Fredrik Lindgren

żużlowiec szwedzki

Jan Fredrik Tobias Lindgren (ur. 15 września 1985 w Örebro[1]) – szwedzki żużlowiec, brat Ludviga Lindgrena – również żużlowca. Drużynowy mistrz Świata 2015. Dwukrotny brązowy medalista cyklu Grand Prix (2018 i 2020). Dwukrotny indywidualny (2018 i 2021) i trzykrotny drużynowy (2007, 2018 i 2019) mistrz Szwecji. W zawodach indywidualnych startuje z numerem 66[2].

Fredrik Lindgren
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

15 września 1985
Örebro

Informacje klubowe
Klub

liga polska: Włókniarz Częstochowa
liga szwedzka: Vastervik Speedway

Kariera seniorska
Lata Klub
Liga szwedzka
2000–2003 Indianerna Kumla
2003 Piraterna Motala
2004–2005 Masarna Avesta
2006–2013 Dackarna Målilla
2014 Griparna Nyköping
2014–2016 Indianerna Kumla
2017 Dackarna Målilla
2018–2019 Eskilstuna Smederna
2021– Vastervik Speedway
Liga brytyjska
2003–2017 Wolverhampton Wolves
Liga polska
2004 Grudziądz
2006–2010 Falubaz Zielona Góra
2011 Unia Tarnów
2012 Sparta Wrocław
2013 Unia Leszno
2014 Wybrzeże Gdańsk
2015–2016 Lokomotiv Daugavpils
2017 ROW Rybnik
2018– Włókniarz Częstochowa
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwecja
Mistrzostwa świata
złoto 2015 drużynowo
srebro 2005 drużynowo
srebro 2006 drużynowo
brąz 2008 drużynowo
brąz 2009 drużynowo
brąz 2010 drużynowo
brąz 2011 drużynowo
brąz 2016 drużynowo
brąz 2018 indywidualnie
brąz 2020 indywidualnie
Mistrzostwa świata juniorów
brąz 2005 indywidualnie

KarieraEdytuj

Pierwszym klubem Lindgrena była Indianerna Kumla, dla której jeździł w latach 2000–2003. Od 2004 startuje również w lidze polskiej. Jego pierwszym klubem był GKM Grudziądz. W 2006 r. w I lidze polskiej uzyskał średnią biegową równą 2,26, dzięki czemu walnie przyczynił się do awansu ZKŻ Zielona Góra do Ekstraligi. W 2007 razem z Dackarną Målilla wygrał szwedzką Elitserien, tym samym pierwszy raz w karierze został drużynowym mistrzem Szwecji. Został uhonorowany stałą dziką kartą na starty w GP na sezon 2008. Został także uhonorowany dziką kartą na starty w cyklu GP 2009. W 2009 roku razem z Wolverhampton Wolves wygrał Elite League[3].

Na początku sezonu 2009, po turnieju o Grand Prix Czech, przez dwa tygodnie był liderem klasyfikacji przejściowej cyklu Grand Prix. Stało się tak, gdyż pomimo zajęcia w inaugurujących sezon zawodach drugiego miejsca, zdobył więcej punktów (19) niż ich zwycięzca – Emil Sajfutdinow (17). Prowadzenie w cyklu utracił jednak już po następnych zawodach (o Wielką Nagrodę Europy), gdzie zdobył zaledwie dwa punkty i spadł w przejściowej klasyfikacji na siódme miejsce.

W roku 2010 zdobył indywidualne wicemistrzostwo Szwecji a także srebrny medal Drużynowych Mistrzostw Polski z drużyną z Zielonej Góry. Po sezonie 2010 odszedł z Falubazu Zielona Góra. Przez cały okres startów dla tej drużyny wywalczył 3 medale DMP (2009-złoty, 2010-srebrny i 2008-brązowy). W 2011 jeździł dla Unii Tarnów[4], a w 2012 dla Sparty Wrocław[5]. 26 maja 2012 roku odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w pojedynczej rundzie Grand Prix triumfując w Grand Prix Szwecji w Göteborgu.

W 2013 był zawodnikiem Unii Leszno. Jego średnia biegowa w Ekstralidze wyniosła 1,773[6]. Podobnie jak w dwóch poprzednich latach zmienił klub po jednym sezonie startów i w 2014 jeździł dla Wybrzeża Gdańsk, z którym spadł z ligi.

W 2015 roku z reprezentacją Szwecji zdobył drużynowe mistrzostwo świata, mając duży wkład w końcowy triumf szwedzkiej drużyny[7]. W latach 2015–2016 jeździł dla Lokomotivu Daugavpils, z którym dwukrotnie wygrał polską I ligę. Drużyna nie wywalczyła jednak awansu do Ekstraligi z uwagi na przepisy, które dopuszczają zagraniczne drużyny jedynie do startów w niższych klasach rozgrywkowych w Polsce. Z powodu braku awansu do najwyższej ligi zdecydował się opuścić klub i przeszedł do ROWu Rybnik[8]. Ponadto w sezonie 2016 ponownie startował w cyklu Grand Prix zastępując Jarosława Hampela[9].

Sezon 2017 był jednym z lepszych w jego karierze. Szwed wygrał Grand Prix Polski i przez długi czas utrzymywał się w czołówce cyklu. Szansy na medal pozbawiła go kontuzja, w wyniku której nie mógł wystartować w dwóch ostatnich turniejach. Liczba jego punktów wystarczyła jednak by utrzymać się w cyklu na rok 2018. Ponadto zdobył srebrny medal Drużynowych Mistrzostw Świata, a także wicemistrzostwo Szwecji. W tym samym roku dołączył do tzw. „Klubu 100”, do którego przynależą zawodnicy, którzy w swojej historii startów odjechali 100 i więcej turniejów Grand Prix. W sezonie 2017 w polskiej PGE Ekstralidze wystartował w 13 meczach, w których zdobył 128 punktów i 6 bonusów. Jego średnia biegowa wyniosła 1,887 punktu na bieg.

W 2018 roku reprezentował barwy dwóch drużyn, polskiego Włókniarza Częstochowa i szwedzkiej Eskilstuny Smederny. Sezon na polskich torach rozpoczął bardzo dobrze, już w pierwszym meczu w barwach Włókniarza zdobywając duży komplet punktów. Wysoką formę utrzymywał przez większą część sezonu, kończąc go ze średnią biegową 2,146 - najwyższą w dotychczasowej karierze. Dobre występy w polskiej lidze miały przełożenie na starty w cyklu Grand Prix, gdzie zdobył swój pierwszy w karierze brązowy medal. Był to jednocześnie pierwszy medal IMŚ szwedzkiego zawodnika od 7 lat. Równie dobrze spisywał się w Szwecji, gdzie z Eskilstuną wygrał rozgrywki ligowe osiągając średnią biegową 2,379[10].

Sezon 2019 był drugim, w którym Lindgren znalazł się w ścisłej czołówce GP - cykl ukończył na czwartym miejscu. Obronił również drużynowe mistrzostwo Szwecji z Eskilstuną. 17 sierpnia 2019 w zwycięskiej dla siebie rundzie Grand Prix w Målilli wziął udział w tragicznym wypadku. W szóstym biegu jadący na drugiej pozycji Patryk Dudek upadł po zahaczeniu motocyklem o bandę. O koło motocykla Polaka przewrócił się również Max Fricke. Jadący za Dudkiem Lindgren, aby nie wpaść z całym impetem na leżącego Polaka, mając jednocześnie ułamki sekundy na podjęcie decyzji, podniósł przednie koło, tylnym zahaczając o jego motocykl, przez co sam upadł i odniósł obrażenia. Uratował jednak Patryka Dudka przed tragedią[11].

W sezonie 2020 zrezygnował ze startów w lidze szwedzkiej, tym samym startując tylko w lidze polskiej z Włókniarzem Częstochowa. Podobnie jak dwa lata wcześniej, Szwed zanotował bardzo dobry start sezonu zarówno w lidze, jak i w Grand Prix, gdzie po 4 z 8 rund prowadził z dosyć wyraźną, jak na tę fazę sezonu siedmiopunktową przewagą nad drugim Bartoszem Zmarzlikiem. Słabsza druga połowa sezonu sprawiła, że w Grand Prix ostatecznie wywalczył brąz, przegrywając dodatkowy wyścig o 2. miejsce z Taiem Woffindenem. Sezon w lidze polskiej Włókniarz skończył na 5. miejscu, a Lindgren osiągnął średnią biegową 1,892, co czyniło go 15. najskuteczniejszym zawodnikiem ligi.

W sezonie 2021 powrócił do startów w lidze szwedzkiej - podpisał kontrakt z drużyną Västervik Speedway[12]. Zaszedł z nią do półfinału rozgrywek, przegrywając w nim z późniejszym mistrzem - Dackarną Målillą. Cykl Grand Prix drugi raz w karierze zakończył na czwartym miejscu, mimo że aż do ósmej z jedenastu rund utrzymywał się w strefie medalowej. O wiele słabszy niż poprzednie sezon zaliczył natomiast w lidze polskiej, który zakończył z dopiero 28. średnią biegową wynoszącą 1,652. W jego słabszej jeździe zaczęto dopatrywać się jednej z przyczyn braku awansu Włókniarza do fazy play-off[13].

Starty w Grand Prix (Indywidualnych Mistrzostwach Świata na Żużlu)Edytuj

Zwycięstwa w poszczególnych zawodach Grand PrixEdytuj

Nr Dzień Rok Nazwa Miejscowość Tor Długość toru
1. 26 maja 2012   Grand Prix Szwecji   Göteborg Ullevi (sztuczny tor) 404m
2. 13 maja 2017   Grand Prix Polski   Warszawa Stadion Narodowy (sztuczny tor) 272m
3. 26 maja 2018   Grand Prix Czech   Praga Stadion Markéta 353m
4. 17 sierpnia 2019   Grand Prix Skandynawii   Målilla G&B Stadium 305m
5. 12 września 2020   Grand Prix Polski   Gorzów Stadion im. Edwarda Jancarza 329m

Miejsca na podiumEdytuj

Nr Dzień Rok Nazwa Miejscowość Tor Miejsce Punkty Biegi Zwycięzca
1. 26 maja 2007   Grand Prix Szwecji   Eskilstuna Smedstadium 3. 14 (2,2,2,3,1,2,2)   Leigh Adams
2. 8 maja 2008   Grand Prix Szwecji   Göteborg Ullevi (sztuczny tor) 2. 22 (3,3,3,3,3,3,4)   Rune Holta
3. 22 maja 2009   Grand Prix Czech   Praga Stadion Markéta 2. 19 (3,2,3,2,3,2,4)   Emil Sajfutdinow
4. 27 czerwca 2009   Grand Prix Wielkiej Brytanii   Cardiff Millennium Stadium (sztuczny tor) 2. 16 (1,3,3,2,1,2,4)   Jason Crump
5. 10 września 2011   Grand Prix Nordyckie   Vojens Speedway Center 3. 13 (2,2,0,3,2,2,2)   Greg Hancock
6. 24 września 2011   Grand Prix Chorwacji   Goričan Stadion Millenium 3. 12 (2,1,3,2,0,2,2)   Andreas Jonsson
7. 26 maja 2012   Grand Prix Szwecji   Göteborg Ullevi (sztuczny tor) 1. 15 (1,1,3,0,2,2,6)
8. 9 czerwca 2012   Grand Prix Danii   Kopenhaga Parken (sztuczny tor) 2. 15 (2,1,1,3,2,2,4)   Jason Crump
9. 17 maja 2014   Grand Prix Finlandii   Tampere Ratinan Stadion (sztuczny tor) 3. 12 (2,2,u,3,2,2,1)   Matej Žagar
10. 24 września 2016   Grand Prix Sztokholmu   Solna Friends Arena (sztuczny tor) 3. 14 (3,2,2,2,2,2,1)   Jason Doyle
11. 29 kwietnia 2017   Grand Prix Słowenii   Krško Stadion Matije Gubca 2. 16 (2,2,2,2,3,3,2)   Martin Vaculík
12. 13 maja 2017   Grand Prix Polski   Warszawa Stadion Narodowy (sztuczny tor) 1. 16 (3,2,3,1,1,3,3)
13. 12 sierpnia 2017   Grand Prix Szwecji   Målilla G&B Stadium 3. 18 (2,3,3,3,3,3,1)   Bartosz Zmarzlik
14. 12 maja 2018   Grand Prix Polski   Warszawa Stadion Narodowy (sztuczny tor) 3. 16 (2,3,3,1,3,3,1)   Tai Woffinden
15. 26 maja 2018   Grand Prix Czech   Praga Stadion Markéta 1. 16 (2,2,1,2,3,3,3)
16. 7 lipca 2018   Grand Prix Szwecji   Hallstavik HZ Bygg Arena 2. 15 (3,1,2,3,2,2,2)   Maciej Janowski
17. 11 sierpnia 2018   Grand Prix Skandynawii   Målilla G&B Stadium 3. 13 (2,2,1,2,2,3,1)   Nicki Pedersen
18. 18 maja 2019   Grand Prix Polski   Warszawa Stadion Narodowy (sztuczny tor) 2. 15 (1,3,1,3,2,3,2)   Leon Madsen
19. 17 sierpnia 2019   Grand Prix Skandynawii   Målilla G&B Stadium 1. 16 (2,2,3,1,2,3,3)
20. 7 września 2019   Grand Prix Danii   Vojens Vojens Speedway Center 3. 15 (3,2,3,2,2,2,1)   Bartosz Zmarzlik
21. 28 sierpnia 2020   Grand Prix Polski   Wrocław Stadion Olimpijski 3. 16 (1,1,3,2,w,2,1)   Artiom Łaguta
22. 11 września 2020   Grand Prix Polski   Gorzów Stadion im. Edwarda Jancarza 3. 16 (2,3,3,2,1,2,1)   Bartosz Zmarzlik
23. 12 września 2020   Grand Prix Polski   Gorzów Stadion im. Edwarda Jancarza 1. 20 (2,3,3,2,2,2,3)
24. 18 lipca 2021   Grand Prix Czech   Praga Stadion Markéta 3. 16 (2,0,2,2,2,2,1)   Artiom Łaguta
25. 6 sierpnia 2021   Grand Prix Polski   Lublin Stadion MOSiR Bystrzyca 3. 16 (2,3,3,0,3,2,1)   Bartosz Zmarzlik
26. 14 sierpnia 2021   Grand Prix Szwecji   Målilla G&B Stadium 3. 16 (3,3,2,3,2,2,1)   Bartosz Zmarzlik

Punkty w poszczególnych zawodach Grand PrixEdytuj

Sezon 2004
                  miejsce punkty
4 30 4
Sezon 2006
                    miejsce punkty
7 19 7
Sezon 2007
                      miejsce punkty
14 7 16 21
Sezon 2008
                      miejsce punkty
7 7 22 3 2 4 7 7 0 5 9 10 73
Sezon 2009
                      miejsce punkty
19 2 9 3 16 6 9 12 6 6 6 9 94
Sezon 2010
                      miejsce punkty
8 4 7 8 6 10 11 11 5 6 11 11 87
Sezon 2011
                      miejsce punkty
11 6 9 9 5 7 8 5 13 12 5 9 90
Sezon 2012
                        miejsce punkty
8 8 6 15 15 11 9 5 12 11 11 8 8 119
Sezon 2013
                        miejsce punkty
8 4 5 11 12 7 8 6 4 8 8 2 11 83
Sezon 2014
                        miejsce punkty
13 5 12 8 5 4 10 6 6 9 9 3 10 90
Sezon 2016
                      miejsce punkty
7 12 2 11 2 8 11 6 14 9 6 11 88
Sezon 2017
                        miejsce punkty
16 16 5 6 8 7 18 10 11 9 8 106
Sezon 2018
                    miejsce punkty
16 16 7 15 7 13 2 13 9 11   109
Sezon 2019
                    miejsce punkty
15 5 12 10 5 16 9 15 11 7 4 105
Sezon 2020
                miejsce punkty
16 14 16 20 12 14 11 14   117
Sezon 2021
                      miejsce punkty
14 16 12 8 16 14 16 12 11 3 7 5 129
Sezon 2022
                      miejsce punkty
8 16 5 24
Statystyki
Starty 146
Zwycięstwa 5
Miejsca na podium 27
Finalista 38
Punkty 1346

PrzypisyEdytuj

  1. Fredrik Lindgren, Włókniarz Częstochowa, 3 grudnia 2015 [dostęp 2022-03-18] (pol.).
  2. Wirtualna Polska Media, Speedway Grand Prix - Tabele, Rankingi, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2022-03-18] (pol.).
  3. Speedway Archive: Elite League 2009, Speedway Archive [dostęp 2022-05-05].
  4. Wirtualna Polska Media, Składy drużyn - Ekstraliga 2011, sportowefakty.wp.pl, 1 lutego 2011 [dostęp 2022-05-05] (pol.).
  5. Wirtualna Polska Media, Składy drużyn - Ekstraliga 2012, sportowefakty.wp.pl, 5 stycznia 2012 [dostęp 2022-05-05] (pol.).
  6. Zawodnik, PGE Ekstraliga [dostęp 2022-05-05] (pol.).
  7. Wirtualna Polska Media, Niesamowity finał w Vojens! Szwedzi z Pucharem Świata! Polacy na trzecim miejscu - finał DPŚ w Vojens (relacja) - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 14 czerwca 2015 [dostęp 2021-12-29] (pol.).
  8. Lindgren rozżalony. "Brak Lokomotivu w Ekstralidze to wstyd", Przegląd Sportowy, 5 lutego 2017 [dostęp 2022-05-05] (pol.).
  9. Wirtualna Polska Media, Lindgren pojedzie na PGE Narodowym. Zastąpi Hampela na Grand Prix w Warszawie - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 7 maja 2016 [dostęp 2021-12-29] (pol.).
  10. Wirtualna Polska Media, Statystyki - Bauhaus-Ligan 2018 - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2021-12-29] (pol.).
  11. GP Skandynawii. Fredrik Lindgren bohaterem. Wypadek Patryka Dudka WIDEO | Sport Radio ZET, sport.radiozet.pl, 1566 [dostęp 2021-12-29] (pol.).
  12. l, Fredrik Lindgren w nowym klubie. Szwed wraca do rodzimej ligi, www.speedwaynews.pl, 6 lipca 2021 [dostęp 2021-12-29] (pol.).
  13. Żużel. PGE Ekstraliga. Gdyby ktoś postawił, że nie awansują do play-off, mógłby zgarnąć niezłą kasę, sport.interia.pl [dostęp 2021-12-29] (pol.).

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj