Otwórz menu główne

Franco Morbidelli (ur. 4 grudnia 1994 w Rzymie) – włoski motocyklista.

Franco Morbidelli
ilustracja
Kraj  Włochy
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1994
Rzym
Sezon 2018
Seria Motocyklowe Mistrzostwa Świata w klasie MotoGP
Zespół Marc VDS Racing Team
Motocykl Honda RC213V
Nr startowy 21
Partnerzy Thomas Lüthi

KarieraEdytuj

PoczątkiEdytuj

Franco swój pierwszy międzynarodowy sukces osiągnął w 2013 roku, kiedy to po zaciętej walce z zespołowym partnerem Alessandro Nocco sięgnął po tytuł w Mistrzostwa Europy Superstock 600. Reprezentując ekipę San Carlo Team Italia na motocyklu Kawasaki, Morbidelli pięciokrotnie stawał na podium, w tym dwukrotnie na najwyższym jego stopniu (na torze imienia Enzo i Dino Ferrari oraz Algarve). Swojego rodaka wyprzedził o osiemnaście punktów.

Moto2Edytuj

Dzięki dobrym wynikom w wyścigach motocykli seryjnych, Franco otrzymał szansę debiutu jeszcze w tym samym roku w wyścigach Grand Prix Moto2, od włoskiego zespołu Federal Oil Gresini Moto2. Dosiadając Sutera, rundę o GP San Marino na torze imienia Marco Simoncelliego zakończył na dwudziestym miejscu. Po zakończeniu sezonu w Mistrzostwach Europy Superstock 600 wystartował jeszcze w kończących sezon GP Japonii i Walencji. W pierwszym starcie dojechał osiemnasty, natomiast w drugim siedemnasty.

W kolejnym sezonie podpisał kontrakt z inną włoską ekipą - Italtrans Racing Team - na starty w pełnym wymiarze. Morbidelli pierwsze punkty wywalczył w trzecim starcie, na argentyńskim torze Termas de Rio Hondo, gdzie dojechał na trzynastej lokacie. Dwa tygodnie później, na francuskim obiekcie Bugatti, zmagania zakończył na dziesiątej pozycji. W całym sezonie dziesięciokrotnie sięgał po punkty, w tym sześciokrotnie dojeżdżał w czołowej ósemce. Najwyżej sklasyfikowany został podczas GP Aragonii, kiedy to zajął piąte miejsce. Dorobek siedemdziesięciu pięciu punktów pozwolił mu zająć 11. lokatę w końcowej klasyfikacji.

W drugim roku współpracy z włoskim zespołem Franco prezentował wyjątkowo równą formę w pierwszych pięciu wyścigach sezonu, regularnie dojeżdżając na piątym bądź szóstym miejscu. Znakomitą serię zakończyła dopiero awaria motocykla podczas domowej rundy na torze Mugello. Pierwsze podium odnotował podczas GP Indianapolis, kiedy to zajął trzecią pozycję z najszybszym okrążeniem wyścigu. Udaną pierwszą połowę sezonu zakończyła kontuzja nogi, która wykluczyła Włocha z rund na torach w Wielkiej Brytanii, San Marino, Aragonii i Japonii. Franco powrócił do startów podczas australijskiej eliminacji na Wyspie Filipa. Mimo niepełnej sprawności, Włoch zdołał dojechać na jedenastej lokacie. Dziewięćdziesiąt punktów zapewniło Morbidelliemu 10. miejsce w klasyfikacji generalnej.

Obiecujący poprzedni sezon w 2016 roku zaowocował nawiązaniem współpracy z utytułowaną ekipą Estrella Galicia 0,0 Marc VDS. Początki nie były łatwe - Framco na pierwsze podium czekał osiem rund - doczekał się podczas GP Holandii, gdzie był trzeci. Zdecydowany przełom nastąpił w drugiej połowie sezonu. Obok mistrza świata z Francji, Johanna Zarco, Franco był najczęściej stającym na podium zawodnikiem. Włoch dokonał tego w siedmiu z dziewięciu wyścigów. Mimo to nie udało mu się odnieść zwycięstwa - najbliżej sukcesu był podczas GP Australii, gdzie przegrał ze Szwajcarem Thomasem Luthim różnicą zaledwie jednej setnej sekundy. Do podium klasyfikacji generalnej, który dopełnił Hiszpan Álex Rins, zabrakło mu zaledwie jednego punktu. Sezon zakończył z dorobkiem dwustu trzynastu punktów i trzema najlepszymi okrążeniami wyścigu.

W drugim roku współpracy z belgijską ekipą Morbidelli przejął schedę po Zarco i od początku sezonu nadawał ton rywalizacji. W przeciągu pięciu wyścigów rozpoczynających sezon Włoch czterokrotnie sięgał po zwycięstwo. Wyścigu na hiszpańskim torze Jerez de la Frontera nie ukończył na skutek wywrotki po walce ze swoim zespołowym partnerem, Hiszpanem Alexem Marquezem. Po zakończeniu wyścigu o GP Włoch i Katalonii poza podium przyszły kolejne wspaniałe triumfy na torach w Holandii i Niemczech. Do przedostatniej eliminacji sezonu na malezyjskim torze Sepang, jego najgroźniejszym rywalem w walce o tytuł mistrzowski pozostawał bardzo konsekwentny Thomas Luthi. W trakcie treningów Szwajcar nabawił się jednak kontuzji, która wykluczyła go ze startu i tym samym zapewniła Morbidelliemu drugi w karierze tytuł mistrzowski na dwa wyścigi przed końcem sezonu.

MotoGPEdytuj

Jeszcze w trakcie sezonu 2017 Morbidelli podpisał kontrakt z belgijską ekipą na starty w królewskiej klasie. Jego zespołowym partnerem będzie Thomas Luthi.

StatystykiEdytuj

SezonyEdytuj

Sezon Klasa Motocykl Wyścigi Zwycięstwa Podia PP NO Pkt. Poz.
2013 Moto2 Suter 3 0 0 0 0 0 NS
2014 Moto2 Kalex 18 0 0 0 0 75 11
2015 Moto2 Kalex 14 0 1 0 2 90 10
2016 Moto2 Kalex 5 0 0 0 0 37* 9*
Razem 40 0 1 0 2 202

* – sezon w trakcie

StartyEdytuj

Sezon Klasa Motocykl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Poz. Pkt.
2013 Moto2 Suter Honda QAT
TEX
SPA
FRA
ITA
CAT
NED
GER
IND
CZE
GBR
RSM
26
ARA
MAL
AUS
JPN
18
VAL
17
NS* 0*
2014 Moto2 Kalex QAT
25
AME
17
ARG
13
SPA
20
FRA
10
ITA
10
CAT
21
NED
6
GER
24
IND
NU
CZE
8
GBR
6
RSM
7
ARA
5
JPN
7
AUS
13
MAL
NU
VAL
21
11 75
2015 Moto2 Kalex QAT
 
5
AME
 
5
ARG
 
5
SPA
 
6
FRA
 
5
ITA
 
NU
CAT
 
8
NED
 
19
GER
 
NU
IND
 
3
CZE
 
10
GBR
 
RSM
 
ARA
 
JPN
 
AUS
 
11
MAL
 
15
VAL
 
NU
10 90
2016 Moto2 Kalex QAT
 
7
ARG
 
25
AME
 
14
ESP
 
4
FRA
 
4
ITA
 
CAT
 
NED
 
GER
 
AUT
 
CZE
 
GBR
 
SMR
 
ARA
 
JPN
 
MAL
 
AUS
 
VAL
 
9* 37*

* – sezon w trakcie

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj