Franz Adolf Namszanowski

Franz Adolf Namszanowski, także Namszewski (ur. 12 sierpnia 1820 w Gdańsku, zm. 22 marca 1900 we Fromborku) – niemiecki duchowny katolicki, wikariusz apostolski armii pruskiej, kanonik warmiński.

Franz Adolf Namszanowski
Biskup tytularny Agathopolis
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

12 sierpnia 1820
Gdańsk

Data i miejsce śmierci

22 marca 1900
Frombork

Wikariusz apostolski armii pruskiej
Okres sprawowania

1868-1872

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Diakonat

24 maja 1846

Prezbiterat

22 czerwca 1868

Sakra biskupia

11 października 1868

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

11 października 1868

Konsekrator

Philipp Krementz

Współkonsekratorzy

Anton Frenzel
Jerzy Jeschke

Urodził się w rodzinie polskiego pochodzenia w Gdańsku (był synem fryzjera Franciszka i Anny Marii z domu Kumm) i tam pobierał nauki początkowe oraz gimnazjalne; był też uczniem jezuickiego gimnazjum w Chełmnie (matura 12 sierpnia 1842). Teologię studiował we Wrocławiu i Braniewie (od 1844). Święcenia kapłańskie otrzymał 1 czerwca 1846 we Fromborku. Jako osoba znająca dobrze język polski został skierowany do pracy w parafiach diecezji warmińskiej, w których dominowała ludność polska; był wikariuszem w Starym Targu, Bartągu i Biskupcu. Od 1851 uczył religii w gimnazjum olsztyneckim, pozostając katechetą także po objęciu funkcji proboszcza w pobliskich Gryźlinach (1852). Od 1854 był proboszczem w Ramsowie.

W 1861 przeszedł do pracy w Królewcu, gdzie pełnił funkcję dziekana sambijskiego; zajmował się również duszpasterstwem studenckim i wojskowym, w ramach tego ostatniego współpracując z ks. Eduardem Herrmannem, przyszłym biskupem pomocniczym warmińskim. 24 lutego 1866 mianowano Namszanowskiego generalnym duszpasterzem armii pruskiej, od czerwca 1868 w randze wikariusza apostolskiego z biskupią stolicą tytularną Agathopolis. Sakrę biskupią przyjął 11 października 1868 we Fromborku z rąk biskupa warmińskiego Filipa Krementza. Rezydował w Berlinie.

Początkowo należał do przeciwników dogmatu o nieomylności papieskiej, ale po jego przyjęciu przez Sobór watykański I zajął stanowisko ugodowe; występowaniem przeciwko starokatolikom naraził się władzom rządowym Prus, które zniosły duszpasterstwo wojskowe. W czerwcu 1873 Namszanowski przeniesiony został w stan spoczynku i osiadł w Oliwie. W 1896 otrzymał godność kanonika kapituły warmińskiej i przeniósł się do Fromborka, gdzie wspierał w pracy duszpasterskiej ordynariusza Andreasa Thiela. 25 października 1897 dokonał konsekracji kościoła w podolsztyńskich Dywitach.

W pamięci mieszkańców Warmii zapisał się jako człowiek życzliwy Polakom, wygłaszający kazania po polsku, często w swojej wymowie dalekie od polityki rządowej.

BibliografiaEdytuj

  • Marian Borzyszkowski, Franciszek Adolf Namszanowski, w: Słownik biograficzny kapituły warmińskiej (pod redakcją Jana Guzowskiego), Wyższe Seminarium Duchowne Metropolii Warmińskiej "Hosianum", Olsztyn 1996
  • Andrzej Kopiczko, Duchowieństwo katolickie diecezji warmińskiej w latach 1821–1945, część 2: Słownik, Wydział Duszpasterski Kurii Metropolitalnej Archidiecezji Warmińskiej, Olsztyn 2003, s. 192
  • Wojciech Zenderowski: Ludzie Ziemi Barczewskiej. Słownik Biograficzny. Agencja Wydawnicza JDS, Olsztyn 2003, ISBN 83-87589-07-1

Linki zewnętrzneEdytuj