Góra Cooka

Góra Cooka (ang. Aoraki/Mount Cook, maori Aoraki) – najwyższy szczyt Nowej Zelandii, położony w Alpach Południowych, łańcuchu górskim ciągnącym się wzdłuż zachodniego wybrzeża Wyspy Południowej. Jego wysokość wynosiła początkowo 3764 m n.p.m., ale obecnie jedynie 3724 m (w grudniu 1991 roku, na skutek osunięcia się skał, wysokość zmniejszyła się o 10 m, zaś w 1996 o dalsze 30 m). Brytyjska nazwa została nadana na cześć kapitana Jamesa Cooka, który dotarł do Nowej Zelandii w 1770 roku. Nazwa maoryska pochodzi z legendy iwi Ngāi Tahu zamieszkującej Wyspę Południową: Aoraki miał być jednym z trzech synów Ojca Niebios, który zamienił się w skałę.

Góra Cooka
Mount Cook, Aoraki
Ilustracja
Góra Cooka
Państwo

 Nowa Zelandia

Położenie

region Canterbury
Wyspa Południowa

Pasmo

Alpy Południowe

Wysokość

3724 m n.p.m.

Wybitność

3724 m

Pierwsze wejście

1894
Tom Fyfe, George Graham, Jack Clarke

Położenie na mapie Nowej Zelandii
Mapa konturowa Nowej Zelandii, blisko centrum po lewej na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Góra Cooka”
Ziemia43°36′S 170°10′E/-43,600000 170,166667

Szczyt słynie z bardzo dużej wysokości względnej - ściana Caroline Face ma wysokość 2500 m[1]. Na zboczach znajdują się dwa lodowce górskie: Lodowiec Tasmana i Hookera. Szczyt objęty jest ochroną w ramach Parku Narodowego Góry Cooka.

Góra Cooka jest miejscem często odwiedzanym przez turystów. Pierwszego wejścia dokonali Tom Fyfe, Georga Graham i Jack Clarke w 1894 roku.

Niegdyś u podnóża góry istniała skocznia narciarska Mount Cook Ski Jump[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Wielka Encyklopedia Gór i Alpinizmu (WEGA), tom 5, (hasło tytułowe s. 103), zob. bibliografia
  2. Mount Cook (ang.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-12-22].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj