Otwórz menu główne

Franciszek Wielgut (ur. 28 listopada 1888, zm. 1972[1]) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Franciszek Wielgut
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data urodzenia 28 listopada 1888
Data śmierci 1972
Przebieg służby
Siły zbrojne Polska Siła Zbrojna,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 7 Pułk Piechoty Legionów,
27 Pułk Piechoty,
7 Dywizja Piechoty,
Szkoła Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2,
77 Pułk Piechoty,
Korpus Kadetów Nr 1
Stanowiska dowódca batalionu,
zastępca dowódcy pułku,
komendant szkoły
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 28 listopada 1888. Podczas I wojny światowej ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty Polskiej Siły Zbrojnej w Warszawie w 1918.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[2], a następnie do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924[3][4]. Jako oficer nadetatowy 7 pułku piechoty Legionów był dyrektorem nauk Centralnej Szkoły Podoficerów Zawodowych Piechoty Nr 2 w Grudziądzu (w likwidacji)[5]. W 1924 był dowódcą II batalionu 27 pułku piechoty[6]. W 1928, jako oficer tej jednostki, służył w 7 Dywizia Piechoty[7]. Od 1931 był komendantem Szkoły Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2. Został awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932[8]. Z dniem 15 lipca 1932 został przeniesiony do 77 pułku piechoty w Lidzie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[9][10]. Od listopada 1933 do 1938 był komendantem Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie[11].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wincenty Witos, Moje wspomnienia, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1995, s. 632
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 412.
  3. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 352.
  4. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 177.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 143, 1517.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 189.
  7. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 123.
  8. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 25.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 232.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 605.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 7.
  12. M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410
  13. Odznaczenia oficerów na terenie korpusu lwowskiego. „Wschód. Prasowa Agencja Informacyjna”, s. 1, Nr 1627 z 13 listopada 1937. 

BibliografiaEdytuj