Franciszek Rodziewicz (oficer piechoty)

Franciszek Rodziewicz (ur. 21 lutego 1894 w Żuprany) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Franciszek Rodziewicz
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia

21 lutego 1894
Żuprany

Przebieg służby
Siły zbrojne

Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie

Jednostki

39 Dywizja Piechoty

Stanowiska

komendant Kwatery Głównej

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie Józefa i Józefy[1]. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.

Służył w 19 Pułku Piechoty we Lwowie[2][3]. Po 1924 został przeniesiony do 61 Pułku Piechoty w Bydgoszczy. 12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 54. lokatą w korpusie oficerów piechoty[4], a w następnym miesiącu wyznaczony na stanowisko dowódcy III batalionu[5][6]. W lipcu 1929 został przeniesiony do 41 Pułku Piechoty w Suwałkach na stanowisko kwatermistrza[7]. W marcu 1932 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza[8][9]. W maju 1933 został przeniesiony z KOP do 79 Pułku Piechoty w Słonimie na stanowisko dowódcy batalionu[10]. W lipcu 1935 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX[11], a później przeniesiony w stan spoczynku.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 walczył na stanowisku komendanta Kwatery Głównej 39 Dywizji Piechoty. 26 września pod Zamościem dostał się do niewoli niemieckiej. Do 1945 przebywał w Oflagu VII A Murnau[1].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Straty ↓.
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 179, 411.
  3. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 168, 355.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 kwietnia 1927 roku, s. 119.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 maja 1927 roku, s. 144.
  6. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 75, 180.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 191.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 253.
  9. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 30, 905.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 144.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 90.
  12. a b Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 30.

BibliografiaEdytuj