Otwórz menu główne

George Zweig (ur. w roku 1937 w Moskwie, w rodzinie żydowskiej) – fizyk. Początkowo był uczniem Richarda Feynmana, lecz z czasem poświęcił się neurobiologii.

George Zweig
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1937
Moskwa
Zawód, zajęcie fizyk

W 1959 ukończył Uniwersytet Michigan, a w 1964 Kalifornijski Instytut Techniczny. Wiele lat spędził jako pracownik naukowy, prowadząc badania naukowe w amerykańskim Narodowym Laboratorium Los Alamos i Instytucie Technicznym Massachusetts. W 2004 zajął się pracą w przemyśle finansowym.

W 1964 Zweig, będąc studentem ostatniego roku w Kalifornijskim Instytucie Technicznym, wysunął (niezależnie od Murraya Gell-Manna) hipotezę istnienia kwarków. Zweig początkowo nazywał je asami, posługując się analogią do czterech asów w tali kart, gdyż podejrzewał on, iż kwarków jest cztery.

Podobnie jak Gell-Mann, Zweig przypuszczał, że proton i neutron mogą być traktowane nie jako cząstki elementarne, lecz jako cząstki złożone z innych cząstek. Jednak – w przeciwieństwie do Gell-Manna – Zweig był skłonny uwierzyć, iż asy (kwarki) są fizycznie istniejącymi cząstkami[1].

W 1969 Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki przyznano Gell-Mannowi, za całościowy wkład i odkrycia dotyczące klasyfikacji cząstek elementarnych i oddziaływań zachodzących między nimi, a nie za samą teorię kwarków, która w owych czasach nie była jeszcze w pełni akceptowana.

Tak więc mimo swojego wielkiego wkładu w prace nad teorią kwarków, która obecnie jest częścią powszechnie akceptowanego modelu standardowego, Zweigowi nigdy nie przyznano Nagrody Nobla.

W latach 70. XX wieku Zweig zajął się neurobiologią i badaniami nad transdukcją dźwięku w impulsach nerwowych w ślimaku ucha wewnętrznego. W 1975, podczas badań nad ludzkim uchem, Zweig wyprowadził ciągłą transformatę falkową.

W 1981 Fundacja MacArthurów przyznała mu swój grant (MacArthur Fellowship). W 1996 Zweig został członkiem National Academy of Sciences.

PrzypisyEdytuj

  1. CERN Preprint, number 8182/TH401, 1964, s. 24