Franciszek Ryszka

historyk i prawnik polski

Franciszek Ryszka (ur. 4 sierpnia 1924, zm. 31 marca 1998 w Warszawie) – polski prawnik, historyk, politolog.

Franciszek Ryszka
Ilustracja
Zdjęcie sprzed 1988
Data urodzenia 4 sierpnia 1924
Data i miejsce śmierci 31 marca 1998
Warszawa
Zawód, zajęcie prawnik, historyk, politolog
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego. Profesor Uniwersytetu Warszawskiego, Wojskowej Akademii Politycznej i Instytutu Historii PAN. Członek korespondent PAN, przewodniczący Komitetu Nauk Politycznych PAN. Członek polsko-niemieckiej komisji podręcznikowej. Członek honorowy Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych, członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Nauk Politycznych i Międzynarodowego Stowarzyszenia Filozofów Prawa. Sędzia Trybunału Stanu w latach 19911997. Wizytujący profesor w kilku uniwersytetach europejskich. Był nauczycielem akademickim w Prywatnej Wyższej Szkole Nauk Społecznych, Komputerowych i Medycznych w Warszawie[1].

Zajmował się nauką o polityce, historią idei politycznych i prawnych, filozofią polityki, historią państwa i prawa. Znawca problematyki faszyzmu, narodowego socjalizmu, hiszpańskiego anarchizmu i historii hitlerowskich Niemiec.

Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (1954)[2].

PublikacjeEdytuj

  • Noc i mgła. Niemcy w okresie hitlerowskim (1962)
  • Historia doktryn politycznych i prawnych (wspólnie z Janem Baszkiewiczem; 1970)
  • U źródeł sukcesu i klęski. Szkice z dziejów hitleryzmu (1972)
  • Państwo stanu wyjątkowego. Rzecz o systemie państwa i prawa Trzeciej Rzeszy (1964, wyd. II, zmienione 1974)
  • Polityka i wojna. Świadomość potoczna a teorie XX wieku (1975)
  • Lektury i przemyślenia. Pięć szkiców o książkach i ich autorach (1978)
  • Norymberga. Prehistoria i ciąg dalszy (1982)
  • Nauka o polityce (1984)
  • W kręgu zbiorowych złudzeń. Z dziejów hiszpańskiego anarchizmu 1868–1939 (1991)
  • Hiszpania (wspólnie z Barbarą Golą; 1999)

PrzypisyEdytuj

  1. Zasłużeni wykładowcy. pwsbia.edu.pl. [dostęp 2020-04-09].
  2. 16 lipca 1954 „za wybitne zasługi w dziedzinie nauki” M.P. z 1954 r. nr 112, poz. 1566