Funkcja sklejana (ang. spline, postulowana nazwa polska splajn[1]) - w metodzie tej stosowane są funkcje zdefiniowane jako wielomiany niskiego stopnia osobno dla każdego odcinka pomiędzy sąsiednimi węzłami interpolacyjnymi. Te lokalne wielomiany są jednak tak dobrane, aby – oprócz warunków interpolacji – spełniać warunki sklejenia w taki sposób, aby cała funkcja była funkcją o odpowiedniej regularności.

DefinicjaEdytuj

Funkcja sklejana   – dowolna funkcja   określona na przedziale   spełniająca warunki:

  • w każdym przedziale   gdzie   jest wielomianem stopnia co najwyżej  
  •   oraz jej pochodne rzędu  ciągłe dla wszystkich argumentów   z przedziału  


Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj