Otwórz menu główne

Franciszek Poniński

Franciszek Poniński (ur. ok. 1676 roku – zm. 18 czerwca 1740 roku[1]) – starosta kopanicki w 1718 roku[2], stolnik poznański, dyplomata.

Podpisał traktat warszawski 1716 roku w imieniu konfederacji tarnogrodzkiej i skonfederowanych wojsk koronnych[3]. W latach 1717 i 1718 jeździł z carem Piotrem Wielkim od Paryża do Moskwy starając się załatwić sprawę wycofania wojsk rosyjskich z Rzeczypospolitej. Wobec niepowodzenia, sejm wysłał w 1718 posła Lesiowskiego z żądaniem wycofania tych wojsk. Poseł województwa poznańskiego i kaliskiego na sejm 1720 roku[4].

We Francji aresztowany za długi. Jego uwolnienie wynegocjował sasko-polski dyplomata Burchard Suhm.

PrzypisyEdytuj

  1. Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 106.
  2. Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 106.
  3. Constytucye na zakończeniu Konfederacyi Tarnogrodzkiey y innych konfederacyi prowincyalnych y partykularnych do niey referuiących się, tak szlacheckich iako y woyskowych koronnych y W.X.L. sub authoritate et valore Seymu Pacificationis, vigore Traktatu Warszawskiego, ex consensu ordinum totius Reipublicae R.P. MDCCXVII. w Warszawie dnia pierwszego miesiąca lutego, postanowione., s. 2, 47.
  4. Teka Gabryela Junoszy Podoskiego, t. II, Poznań 1855, s. 104.

BibliografiaEdytuj