Otwórz menu główne

George Fitzgerald Smoot III (ur. 20 stycznia 1945 w Yukon na Florydzie) – amerykański astrofizyk i kosmolog, profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley. W 2006, wspólnie z Johnem Matherem, został uhonorowany Nagrodą Nobla w dziedzinie fizyki za „odkrycie zgodności mikrofalowego promieniowania tła z modelem ciała doskonale czarnego i obserwację anizotropii tegoż promieniowania”[1]. Do prac swojego zespołu wykorzystywał dane zebrane przez satelitę COBE, dzięki któremu udało się potwierdzić teorię Wielkiego Wybuchu.

George F. Smoot
Ilustracja
George Smoot (2009)
Imię przy narodzeniu George Fitzgerald Smoot
Data i miejsce urodzenia 20 stycznia 1945
Yukon (Floryda)
Zawód, zajęcie astrofizyk
Narodowość amerykańska
Alma Mater Massachusetts Institute of Technology
Stanowisko profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley
Odznaczenia
NASA Exceptional Scientific Achievement Medal

Studiował w Massachusetts Institute of Technology, gdzie w 1966 uzyskał tytuł magistra matematyki i fizyki, a w 1970 doktorat z dziedziny fizyki cząstek elementarnych. W późniejszym czasie zainteresował się kosmologią. Pracował w Lawrence Berkeley National Laboratory, gdzie wspólnie z Luisem Alvarezem, przeprowadził serię eksperymentów HAPPE, w czasie których używano balonu stratosferycznego do wykrywania cząsteczek antymaterii w górnych warstwach atmosfery, których występowanie postulowała kosmologiczna teoria stanu stacjonarnego.

PrzypisyEdytuj

  1. The Nobel Prize in Physics 2006 > John C. Mather, George F. Smoot (ang.). The Nobel Foundation. [dostęp 20 stycznia 2014].

Linki zewnętrzneEdytuj