Otwórz menu główne

Gerhard Bartodziej

polski polityk mniejszości niemieckiej, profesor

Gerhard Bartodziej (ur. 24 listopada 1940 w Olszowej) – polski polityk, działacz mniejszości niemieckiej, senator II i III kadencji, nauczyciel akademicki, elektrotechnik.

Gerhard Bartodziej
Data i miejsce urodzenia 20 stycznia 1941
Olszowa
Senator III kadencji
Okres od 19 września 1993
do 20 października 1997
Przynależność polityczna Mniejszość Niemiecka
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

ŻyciorysEdytuj

Ukończył w 1962 studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W 1967 uzyskał stopień doktora z zakresu elektrotechniki na tej samej uczelni, w 1984 habilitował się. W 1994 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk technicznych.

Zawodowo związany z Instytutem Elektroenergetyki i Sterowania Układów na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej, następnie z Instytutem Elektrowni i Systemów Pomiarowych na Wydziale Elektrotechniki Politechniki Opolskiej, na której objął Katedrę Energetyki. Prowadził też wykłady z zakresu historii integracji europejskiej na Uniwersytecie Opolskim.

Od 1990 do 1998 oraz ponownie w latach 2002–2006 był przewodniczącym rady miejskiej w Strzelcach Opolskich. W latach 1991–1997 sprawował mandat senatora II i III kadencji z województwa opolskiego z ramienia Krajowego Komitetu Wyborczego Mniejszości Niemieckiej[1]. W 1992 jego nazwisko pojawiło się z na tzw. liście Macierewicza jako rzekomego tajnego współpracownika SB[2]. W oświadczeniu lustracyjnym z 1997 przyznał się do świadomej i tajnej współpracy ze służbami specjalnymi PRL[3]. Pod koniec lat 90. w wyniku konfliktu z Henrykiem Krollem odszedł z TSKN. W latach 1994–2000 pełnił funkcję prezesa Związku Niemieckich Stowarzyszeń Społeczno-Kulturalnych w Polsce (VdG).

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2004)[4], Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Złotym Krzyżem Zasługi.

PrzypisyEdytuj

  1. Informacje na stronie Senatu
  2. Lista Macierewicza. glos.com.pl.
  3. Współpracownicy SB z wyboru i konieczności, „Rzeczpospolita” z 13 września 1997
  4. M.P. z 2004 r. nr 47, poz. 798

BibliografiaEdytuj