Otwórz menu główne

Franciszek Krajowski, właśc. František Králíček (ur. 30 września 1861 w Waleszynie, zm. 22 listopada 1932 w Brześciu nad Bugiem) – generał major cesarskiej i królewskiej armii oraz generał dywizji Wojska Polskiego, pochodzenia czeskiego. Odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Franciszek Krajowski
František Králíček
Ilustracja
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 30 września 1861
Waleszyn
Data i miejsce śmierci 22 listopada 1932
Brześć nad Bugiem
Przebieg służby
Lata służby 1883-1923
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 45 Pułk Piechoty Austro-Węgier
VII Brygada Piechoty
18 Dywizja Piechoty
Dowództwo Okręgu Korpusu Nr IX
Stanowiska dowódca brygady piechoty
dowódca dywizji piechoty
dowódca okręgu korpusu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 30 września 1861 w czeskim Weleszynie[1]. Był synem Wacława i Katarzyny Werwiček[2]. Podjął naukę w Szkole Kadetów Piechoty w Łobzowie[3]. Potem został absolwentem Akademii Sztabu Generalnego w Wiedniu. Od 1883 jako zawodowy oficer służył w jednostkach piechoty armii austro-węgierskiej. W randze majora pełnił funkcję dowódcy batalionu 45 pułku piechoty Austro-Węgier w Sanoku. Pierwotnie miał zostać przeniesiony do Przemyśla, jednak ostatecznie od 1912 nadal służył w Sanoku[4]. W maju 1912 został awansowany do stopnia podpułkownika[5].

Podczas I wojny światowej – w latach 1914–1915 – dowodził pułkiem w obronie Twierdzy Przemyśl. Po jej kapitulacji dostał się do niewoli rosyjskiej. Uwolniony w wyniku działań rewolucji lutowej 1917, powrócił do służby i objął dowództwo brygady piechoty. 12 czerwca 1918 awansował do stopnia generała majora ze starszeństwem z dniem 1 maja 1918.

Po rozpadzie monarchii habsburskiej w listopadzie 1918 zgłosił się do Wojska Polskiego. Został wyznaczony na stanowisko dowódcy VII Brygady Piechoty w 4 Dywizji Piechoty. 20 września 1919, po uzyskaniu zezwolenia Namiestnictwa Galicyjskiego, w ewidencji wojskowej zmieniono mu nazwisko rodowe „Kraliczek” na „Krajowski”[6].

Uczestniczył w wojnach – polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej, dowodząc Grupą gen. Bonnina oraz grupą operacyjną swojego imienia (przeformowaną następnie w 18 Dywizję Piechoty) w bitwach pod Brodami i rejonie Modlina, bojach nad Wkrą, a następnie w działaniach pościgowych na Polesiu i Wołyniu.

Został zweryfikowany w stopniu generała dywizji ze starszeństwem z czerwca 1919. W 1921 objął dowództwo Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu nad Bugiem. Z dn. 1 listopada 1922 został zwolniony ze stanowiska dowódcy DOK IX, a z dn. 1 stycznia 1923 – przeniesiony w stan spoczynku[7]. Po zakończeniu służby pozostał w Brześciu[8][9][10]. Tam zmarł 22 listopada 1932.

3 marca 1894 poślubił w Sanoku Teodozję Janeczek[2]. Jego synem był Wielisław Krajowski[11][12].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

UpamiętnienieEdytuj

29 sierpnia 1920 roku Rada Miasta Mławy nadała Franciszkowi Krajowskiemu honorowe obywatelstwo[16]. W Mławie ustanowiono Ulicę Generała Franciszka Krajowskiego[17].

PrzypisyEdytuj

  1. SOA v Třeboni - Digitální Archiv, ver. 10.05.12
  2. a b Księga małżeństw 1888–1905 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 69.
  3. Zakrzewski 2016 ↓, s. 411.
  4. Kronika. Odwołane przeniesienie. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 2, Nr 2 z 14 stycznia 1912. 
  5. Kronika. Awans majowy w armii. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 2-3, Nr 18 z 5 maja 1912. 
  6. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 92 z 14 października 1919 roku, poz. 3458.
  7. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 43 z 11.11.1922 r.
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1575.
  9. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1404.
  10. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 877.
  11. Marian Zgórniak: Franciszek Krajowski. ipsb.nina.gov.pl. [dostęp 2017-07-31].
  12. Leon Mitkiewicz-Żołłtek: W Najwyższym Sztabie Zachodnich Aliantów 1943-1945. Londyn: Veritas, 1971, s. 130.
  13. Dekret Wodza Naczelnego L. 3127 z 30 czerwca 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 29, poz. 1181)
  14. Encyklopedia Wojskowa 1934 ↓, s. 577.
  15. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 1717 z 28 maja 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 29, poz. 1208)
  16. „Gazeta Lwowska” Nr 204 z 7 września 1920 roku, s. 3.
  17. Plan Mławy - ul. Generała Franciszka Krajowskiego (pol.) [dostęp 2011-12-12]

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj