Otwórz menu główne

Gaetano Scirea

włoski sportowiec

Gaetano Scirea [ɡa.eˈtaːno ʃiˈreːa] (ur. 25 maja 1953 r. w Cernusco sul Naviglio we Włoszech, zm. 3 września 1989 r. w Babsku) – włoski piłkarz, grał na pozycji stopera. Piłkarską przygodę rozpoczął w Atalancie Bergamo. Mimo swoich dość słabych jak na obrońcę warunków fizycznych szybko stał się jednym z najlepszych defensorów Serie A. Grał na tyle dobrze, że w 1975 roku jego talent dostrzegli działacze samego Juventusu.

Gaetano Scirea
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1953
Cernusco sul Naviglio
Data i miejsce śmierci 3 września 1989
Babsk
Wzrost 178 cm
Pozycja stoper
Kariera juniorska
Lata Klub
1963–1967 Serenissima San Pio X
1967–1972 Atalanta BC
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1972–1974 Atalanta BC 58 (1)
1974–1988 Juventus FC 377 (24)
W sumie: 435 (25)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1975–1986  Włochy 78 (2)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1988–1989 Juventus FC (asystent)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
I miejsce Hiszpania 1982 piłka nożna

Spis treści

Kariera w AtalancieEdytuj

W Serie A zadebiutował 24 września 1972 roku, Atalanta grała z Cagliari i z Sardynii przywiozła bezbramkowy remis. Później jednak znacznie częściej przegrywała i spadła do drugiej ligi. Scirea jeszcze przez rok pozostał w Bergamo i do Serie A powrócił już jako zawodnik Juve.

Kariera w JuventusieEdytuj

W roku 1974 związał się ze Starą Damą z Turynu na długich czternaście lat. Był silnym punktem ekipy, która swego czasu nie miała sobie mocnych. Z Juve zdobył wiele trofeów, aż siedem razy był mistrzem Italii.

Kariera w reprezentacji WłochEdytuj

Pojechał na trzy finały mistrzostw świata. Na pierwsze w Argentynie – niecałe trzy lata po reprezentacyjnym debiucie (30.12.1975 Włochy – Grecja 3:2). Podopieczni Enzo Bearzota na pewno nie zawiedli, dotarli do strefy medalowej i w meczu o trzecie miejsce ulegli 1:2 Brazylii. Scirea wystąpił we wszystkich siedmiu meczach. Zanim nadszedł pamiętny dla Włochów turniej w Hiszpanii, dwa lata wcześniej odbyły się mistrzostwa Europy, które organizowali. Ostatnim dla nich sprawdzianem przed Euro'80 był towarzyski mecz z Polską. Na Stadio Comunale w Turynie padł remis 2:2, a Scirea w 24 minucie strzelił pierwszego gola dla drużyny narodowej. Natomiast sam turniej Azzurri znów zakończyli tuż za podium. Na początek Espana'82 Włosi zmierzyli się z biało-czerwonymi. Dla Scirei było to o tyle ważny, że 50 występ w narodowej koszulce. Na Estadio Balaidos w Vigo gole nie padły, jedni z faworytów turnieju nie potrafili również wygrać z Peru oraz Kamerunem i w słabym stylu awansowali do najlepszej dwunastki. I dopiero od tego momentu rozpoczął się ich wielki popis. Pokonali Argentynę z Diego Maradoną i Mario Kempesem w składzie, a następnie okazali się nieznacznie lepsi od szalenie widowiskowo grającej Brazylii. Na fali entuzjazmu drużyna Bearzota, której kapitanem był ponad czterdziestoletni Dino Zoff, nadspodziewanie łatwo pokonała Polskę i w finale nie dała szans RFN. Scirea zaliczył kolejnych siedem świetnych spotkań i został wybrany do najlepszej jedenastki mistrzostw. Cztery lata później obrońcy tytułu zawiedli na całej linii. Nie bez kłopotów wyszli z grupy, gdzie za rywali mieli Bułgarię, Argentynę i Koreę Południową, ale już w 1/8 finału nie sprostali Francji. Cztery ostatnie mecze w reprezentacji Włoch Scirea zaliczył jako kapitan.

Styl gryEdytuj

Jego styl gry każdemu musiał przypaść do gustu. Chętnie włączał się w akcje ofensywne, nie zapominając przy tym o podstawowych obowiązkach. Z gry obronnej uczynił sztukę. Poruszał się po boisku z niezwykłą elegancją, interweniował skutecznie oraz zgodnie z przepisami. Stał się synonimem gry fair. Ani razu w całej karierze, na którą złożyło się ponad 650 oficjalnych meczów, nie otrzymał czerwonej kartki, zawsze szanował rywali oraz sędziów i sam był niezwykle szanowany.

źródło: Piłka Nożna Plus

Wypadek i śmierćEdytuj

3 września 1989 roku na trasie ŁódźWarszawa doszło do wypadku, w którym zginęli tłumaczka Barbara Jarnuszkiewicz, kierowca Henryk Pająk, oraz Scirea, drugi trener Juventusu (Włoch przybył do Polski na kilka dni, aby obejrzeć w akcji drużynę Górnika Zabrze). Zderzenie było silne, w momencie wypadku wybuchły cztery kanistry z benzyną. Uratował się tylko Andrzej Zdebski, ówczesny działacz Górnika Zabrze, który wypadł przez szybę z powodu niezapiętych pasów[1]. Pozostali spłonęli żywcem. Po ugaszeniu pożaru milicja potrzebowała kilkunastu godzin, aby zidentyfikować ofiary wypadku.

Ku pamięciEdytuj

Pamięć piłkarza została uczczona poprzez nazwanie jego imieniem centrum prasowego mistrzostw świata w 1990 roku. Także trybuna, na której zasiadają na Stadio delle Alpi najwierniejsi i najgłośniej dopingujący kibice Juve, nosi nazwę Gaetano Scirea – podobnie jak ulica, przy której znajduje się obecnie stadion Juventusu. Do dziś powstało o nim wiele książek, a na jego cześć co roku jest rozgrywany turniej dla młodzieży.

Rodzina i przyjacieleEdytuj

Nie mogąc pogodzić się z przedwczesną i okrutną śmiercią ukochanego syna Gaetano, kilka dni później na zawał serca zmarł jego ojciec. Żona piłkarza nigdy nie związała się z innym mężczyzną. Bardzo mocno przeżył tę śmierć Dino Zoff, wtedy pierwszy szkoleniowiec Juventusu. Zawsze powtarzał, że nie znalazł i nigdy nie znajdzie drugiego tak wspaniałego przyjaciela, z którym rozumiał się bez słów.

PogrzebEdytuj

Został pochowany w grobowcu rodziny żony, około stu pięćdziesięciu kilometrów od Turynu, w niewielkim położonym na wzgórzu miasteczku Morsasco.

KlubyEdytuj

SukcesyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. JuvePoland :: Zobacz temat – Gaetano Scirea, www.forum.juvepoland.com [dostęp 2017-01-04].

BibliografiaEdytuj