Górka (powiat lubartowski)

wieś w województwie lubelskim, powiecie lubartowskim

Górka, zwana też Górką Kocką[3]wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Kock, na pd. krańcu Równiny Łukowskiej, nad Pradoliną Wieprza. Usytuowana wzdłuż 10-metrowej krawędzi wysoczyzny nad samą rzeką Tyśmienicą, na wysokości ok. 143 m n.p.m. Najludniejsza i druga (po Talczynie) z największych obszarowo wsi w gminie Kock.

Artykuł 51°38′6″N 22°29′41″E
- błąd 38 m
WD 51°40'N, 22°26'E
- błąd 20020 m
Odległość 434 m
Górka
wieś
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat lubartowski
Gmina Kock
Sołectwo Górka
Wysokość 143 m n.p.m.
Liczba ludności (2015) 586[1]
Strefa numeracyjna 81
Kod pocztowy 21-150[2]
Tablice rejestracyjne LLB
SIMC 0383225
Położenie na mapie gminy Kock
Mapa lokalizacyjna gminy Kock
Górka
Górka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Górka
Górka
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Górka
Górka
Położenie na mapie powiatu lubartowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lubartowskiego
Górka
Górka
Ziemia51°38′06″N 22°29′41″E/51,635000 22,494722

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi łukowskiej województwa lubelskiego[4]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kocku.

Części wsiEdytuj

Integralne części wsi Górka[5][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
0383231 Bliska część wsi
0383277 Górecka Kolonia kolonia
0383248 Granice część wsi
0383254 Nadstaw część wsi
0383260 Starowieś część wsi

HistoriaEdytuj

1447 – Gorka, 1518 – Horka. Nazwa wsi pochodzi od ukształtowania terenu – wzniesienie ponad dolinę rzeczną. Przed rokiem 1437 wieś Górka obok Talczyna, Pożarowa, Tarkawicy i Luszawy, tworząc klucz dóbr kockich, należała do biskupstwa płockiego. W 1515 r. biskupi płoccy zmienili klucz dóbr kockich na miasto królewskie Raciąż. Za czasów księżnej Anny z Sapiehów Jabłonowskiej, w latach 1767–1773 wybudowano stodołę z dwoma komorami, lamus z dwoma kondygnacjami, piwnicę, 20 stodół chłopskich, 2 upusty z sadzawek, 2 mosty na rowach, 4 na groblach. Bór liczył wówczas 7 włók i 10 mórg. W 1827 r. wieś zamieszkiwało 421 osób w 76 domach, a na początku XX w. Górka liczyła 566 mieszkańców, 61 domów, 1060 mórg ziemi. Między Górką a Tchórzewem najprawdopodobniej znajdowała się zaginiona osada o nazwie Opatki, które jeszcze w 1447 r. płaciły dziesięcinę plebanowi w Kocku.

WspółczesnośćEdytuj

Najludniejsza wieś w gminie Kock, licząca 618 mieszkańców, i druga pod względem powierzchni, 958,36 ha.

W związku z zróżnicowanym podłożem i konfiguracją terenu występuje duża mozaika gleb – na podłożu piaszczystym (kwaśne) i gliniastym wysoczyzny oraz dna doliny: gleby brunatne wyługowane, pseudobielicowe i czarne ziemie; w dolinie dolinie Tyśmienicy mady i gleby mułowo-torfowe. Należą do klas jakości od III a do VI. Przeważa kompleks gleb żytni słaby i bardzo słaby oraz użytki zielone średnie.

Obecnie na terenie Górki działa:

  • Ochotnicza Straż Pożarna skupiająca 40 strażaków
  • Zespół Ludowy liczący 12 członkiń, który w 1998 r. za przygotowanie widowiska historyczno-obrzędowego pt. „Wicie wieńców nagrobnych” zdobył najwyższe uznanie na XV Ogólnopolskim Sejmiku Teatrów Wsi Polskiej w Tarnogrodzie.
  • Zakład Pracy „Wiol-Mex”

Górka KoloniaEdytuj

Zachodnia część wsi, wydzielona ze względu na położenie. Usytuowana w odległości 1 km na wschód od Kocka. Powierzchnia 220,78 ha. Użytkowanie ziemi: grunty orne 169 ha, użytki zielone 23 ha, powierzchnia gruntów pod lasami i zadrzewieniami 10 ha.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Strategia Rozwoju Miasta i Gminy Kock na lata 2016-2025. Projekt. Kock, październik 2015, s. 23. [1]
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Mapa topograficzna Polski 1 : 10 000. Arkusz Kock. Główny Geodeta Kraju, Warszawa 2003. [2]
  4. Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].