Gabriela Puzynina

Albina Gabriela Puzynina (ur. 24 września 1815 w Wilnie, zm. 16 sierpnia 1869 w Horodziłowie) – polska księżna, poetka, komediopisarka i pamiętnikarka.

Gabriela Puzynina
G.G, Gabirela P, Gint.Gabriela
Ilustracja
Imię i nazwisko Albina Gabriela Puzynina z Güntherów
Data i miejsce urodzenia 24 września 1815
Wilno
Data i miejsce śmierci 16 sierpnia 1869
Horodziłowo
Narodowość polska
Język polski
Dziedzina sztuki poezja, pamiętniki publicystyka
Ważne dzieła
  • Moja pamięć
  • W Wilnie i w dworach litewskich
  • Małe a prawdziwe opowiadania

ŻyciorysEdytuj

Urodziła się w zamożnej rodzinie ziemiańskiej, była najmłodszą z trojga dzieci (córek) Adama Günthera i Aleksandry z Tyzenhauzów (zm. 1843).

Jako poetka debiutowała w 1838. Współpracowała z redakcją pisma „Kronika Rodzinna”. W 1846 podjęła próby założenia własnej gazety „Teki Litwinek”. Wyszła za mąż 15 lipca 1851 za Tadeusza Puzynę i zamieszkała w jego majątku Horodziłów. Stworzyła swojego rodzaju ośrodek życia umysłowego i artystycznego. W jej salonie bywali oprócz ziemian i duchownych także artyści, a nawet aktorzy, inicjowała wspólne lektury, przedstawienia amatorskie. Gościła u siebie Ludwika Kondratowicza, do kręgu jej znajomych należeli Antoni Kątski, Józef Korzeniowski, Władysław Mickiewicz, Stanisław Moniuszko, Henryk Wieniawski. Była autorką pamiętników w których z kronikarską precyzją pisała o środowisku w jakim się obracała, o inteligencji wileńskiej i warszawskiej. Jej pamiętniki przepełnione są anegdotami, a także dokładnie opisanymi wątkami biograficznymi i autobiograficznymi.Rękopis, dyktowany przez autorkę specjalnej sekretarce, zilustrowany mnóstwem rysunków i fotografii, był przechowywany w Bibliotece Ordynacji Przezdzieckich i wraz z nią uległ zniszczeniu w r. 1944 w czasie powstania warszawskiego.

Małżeństwo z Tadeuszem Puzyna pozostało bezdzietne. Zmarła w Horodziłowie i została pochowana w podziemiach tamtejszego kościoła[1].

DziełaEdytuj

  • Moja pamięć
  • W Wilnie i w dworach litewskich (wydanie pośmiertne, 1928)
  • Prozą i wierszem[2]
  • W imię Boże[3]
  • Małe a prawdziwe opowiadania[4]

PrzypisyEdytuj

  1. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XV cz.1 - wynik wyszukiwania - DIR, dir.icm.edu.pl [dostęp 2020-06-24].
  2. Gabriela Puzynina, Prozą i wierszem, Wilno: A.Ass, 1856.
  3. Gabriela Puzynina, W imię Boże, Wilno: J.Zawadzki, 1843.
  4. Gabriela Puzynina, Małe a prawdziwe opowiadania, Wilno: J.Zawadzki, 1857.

BibliografiaEdytuj