Otwórz menu główne

Franco Bassanini (ur. 9 maja 1940 w Mediolanie[1]) – włoski polityk, prawnik i nauczyciel akademicki, parlamentarzysta, w latach 1996–1998 i 1999–2001 minister.

Franco Bassanini
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1940
Mediolan
Zawód, zajęcie polityk, prawnik, nauczyciel akademicki

ŻyciorysEdytuj

Z wykształcenia prawnik[1], od 1965 do 2001 pracował jako nauczyciel akademicki na uczelniach m.in. w Mediolanie i Rzymie. Publikował prace książkowe z zakresu prawa konstytucyjnego, europejskiego i administracyjnego[2].

Był działaczem Włoskiej Partii Socjalistycznej, z której w 1981 odszedł, podejmując współpracę polityczną z Włoską Partią Komunistyczną. Na początku lat 90., po rozpadzie tego ugrupowania, dołączył do Demokratycznej Partii Lewicy, z którą następnie współtworzył Demokratów Lewicy[1][3]. W 1979 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Izby Deputowanych, w niższej izbie włoskiego parlamentu zasiadał do 1996 jako poseł VIII, IX, X, XI i XII kadencji[1]. Następnie do 2006 wchodził w skład Senatu XIII i XIV kadencji[3].

Od 17 maja 1996 do 21 października 1998 sprawował urząd ministra ds. administracji publicznej i stosunków regionalnych w rządzie Romana Prodiego. W kolejnym gabinecie, którym kierował Massimo D’Alema, pełnił funkcję sekretarza rządu w randze podsekretarza stanu. Od 22 grudnia 1999 do 11 czerwca 2001 był ministrem ds. administracji publicznej w dwóch następnych rządach (Massima D’Alemy i Giuliana Amato)[2].

W 2001 założył think tank Astrid, od tegoż roku do 2005 był członkiem zarządu francuskiej École nationale d’administration. W latach 2008–2015 zajmował stanowisko prezesa włoskiego banku inwestycyjnego Cassa Depositi e Prestiti[2]. Wstąpił do powstałej w 2007 Partii Demokratycznej, został specjalnym doradcą premiera Mattea Renziego.

Odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej I klasy (2015)[4]. Od 1996 mąż Lindy Lanzillotty[5].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Franco Bassanini (wł.). camera.it. [dostęp 2017-02-19].
  2. a b c Curriculum vitae: English version (ang.). bassanini.it. [dostęp 2017-02-19].
  3. a b Franco Bassanini na stronie Senatu XIV kadencji (wł.). [dostęp 2017-02-19].
  4. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 13 stycznia 2015. [dostęp 2017-02-19].
  5. Biografia di Linda Lanzillotta (wł.). cinquantamila.it. [dostęp 2017-02-19].