne

Franciszek Kałuża

polski duchowny i działacz śląski

Franciszek Kałuża SJ (ur. 18 września 1877 w Kowalach, zm. 19 stycznia 1941 w KL Dachau) – polski duchowny rzymskokatolicki, Sługa Boży, męczennik za wiarę, działacz społeczny i obrońca polskości Śląska[1][2].

Franciszek Kałuża
Sługa Boży, prezbiter
Kraj działania  Polska
 Rumunia
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1877
w Kowalach
Data i miejsce śmierci 19 stycznia 1941
w KL Dachau
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja jezuici
Śluby zakonne 2 lutego 1932
Prezbiterat 23 lipca 1903

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Święcenia kapłańskie przyjął 23 lipca 1903, a po ukończeniu studiów teologicznych w Seminarium Duchownym w Widnawie podjął pracę jako wikariusz w Łazach. Od 1907 był członkiem zarządu Związku Śląskich Katolików, a od 1908 – kanclerzem kurii biskupiej Generalnego Wikariatu dla Śląska Austriackiego w Cieszynie. W tym czasie prowadził działalność charytatywną i wychowawczą wśród zaniedbanej młodzieży.

25 września 1921 wstąpił do nowicjatu zakonu jezuitów w Starej Wsi. Po studiach z duchowości i prawa kanonicznego został moderatorem stowarzyszeń katolickich w Krakowie. Był następnie rekolekcjonistą duchowieństwa śląskiego i katechetą w Stanisławowie. Od 1926 pełnił obowiązki superiora w Krakowie, od 1929 w Bukareszcie, a od 1930 we Lwowie. Śluby zakonne złożył 2 lutego 1932. W 1933 został proboszczem i superiorem w parafii Matki Boskiej Różańcowej w Rudzie i pracował tam do 7 grudnia 1938, kiedy przeniesiono go do cieszyńskiej parafii Najsłodszego Serca Jezusowego.

Po wybuchu II wojny światowej został w ramach Intelligenzaktion Schlesien[3] aresztowany przez gestapo 3 września 1939 i uwięziony w miejscowym więzieniu. W kwietniu 1940 przewieziony został do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen, a 14 grudnia 1940 do obozu w Dachau, gdzie zmarł w opinii świętości.

PamięćEdytuj

Nazwisko Sługi Bożego Franciszka upamiętnione jest na tablicach pamiątkowych:

Jego grób znajduje się na cmentarzu rodzinnej parafii w Pierśćcu – obok krzyża na sztucznej wyspie, w miejscu starej świątyni, pomiędzy potokami Bajerką a Młynką[4].

Proces beatyfikacyjnyEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Notatka biograficzna (pol.). [dostęp 8 listopada 2008].
  2. Biogram (pol.). [dostęp 8 listopada 2008].
  3. Maria Wardzyńska, Był rok 1939. Operacja niemieckiej policji bezpieczeństwa w Polsce: Intelligenzaktion, Warszawa 2009, s. 138–139.
  4. Parafia Rzymsko-Katolicka Św. Mikołaja, Pierściec; Skoczów: Kaplice i krzyże bogactwem wiary (pol.). [dostęp 8 listopada 2008].

Linki zewnętrzneEdytuj