Geografia historyczna

Geografia historyczna – dział geografii oraz jedna z nauk pomocniczych historii. Zajmuje się badaniem zróżnicowania przestrzeni w przeszłości, względnie wymiarem historycznym świata współczesnego. Celem geografii historycznej jest zrozumienie dawnej organizacji przestrzennej danego obszaru, jego ewolucję oraz wpływ na stan aktualny[1][2].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Z. Sułowski, Geografia, [w:] „Encyklopedia katolicka”, t. 5, Lublin 1989, kol. 978.
  2. W. Semkowicz, Encyklopedia nauk pomocniczych historii, wyd. 2, Kraków 2011, s. 195 i n.

BibliografiaEdytuj

  • Julian Janczak: Geografia historyczna – samodzielna dyscyplina czy tylko nauka pomocnicza?, w: Ojczyzna bliższa i dalsza. Studia historyczne ofiarowane Feliksowi Kirykowi w sześćdziesiątą rocznicę urodzin, pod red. J. Chrobaczyńskiego, A. Jureczki i M. Śliwy, Kraków 1993, s. 86–89.
  • Józef Szymański: Nauki Pomocnicze Historii, Wydawnictwa Naukowe PWN, 2004, ​ISBN 83-01-14159-X​.