Otwórz menu główne

Głos Robotniczydziennik wydawany w Łodzi od czerwca 1945 do stycznia 1990 roku. Organ PPR (do grudnia 1948), następnie PZPR.

Głos Robotniczy
Częstotliwość Dziennik
Państwo  Polska
Pierwsze wydanie 1945
Ostatnie wydanie 1990
ISSN 0137-916X

Swym zasięgiem obejmował województwo łódzkie, a po zmianie podziału administracyjnego 1 czerwca 1975 roku - miejskie łódzkie, piotrkowskie, płockie, sieradzkie i skierniewickie. Po podziale administracyjnym – wychodził z nadtytułem: "Dziennik Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej".

Redakcja mieściła się w Łodzi przy ul. Piotrkowskiej 96. Wydawcą było Łódzkie Wydawnictwo Prasowe, a druk odbywał się w Prasowych Zakładach Graficznych. Dystrybucja odbywała się przede wszystkim przez sieć kiosków RSW Prasa-Książka-Ruch.

Redaktorem naczelnym pisma byli Edward Uzdański (1945-1949)[1]. Redaktorem naczelnym był od 26 stycznia 1981 r. Lucjusz Włodkowski. Jego zastępcami byli Henryk Pawlak i Stefan Kotlarek. Głos Robotniczy nie podawał w stopce składu redakcji.

Przez wiele lat jedna z najpoczytniejszych gazet Polski centralnej. Po rozwiązaniu PZPR "GR" zastąpiony został przez wydawany w tym samym składzie "Głos Poranny".

Na początku 2004 roku w mediach pojawiły się wzmianki o planach wydawania w Łodzi lewicowego dziennika pod nazwą "Nowy Głos Robotniczy". O dalszych losach projektu brak informacji.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj