Otwórz menu główne


Głuchowa (czes. Hluchová) – największy terytorialnie obręb ewidencyjny (czes. základní sídelní jednotka[1]) wsi Nydek w Czechach, na Zaolziu. Leży w dolinie Głuchówki oraz na otaczających ją stokach granicznego Pasma Czantorii i Stożka z jednej strony i ramienia Łączki i Filipki – z drugiej.

Nazwa Głuchowa pod Soszowem (Glochowa unterm Soshaw) była wzmiankowana już w 1722 r. i odnoszona do osiedla pasterskiego w dolinie Głuchówki. Przez krótki czas była samodzielną wsią. Utworzył ją w 1835 r. zarząd cieszyńskich dóbr książęcych z osiedli chałupniczych, łąk i szałasów, należących do mieszkańców okolicznych wsi: Wisły, Bystrzycy, Gródka, Nawsia i Białej Jabłonkowskiej[2]. Głuchowa obejmowała 27 gruntów chałupniczych, 19 "łąk sałaszniczych" i 2 tereny pastwiskowe. Należały one do 53 właścicieli, z których tylko 19 miało tu chałupy, a reszta – jedynie tereny wypasowe. Tylko w 3 szałasach (2 na Łączce i 1 na Płaskim Groniu nad Kolibiskami), należących w całości do Głuchowej, wypasali oni w 1837 r. 495 owiec i 155 sztuk bydła rogatego. Gdy w połowie XIX wieku szałaśnictwo upadło po likwidacji serwitutów pastwiskowych i przymusowym zalesieniu części pastwisk, pozostała na groniach jedynie garstka mieszkańców, trudniących się uprawą roli, a żyjących głównie z pracy w trzynieckiej hucie. Przyłączono ich wówczas do sąsiedniej – choć odległej Bystrzycy, a następnie do Nydku.

PrzypisyEdytuj

  1. Územně identifikační registr ČR: ZSJ (cz.). [dostęp 2010-09-19].
  2. Popiołek Franciszek: Historia osadnictwa w Beskidzie Śląskim, Katowice 1939, s. 131-133.

Linki zewnętrzneEdytuj