Otwórz menu główne

Gówno artysty

znane dzieło włoskiego artysty Piera Manzoniego, którego inspiracją były prace Marcela Duchampa.

Gówno artysty (wł. Merda d’artista) – znane dzieło sztuki konceptualnej, autorstwa włoskiego artysty konceptualnego Piera Manzoniego, którego inspiracją były prace Marcela Duchampa.

Gówno artysty
ilustracja
Autor Piero Manzoni
Rodzaj dzieło sztuki konceptualnej
Czas powstania 1961
Rozmiary 4,8 x 6,5 cm

Spis treści

Kulisy powstania dzieła, jego wartość i zawartośćEdytuj

Twoja praca to gówno – podobno ta krytyczna wypowiedź ojca włoskiego artysty Piera Manzoniego nasunęła mu pomysł na nowe dzieło sztuki[1]. W odpowiedzi na tę zniewagę, w maju 1961 roku Manzoni zapakował swoje odchody do 90 ponumerowanych puszek. Każda zawierała po 30 gramów ekskrementów i była opatrzona etykietą z nazwą Gówno artysty (w języku włoskim, angielskim, francuskim i niemieckim), przy czym cały opis puszki brzmiał[2]:

Gówno artysty
Zawartość netto 30 g
Zachowane w stanie świeżości
Wyprodukowano i zakonserwowano
w maju 1961

Należy zauważyć, że był to okres w twórczości Manzoniego, w którym tworzył on prace ukazujące związki, jakie zachodzą pomiędzy procesem tworzenia sztuki a tym, co tworzy i produkuje ludzki organizm; np. jedną z jego prac pochodzącą z tego okresu był Oddech artysty („Fiato d'Artista”) – seria balonów wypełnionych oddechem Manzoniego.

W późniejszym wywiadzie, jeden ze współpracowników Manzoniego, Agostino Bonalumi, twierdził, że w rzeczywistości puszki nie zawierają odchodów, lecz tynk[3]; natomiast dziewczyna Manzoniego, Nanda Vigo, która pomagała mu je produkować, stanowczo twierdziła, że naprawdę były to odchody. Wypowiedź Vigo była jednak kwestionowana przez brata i siostrę Manzoniego. Marszand z Blu Gallery w Mediolanie także twierdził, że czuł wyraźny zapach kału emanujący z puszki[4].

W 1961 Manzoni sprzedawał je za cenę ich wagi w złocie (wówczas ok. 37 dolarów za sztukę, cena wahała się w zależności od rynku)[1]. Ich obecną wartość można wycenić na ok. 30 500 euro (25 000–35 000 dolarów lub ok. 120 000 złotych)[a].

W późniejszym czasie pojawiły się nieudokumentowane pogłoski, jakoby w wyniku wewnętrznego ciśnienia i postępującej korozji metalu, część puszek eksplodowała lub zaczęła przeciekać[1].

KontrowersjeEdytuj

Dzieło wywołało gorącą dyskusję, trwającą praktycznie do dnia dzisiejszego, na temat granicy sztuki i dobrego smaku.

Na łamach prasy ukazało się wiele artykułów krytycznych. Oprócz artykułów szokujących sensacją (Tate Gallery ceni wyżej ekskrementy niż złoto)[5] ukazało się wiele artykułów zadających pytania o kondycję sztuki, moralność artysty (lub jej brak) i granicę sztuki, poza którą nie należy się już dalej posuwać (artykuły w rodzaju: Merda d’artista czy też może ta sztuka jest po prostu gówno warta)[6].

Zobacz teżEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Według kursów z grudnia 2006.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c John Miller. Excremental Value. „Tate Etc”, 1 maj 2007. [dostęp 27 kwietnia 2016]. 
  2. Przekład na język polski z oryginalnego opisu w języku angielskim:

    Artist's Shit
    Contents 30 gr net
    Freshly preserved
    Produced and tinned
    in May 1961

  3. Merde d'artiste: not exactly what it says on the tin, 13 czerwca 2007 (ang.)
  4. Chacun sa merde – film o właścicielach dzieł sztuki z całego świata (ang.)
  5. The Tate values excrement more highly than gold (ang.)
  6. Merda d'Artista, or, You Call That Shit Art? (ang.)