Gerlach (przedsiębiorstwo)

polskie przedsiębiorstwo (zał. 1760)
(Przekierowano z Gerlach S.A.)

Gerlach S.A. – polskie przedsiębiorstwo, producent wysokiej jakości zastawy stołowej.

Gerlach S.A.
Ilustracja
Noże kuchenne Gerlach
Państwo

 Polska

Adres

ul. Braci Kobylańskich 41
26-340 Drzewica

Forma prawna

spółka akcyjna

Nr KRS

0000055281

Dane finansowe
Kapitał zakładowy

2 210 575,00 zł

brak współrzędnych
Strona internetowa

Gerlach produkuje m.in. sztućce, naczynia stołowe, nożyczki. W przeszłości przedsiębiorstwo produkowało również noże do maszyn rolniczych. Od 1886 roku siedziba przedsiębiorstwa znajduje się w Drzewicy.

HistoriaEdytuj

W 1824 roku Jerzy Samuel Gerlach (ur. 1799 w Łęczycy, zm. 6 września 1839 w Warszawie), rzemieślnik pochodzenia niemieckiego rozpoczął produkcję noży oraz narzędzi chirurgicznych[1]. Od 1829 roku marka w uznaniu wysokiej jakości wyrobów sygnowana była koroną, która pozostała w logo firmy do czasów współczesnych. Po śmierci Samuela Gerlacha zarząd nad przedsiębiorstwem przejął August Kobylański razem z poślubioną córką Samuela Emilią.

W 1875 roku fabryka wznowiła działalność pod firmą „Samuel Kobylański dawniej S. Gerlach” w Warszawie. Dziesięć lat później bracia Kobylańscy zakupili tereny Kuźni Drzewickich. W 1893 roku powstała spółka komandytowa pod firmą „Bracia Kobylańscy Fabryka Wyrobów Stalowych dawniej Gerlach”.

W latach dwudziestych XX wieku bracia Kobylańscy przekształcili przedsiębiorstwo w spółkę akcyjną „Kobylańscy Spółka Akcyjna dla Przemysłu i Handlu Wyrobami Stalowymi”. Dyrektorem spółki był Samuel Kobylański, a od 1930 roku Kazimierz Kobylański.

Jesienią 1939 roku po przejściu działań wojennych produkcja została wznowiona. Zakład został zlikwidowany w 1943 roku, pracownicy oraz park maszynowy zostali przeniesieni do Guben w Niemczech. Po 1945 roku maszyny wróciły do Polski, jednak po nacjonalizacji zakład funkcjonował pod zarządem państwowym pod firmą „Fabryka Wyrobów Nożowniczych Gerlach”. W okresie PRL marka Gerlach stała się w Polsce synonimem akcesoriów stołowych. W 1992 roku nastąpiło przekształcenie przedsiębiorstwa w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa, a w 1995 roku w spółkę akcyjną[2].

W 2012 przedsiębiorstwo zakończyło działalność produkcyjną[3]

PrzypisyEdytuj

  1. Roman Dziewoński, Monika Wasowska. Ostatni naiwni str. 63, 2005; Teki archiwalne, Tomy 18–19, PWN 1981, s. 113.
  2. Historia marki.
  3. Redakcja, Gerlach zwalnia ludzi. Związkowcy nie dogadali się z zarządem, Tomaszów Mazowiecki Nasze Miasto, 26 października 2012 [dostęp 2022-01-07] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj