Otwórz menu główne

Georges Balandier (ur. 21 grudnia 1920, w Aillevillers-et-Lyaumont, Francja, zm. 5 października 2016Paryż, Francja) – francuski socjolog, etnolog i antropolog kulturowy znany przede wszystkim ze swoich badań nad Afryką sub-saharyjską[1].

Georges Balandier
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 grudnia 1920
Aillevillers-et-Lyaumont, Francja
Data i miejsce śmierci 5 października 2016
Paryż
Zawód, zajęcie socjolog, etnolog i antropolog kulturowy

Profesor na Sorbonie, członek Centrum Studiów Afrykańskich (Centre d'études africaines Ceaf). Współtworzył nurt antropologii politycznej, gdzie analizuje się m.in. typy politycznych systemów plemiennych, społeczne mechanizmy rozwiązywania konfliktów politycznych itp.[2]

Publikacje (wybór)Edytuj

  • 2009, Le dépaysement contemporain : L’Immédiat et l'essentiel, Paris, PUF
  • 2008, Fenêtres sur un nouvel âge 2006-2007, Paris, Fayard (Collection Documents)
  • 2006 (3e éd. revue et augmentée) Le pouvoir sur scène, Paris, Fayard
  • 2005 Civilisation et Puissance, Paris, L'Aube
  • 2005 Le Grand dérangement, Paris, PUF
  • 2005 (2è éd.) Civilisations et puissance. Changement d’époque, L’Aube / Poche essai, 2004
  • 2004 (4ème éd PUF « Quadrige ») Sens et puissance. Les dynamiques sociales, PUF, 1971
  • 2003 Civilisés, dit-on, Paris, PUF
  • 2001 Le Grand système, Paris, Fayard
  • 2000 avec Leonardo Cremonini, En connivence, Milan, Electa
  • 1992 (2ème éd.) La vie quotidienne au royaume du Kongo du XVIe au XVIIIe siècle, Paris, Hachette (La vie quotidienne)
  • 1988 Le désordre : Éloge du mouvement, Paris, Fayard
  • 1972 Georges Gurvitch, sa vie, son œuvre, Pairs, PUF
  • 1967 Anthropologie politique 
  • 1961 Les pays en voie de développement : analyse sociologique et politique, Paris, Les Cours de Droit
  • 1959 Les pays «sous-développés» : aspects et perspectives, Paris, Les Cours de Droit
  • 1955 L’anthropologie appliquée aux problèmes des pays sous-développés, Paris, Les Cours de Droit
  • 1954 Conséquences sociales de l’industrialisation et problèmes urbains en Afrique : étude bibliographique, Paris, Bureau international de recherche sur les implications sociales du progrès technique,
  • 1952 Particularisme et évolution : Les pêcheurs lébou du Sénégal, avec Paul Mercier, Saint-Louis, Institut français d’Afrique Noire
  • 1952 Les villages gabonais : aspects démographiques, économiques, sociologiques Projets de modernisation, avec J.C. Pauvert, Brazzaville, Institut d’études centrafricaines
  • 1951 Aspects psychologiques et problèmes actuels de l’Afrique Noire, Paris, Centre d’études asiatiques et africaines
  • 1947 Tous comptes faits, Éd. du Pavois (Le Chemin de la vie)

W języku polskimEdytuj

  • Życie codzienne w państwie Kongo XVI-XVIII w., PIW, Warszawa 1970.
  • Ład tradycyjny i kontestacja, [w:] Tradycja i nowoczesność, red. Joanna Kurczewska, Jerzy Szacki, tłum. Tadeusz Gosk i in., Warszawa 1984.
  • Joseph Conrad i "ciemności " Afryki Środkowej, w: Polska Sztuka Ludowa – Konteksty 2007 t.61 z.3-4.

PrzypisyEdytuj

  1. Adam Rybiński, Władza u saharyjskich pasterzy koczowników – organizacja władzy u Tuaregów Kel Ahaggar na przełomie XIX i XX w., „ETNOGRAFIA POLSKA”, t.33 z.1, 1989.
  2. antropologia polityczna – Encyklopedia PWN – źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy, encyklopedia.pwn.pl [dostęp 2016-11-15].