Franciszek Olejniczak (komunista)

Franciszek Olejniczak (ur. 1885, zm. 1943 w KL Mauthausen-Gusen) – robotnik, czołowy komunista Włocławka z okresu międzywojennego.

Franciszek Olejniczak
Data urodzenia 1885
Data i miejsce śmierci 1943
KL Mauthausen-Gusen
Przyczyna śmierci zagazowanie
Miejsce spoczynku Cmentarz Komunalny we Włocałwku
Zawód, zajęcie robotnik
Miejsce zamieszkania Włocławek
Narodowość polska
Partia PPR, KPP
Grób rodziny Franciszka Olejniczaka cmentarzu komunalnym we Włocławku

W latach 1904–1906 pracował jako robotnik w Włocławskiej fabryce fajansu. Walczył przeciwko caratowi, uczestniczył m.in. w wydarzeniach „krwawej środy”, za co w 1907 został aresztowany i skazany na karę śmierci. Karę zamieniono na 15 lat więzienia. Wyrok odbywał w Wołogdzie, Wiatce i Tobolsku. Dwukrotnie próbował uciekać, czego następstwem było przymocowanie mu kuli do nogi. Zwolniony został w 1917, po czym działał na terenach Włocławka jako aktywista komunistyczny. Był sekretarzem rad robotniczych, prezesem Kasy Chorych, kierownikiem związku spółdzielni robotniczej „Przyszłość w Pracy”. Bywał w tym czasie aresztowany. Po upadku spółdzielni w 1933 był bezrobotny i utrzymywał się z połowu ryb.

Zaskarbił sobie szacunek wśród komunistów z Włocławka swą wytrwałością i nieugiętością po pobytach w więzieniu. W 1942 został przewodniczącym komitetu miejskiego oraz założył pierwszą na terenie Włocławka komórkę PPR. W 1943 roku gestapo aresztowało 18-letniego łącznika PPR, który w trakcie śledztwa wydał adresy znanych sobie członków partii, wśród których znalazł się m.in aresztowany w Łodzi Stefan Przybyszewski. Franciszek Olejniczak został aresztowany 26 maja we Włocławku, początkowo więziony w Inowrocławiu, a następnie zesłany do obozu koncentracyjnego w Mauthausen-Gusen i stracony w komorze gazowej[1][2].

PrzypisyEdytuj

  1. Igor Newerly, Pamiątka z Celulozy - przypisy nr 5
  2. Mirosław Krajewski: Kujawy wschodnie i ziemia dobrzyńska w latach okupacji hitlerowskiej (1939-1945). Włocławek: Lega - Oficyna Wydawnicza Włocławskiego Towarzystwa Naukowego, 2002, s. 320.