Fres Oquendo

bokser portorykański

Fres Oquendo (ur. 1 kwietnia 1973 w San Juan) – portorykański bokser wagi ciężkiej.

Fres Oquendo
Pseudonim

Fast Fres

Data i miejsce urodzenia

1 kwietnia 1973
San Juan

Obywatelstwo

Portoryko

Styl walki

praworęczny

Kategoria wagowa

ciężka

Bilans walk zawodowych
Liczba walk

45

Zwycięstwa

37

Przez nokauty

24

Porażki

8

Remisy

0

Nieodbyte

0

Kariera sportowaEdytuj

Rozpoczął swoją zawodową karierę w 1997. Wygrał swoje pierwsze 22 walki, pokonując takich zawodników jak Bert Cooper, Clifford Etienne (Amerykanin był 7 razy liczony zanim został znokautowany w 8 rundzie) i Obed Sullivan.

W kwietniu 2002 doznał pierwszej porażki, przegrywając przez techniczny nokaut w dziewiątej rundzie z pochodzącym z Samoa Davidem Tua[1].

Po dwóch następnych zwycięskich walkach Oquendo stanął przed szansą zdobycia tytułu mistrza świata organizacji IBF. 20 września 2003 zmierzył się z Chrisem Byrdem. Byrd zwyciężył na punkty, chociaż walka miała wyrównany przebieg[2].

Mimo porażki z Byrdem, stawką w jego następnej walce był ponownie tytuł mistrza świata – tym razem organizacji WBA. Zmierzył się w niej z Johnem Ruizem, z którym przegrał przez techniczny nokaut w 11 rundzie[3].

Po tej walce Oquendo przez dwa lata nie boksował. Powrócił w lutym 2006, pokonując Daniela Bispo, a trzy miesiące później Javiera Morę. 10 listopada 2006 przegrał na punkty dwunastorundowy pojedynek z próbującym powrócić do ścisłej czołówki bokserów w kategorii ciężkiej, 44-letnim Evanderem Holyfieldem[4].

W 2007 stoczył dwie walki. 2 maja w Miami wygrał przez techniczny nokaut w czwartej rundzie z 26-letnim Kubańczykiem Damianem Norrisem, a 20 lipca pokonał na punkty Eliesera Castillo. W marcu 2008 znokautował w trzeciej rundzie Dominique Alexandra, natomiast 13 grudnia tego samego roku po wyrównanej walce przegrał niejednogłośną decyzją sędziów na punkty z Jamesem Toneyem. Oquendo w ósmej rundzie został ukarany odjęciem jednego punktu za ciosy poniżej pasa. To zdarzenie kosztowało go utratę remisu[5].

W czerwcu 2009 pokonał w trzeciej rundzie Marka Borwna, a miesiąc później znokautował w rundzie dziewiątej byłego mistrza świata WBA, 42-letniego Bruce'a Seldona[6]. 20 lutego 2010 pokonał Demetrice'a Kinga. Walka została przerwana, ponieważ Amerykanin nie był w stanie wyjść do wali po przerwie między dziewiątą i dziesiątą rundą[7].

6 maja 2010 przegrał na punkty po wyrównanej walce z Jeanem-Markiem Mormeckiem, byłym mistrzem świata w kategorii junior ciężkiej. Sędziowie punktowali w stosunku 96–95 (dwukrotnie) i 96–94 na korzyść Francuza[8].

PrzypisyEdytuj

  1. Frank Gonzalez: Tua vs Oquendo – The Tortoise And The Hare. Boxing247.com, 15.04.2002. [dostęp 2010-05-06]. (ang.).
  2. Luis Escobar: Byrd Outpoints Oquendo In Another Sour Decision. The Boxing Times, 20.09.2003. [dostęp 2010-05-06]. (ang.).
  3. Ruiz retains crown. BBC Sport, 18.04.2004. [dostęp 2010-05-06]. (ang.).
  4. Geoffrey Ciani: Holyfield outworks Oquendo. EastSideBoxing.com. [dostęp 2010-05-06]. (ang.).
  5. James Slater: James Toney, Eddie Chambers And Malik Scott Win Decisions. EastSideBoxing.com, 14.12.2008. [dostęp 2010-05-06]. (ang.).
  6. Jacob Chavez: Oquendo stops Seldon!. Fightnews.com, 25.07.2009. [dostęp 2010-05-06]. (ang.).
  7. Jason Ford: Full Report: Oquendo-King. Fightnews.com, 22.02.2010. [dostęp 2010-05-06]. (ang.).
  8. Ruslan Chikov: Mormeck Grabs a Disputed Decision Over Fres Oquendo. BoxingScene.com, 06.05.2010. [dostęp 2010-05-14]. (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj